بحران خاموش در روان جامعه دیجیتال با محرومیت از اینترنت جهانی!
قطع یا اختلال گسترده اینترنت، دیگر صرفاً یک مشکل فنی نیست؛ بلکه به بحرانی چندوجهی تبدیل شده که میتواند ابعاد مختلف زندگی فردی و اجتماعی را تحت تأثیر قرار دهد. در دنیایی که بخش عمدهای از ارتباطات، کار، آموزش و حتی سرگرمی به بستر آنلاین منتقل شده، اینترنت به ستون نامرئی زندگی مدرن تبدیل شده است؛ ستونی که حتی دسترسی به اطلاعات، ارتباطات، خدمات، تریلرها، سرگرمیها و جریان دائمی آگاهی را ممکن میسازد. به همین دلیل، محرومیت از اینترنت جهانی نهتنها یک اختلال فنی، بلکه نوعی «شوک روانی» برای انسان امروزی محسوب میشود.
به گزارش سیتنا، مطالعات بینالمللی نیز این موضوع را تأیید میکنند. پژوهشها نشان میدهند که قطع یا اختلال اینترنت میتواند با افزایش استرس، احساس انزوا و اختلال در زندگی روزمره همراه باشد. همچنین تجربه قطعیهای گسترده شبکههای اجتماعی در سطح جهان نشان داده که کاربران دچار بیحوصلگی، ناراحتی و احساس جدا شدن از جریان زندگی میشوند. این یافتهها نشان میدهد اینترنت، فراتر از یک ابزار، به بخشی از ساختار روانی و اجتماعی انسان تبدیل شده است.
برای طیف گستردهای از فعالان اقتصادی و حرفهای، از کسبوکارهای بزرگ و کوچک گرفته تا تریدرهایی که در بازارهای مالی جهانی فعالیت میکنند، قطع اینترنت بهمعنای توقف ناگهانی جریان کار و حتی از دست رفتن سرمایه است. تریدرها ممکن است در لحظهای حساس، امکان تصمیمگیری را از دست بدهند و متحمل زیانهای سنگین شوند؛ وضعیتی که اضطراب شدید و حتی شوک روانی به همراه دارد. در کنار آن، آنلاینشاپها، اینفلوئنسرها، بازاریابان دیجیتال، برنامهنویسان، طراحان سایت، هنرمندان و فریلنسرها نیز با نوعی «خاموشی اجباری» روبهرو میشوند؛ شرایطی که احساس بیثباتی، ناامنی شغلی و فرسودگی ذهنی را تشدید میکند.
در سطحی عمیقتر، اینترنت به یکی از اصلیترین ابزارهای ارتباطی انسانها تبدیل شده است. بسیاری از افراد، از جوانان تا سالمندان و از افراد کمتوان تا خانوادههایی که فاصله جغرافیایی دارند، برای ارتباط روزمره به اینترنت وابستهاند. قطع این ارتباط میتواند حس انزوا، نگرانی و بیخبری را افزایش دهد. تحقیقات نشان میدهد که قطع ارتباط اجتماعی میتواند با افزایش اضطراب، افسردگی و حتی اختلالات خواب همراه باشد.
در حوزه سرگرمی و سبک زندگی نیز اینترنت نقش یک «سوپاپ روانی» را ایفا میکند. گیمرها، کاربران شبکههای اجتماعی و افرادی که از فضای آنلاین برای کاهش استرس استفاده میکنند، با قطع اینترنت دچار بیحوصلگی، تحریکپذیری و حتی نشانههایی شبیه به وابستگی رفتاری میشوند.
دانشجویان، دانشآموزان، معلمان و اساتید نیز از دیگر گروههایی هستند که بهشدت تحت تأثیر قرار میگیرند. آموزش، پژوهش و دسترسی به منابع علمی به اینترنت وابسته است و اختلال در این روند میتواند اضطراب تحصیلی، احساس عقبماندگی و کاهش تمرکز را به همراه داشته باشد.
در بخشهای حیاتیتر، جامعه پزشکی و صنایع نیز با چالشهای جدی روبهرو میشوند. بسیاری از خدمات درمانی، سیستمهای نوبتدهی، پروندههای الکترونیک و حتی برخی تجهیزات پزشکی به اینترنت وابستهاند. در صنعت نیز، از خطوط تولید تا سیستمهای مدیریت و ارتباطات، اختلال در اینترنت میتواند بهرهوری را کاهش داده و حتی روند فعالیتها را مختل کند.
از سوی دیگر، در نبود اینترنت جهانی، بسیاری از دستگاهها و فناوریهای روزمره نیز کارایی خود را از دست میدهند؛ از گوشیهای هوشمند و اپلیکیشنها گرفته تا کنسولهای بازی، نرمافزارها و تجهیزات هوشمندی که نیاز به بهروزرسانی دارند. این موضوع میتواند احساس «جا ماندن از جهان» و ناتوانی در استفاده از ابزارهای مدرن را در افراد تقویت کند.
در یک نگاه کلی، نبود دسترسی به اینترنت جهانی در دنیای امروز، نوعی «گسست از جریان زندگی» ایجاد میکند؛ گسستی که میتواند احساس بیخبری، ناتوانی، اضطراب و حتی بیاعتمادی را در افراد افزایش دهد. این شرایط، بهویژه در جوامعی که اینترنت نقش حیاتی در اقتصاد، ارتباطات و آموزش دارد، میتواند به افزایش فشارهای روانی، اختلال در تعاملات روزمره و کاهش تابآوری ذهنی افراد منجر شود.
در نهایت، اینترنت دیگر یک ابزار لوکس نیست، بلکه بخشی جداییناپذیر از زیست انسانی در عصر دیجیتال است. بنابراین، هرگونه اختلال در این زیرساخت، نهتنها پیامدهای فنی و اقتصادی، بلکه تبعات عمیق روانی و اجتماعی به همراه دارد که نیازمند توجه جدی سیاستگذاران و متخصصان حوزه سلامت روان است.
انتهای پیام
مونا ارشادی فر - سردبیر
دیدگاهها
خسته شدم
خدایا تورو خدا
شد ۱۰۰۰ ساعت به لطف مسئولین زحمت کش و دلسوز رکود جهانی و زدیم و ناممون تو تاریخ ثبت خواهد شد چه افتخاری از این بالاتر؟
وصلش کنید به هر کی میپرستید. ۴۳ روز شد. بسه دیگه توان نداریم
اینترنت بینالمللی باید وصل شود.
اینترنت بینالمللی حق ماست
ولی مسئله روانی قطعی اینترنت تا حد زیادی به پویا بودن انسان مدرن هم مربوط هست. شما وقتی به یک فرد نشان میدهید که پتانسیل بازدهی بالاتری دارد وقتی در شرایط جنگی کار عادی و حضوری مختل میشود شخص اگر به سمت کار مجازی برود میتواند از بار روانی حس بی فایدگی خودش کم کند و الان که شرایط فراهم نیست حس بی فایدگی و ناتوانی شخص را فرا میگیرد. بقیه مسائل مثل فرار از اضطراب جنگ راجبش گفته شده ولی این مسئله کمتر دیدم راجب اش بحث بشود هرچند که احساس سرخوردگی برابری دارند. انشالله تصمیم های درست در زمان درست گرفته شود.
پس بعد از عادی شدن شرایط کشور اینترنت به حالت قبل از جنگ باز خواهد گشت
«عادی شدن» نایستادن. دست از سر ما مردم عادی بردارید.
و این تبعیض هست ......
همون هایی که اینترنت دارن برن بسته اینترنت بخرن تا الان نخریدم بسته مدت دارم هم تمام شد نمیخرم
اینترنت آزاد حق اولیهی ماست، نه امتیاز یک قشر خاص. طبق اصل 9 قانون اساسی هم حتی با وضع قانون نمیتوان آن را از مردم سلب کرد! چرا اینقدر تبعیض ایجاد می کنید .........اینترنت آزاد و هرچه زودتر برای همه مردم وصل کنید.
نوشتن این چیزا برا منه مخاطب نوعی چه دردی رو دوا میکنه ؟
چرا هیچ خبرنگاری نمیره این کامنتا و درد و دل مردم رو به گوش شعام برسونه ؟
چرا برا این مهم خبرنگارا نشست خبری با مسول مربوطه تصمیم گیر ندارن ؟
خبرنگارا میرن از یه فردی که هیچ مسولییتی نداره یا تصمیم گیر نیست مصاحبه میکنن. اونم بصورت پیگیری نه مطالبه گری از طرف مردم .
مسئولان باید در اول صحبتاشون بگن با احترام به مردم ایران و توضیح دهند نه بر عکس. اینترنت حق هرکسی است، کسی که برای سرگرمی میخواد، کسی که کسب و کاری داره و هر استفاده ی دیگری.
هزاران نفر از کسایی که تمام کسب و کارشون متصل به پلتفرم های سوشال مدیاست به خاک سیاه نشستن
تو اصلا میفهمی برگشت چک و مسدود شدن حساب تو شرایط جنگی یعنی چی ؟
میفهمی برای پونصد هزار تومان پول دستی گرفتن از کسی برای خرید نون و پنیر که از گرسنگی نمیری ده بار بمیری و زنده بشی یعنی چی ؟
.... بزنن تو خوشحالیت ...... که از به گل نشستن و دیدن حال بد هموطنانت خوشحالی میکنی !
امیدوارم یکروز مثل ماها محتاج نون شب بشی برای پول به هر کس و ناکس رو بزنی اون موقع حالت دیدن داره ..... :)
افزودن دیدگاه جدید