هشدار درباره پیامدهای پنهان قطع اینترنت؛ «اینترنت، خودِ زندگی است نه یک ابزار فرعی»

به گزارش سیتنا، مجتبی قلی‌پور، عضو هیأت علمی پژوهشکده مطالعات راهبردی، در گفت‌وگو با پایگاه اطلاع‌رسانی دولت با اشاره به تجربه ۸۸ روز قطع اینترنت بین‌الملل گفت: هزینه‌های اقتصادی این تصمیم قابل مشاهده‌تر است، اما آثار اجتماعی و روانی آن به‌مراتب پیچیده‌تر و کمتر قابل سنجش است.

او تأکید کرد که پیامدهایی مانند کاهش امید اجتماعی، تضعیف اعتماد نهادی، گسترش احساس تبعیض و حتی افزایش گرایش به مهاجرت، در محاسبات رایج سیاست‌گذاری کمتر دیده می‌شود و همین مسئله باعث «کم‌برآوردی جدی» از آثار قطع اینترنت می‌شود.

قلی‌پور با تفکیک‌ناپذیر دانستن ابعاد اقتصادی و امنیتی اینترنت گفت: نگاه جداکننده میان امنیت و معیشت، منجر به سیاست‌هایی می‌شود که خود می‌توانند تولیدکننده نارضایتی و حتی زمینه‌ساز بحران‌های اجتماعی باشند.

او در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به تجربه محدودیت‌های اینترنت در شرایط بحران تصریح کرد: قطع اینترنت ممکن است در کوتاه‌مدت با ملاحظات امنیتی توجیه شود، اما تداوم آن حتی در دوره پس از بحران، می‌تواند به تشدید نارضایتی و آسیب به امنیت روانی جامعه منجر شود.

این استاد دانشگاه با اشاره به دوره پس از آتش‌بس تأکید کرد: ادامه محدودیت‌ها در آن مقطع «تصمیمی نادرست» بود و بازگشایی سریع اینترنت می‌توانست به بازگشت آرامش اجتماعی و خروج از وضعیت تعلیق کمک کند.

او اینترنت را بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی امروز دانست و گفت: «این تصور که اینترنت صرفاً یک ابزار ارتباطی است، یک خطای شناختی است؛ اینترنت امروز بستر اقتصاد، اجتماع، سیاست و زیست روزمره مردم است.»

قلی‌پور در ادامه با ارزیابی مثبت تصمیم دولت برای بازگشایی اینترنت بین‌الملل، آن را «شجاعانه و کم‌هزینه از نظر تعارض اجتماعی» توصیف کرد و افزود این تصمیم حتی برای منتقدان نیز بازنده‌ای واقعی ایجاد نمی‌کند.

به گفته او، این اقدام می‌تواند به ترمیم بخشی از اعتماد سیاسی و نهادی کمک کند و نشانه‌ای از بازگشت دولت به تعهدات اجتماعی خود تلقی شود؛ هرچند تأکید کرد که نباید در ارزیابی آثار آن دچار اغراق شد.

انتهای پیام