راهنمای اشتراک گذاری اینترنت بلوتوثی
تقریبا هر گوشی هوشمندی می تواند اتصال داده خود را به اشتراک بگذارد و به یک دروازه اینترنتی قابل حمل برای سایر دستگاه ها تبدیل شود. در حالی که بیشتر مردم به دنبال هات اسپات Wi-Fi هستند، گزینه دیگری نیز وجود دارد که معمولا نادیده گرفته می شود: اشتراک گذاری اینترنت بلوتوثی. این روش همان هدف اتصال لپ تاپ به اینترنت را دنبال می کند، اما از استاندارد بی سیم برد کوتاه بلوتوث استفاده می کند و مزایایی مانند مصرف باتری کمتر و امنیت بالاتر دارد.
به گزارش سیتنا، اشتراکگذاری اینترنت بلوتوثی (Bluetooth Tethering) یک روش جایگزین برای هاتاسپات Wi-Fi است که در آن گوشی شما اتصال اینترنت خود را از طریق بلوتوث با یک دستگاه دیگر (مانند لپتاپ) به اشتراک میگذارد.
تفاوت با هاتاسپات Wi-Fi
- هاتاسپات Wi-Fi: مانند یک روتر کوچک موقت عمل میکند، سریع است و میتواند چندین دستگاه را پشتیبانی کند، اما باتری گوشی را بهسرعت تخلیه میکند.
- اشتراکگذاری بلوتوثی: مانند یک سیم نامرئی بین دو دستگاه عمل میکند، اتصال را از طریق گوشی منتقل میکند و به پخش یک شبکه Wi-Fi کامل نیاز ندارد.
نحوه تنظیم
- آیفون: Settings > Personal Hotspot > فعال کردن اجازه اتصال + فعال بودن بلوتوث
- اندروید: Settings > Network and Internet > Hotspot and Tethering > فعال کردن Bluetooth Tethering
سپس دستگاه دیگر را مانند هر دستگاه بلوتوثی دیگری جفت کنید. اتصال اینترنت بهطور خودکار برقرار میشود.
مزایای باتری و امنیت
- مصرف باتری کمتر: پخش Wi-Fi نیازمند انتقال مداوم است و باتری را سریع تخلیه میکند. بلوتوث برای مصرف انرژی کم بهینهسازی شده و میتواند ساعتها بدون نیاز به شارژ، اتصال را حفظ کند.
- امنیت بالاتر: هاتاسپات Wi-Fi نام شبکه را برای همه دستگاههای اطراف پخش میکند که میتواند خطرات امنیتی ایجاد کند. اشتراکگذاری بلوتوثی فقط یک اتصال یکبهیک جفتشده است و هر دو دستگاه باید قبل از اتصال احراز هویت کنند. این اتصال مخفیتر است و برای دیگران قابل استفاده نیست.
چه زمانی از آن استفاده کنیم؟
مناسب برای:
- خواندن مقالات خبری
- ارسال ایمیل (بدون پیوستهای حجیم)
- نوشتن اسناد Word
- چت در Slack
- اتصال طولانیمدت لپتاپ به گوشی در کیف
نامناسب برای:
- تماس ویدیویی
- دانلود پیوستهای حجیم
- بازیهای AAA
- استریم فیلم با کیفیت بالا
محدودیت اصلی: سرعت
Wi-Fi میتواند صد برابر یا بیشتر از بلوتوث سریعتر باشد. بلوتوث ظرفیت پهنای باند کافی برای انتقال دادههای سنگین را ندارد و بنابراین برای کارهای کمپهنای باند با اتصال پایدار مناسبتر است.
انتهای پیام
افزودن دیدگاه جدید