کد خبر: 339397
28 تیر 1405 - 12:24

چرا دوچرخه برقی را دست کم گرفته ایم؟

برای سال ها، دوچرخه سواری های کوهستانِ برقی را تقلب می‌دانستم، تا اینکه برای اولین بار یکی از آنها را امتحان کردم و فهمیدم که این دوچرخه‌ها نه تنها کار را آسان‌تر می‌کنند، بلکه تجربه‌ای لذت‌بخش و سرگرم‌کننده ارائه می‌دهند. اگر فقط به دنبال تفریح هستید، تقلب محسوب نمی‌شود!

متن خبر

به گزارش سیتنا، «متقلب!» این کلمه‌ای بود که بین نفس‌های سنگین موقع بالا رفتن از تپه، با دیدن دوچرخه‌سواران برقی که به راحتی از من سبقت می‌گرفتند، زیر لب زمزمه می‌کردم. این طرز فکرِ افراطیِ سنتی، سال‌ها مرا از یک حقیقت ساده کور کرده بود: دوچرخه‌های کوهستان برقی واقعاً سرگرم‌کننده هستند!

تغییر نگرش من چند هفته پیش اتفاق افتاد، اولین باری که یک دوچرخه‌ی Amflow PX Carbon Pro را سوار شدم. این دوچرخه به موتوری فوق‌العاده جمع‌وجور، سبک و قدرتمند به نام M2S از شرکت Avinox مجهز است که زیرمجموعه‌ای جدید از DJI محسوب می‌شود و رقبایی مثل بوش و اسپشیالایز را به چالش کشیده است. این موتور من را به یک سرعت‌افزار تبدیل نمی‌کند، اما با جبران ضعف‌های تکنیکی‌ام، اجازه می‌دهد عملکرد بهتری داشته باشم.

دوچرخه‌سواری کوهستان سابقه‌ای طولانی در مخالفت با فناوری‌های جدید دارد. سنت‌گرایان از معرفی سیستم‌های تعلیق کامل، ترمزهای دیسکی، میله‌های نشیمن‌گاه قابل‌تنظیم و چرخ‌های ۲۹ اینچی گلایه کرده‌اند و ادعا داشته‌اند که این‌ها ورزش را «بیش از حد آسان» کرده‌اند. امروزه، این فناوری‌ها به طور گسترده پذیرفته شده و در بسیاری از دوچرخه‌های کوهستان به صورت استاندارد ارائه می‌شوند، از جمله Amflow که من آزمایش کرده‌ام. موتورهای قدرتمند و پرگشتاور، فقط گام بعدیِ تکامل هستند.

بدون شک، این موتور کار را آسان‌تر می‌کند. در مسیرهای طولانی، شیب‌دار و فنی، این موتور بیشترین کمک را به من می‌کند و climbهای طاقت‌فرسا را به چالش‌هایی جذاب و روان تبدیل می‌کند، نه یک فشار قلبیِ مُضر که روزم را کوتاه کند. اما این من هستم که تصمیم می‌گیرم چقدر تلاش کنم. بعضی روزها به حداکثر کمک موتور (Turbo) نیاز دارم و بعضی روزها با حالت اقتصادی (Eco) راضی‌ام، وقتی که واقعاً می‌خواهم ضربان قلبم را به منطقه‌ی قرمز برسانم.

من مثل بسیاری از دوستانم در دوران کرونا دوچرخه‌سواری کوهستان را شروع کردم و از طریق یوتیوب وضعیت صحیح بدن و تکنیک‌های پیچ‌ها و پرش‌ها را یاد گرفتم. بیایید بگوییم که من در این مدت چندان پیشرفتی نکرده‌ام و یک تصادف وحشتناک داشتم که به گفته‌ی پزشکم، شانه‌ام را «در جهتی غیرعادی» از جا درآورد. از آن زمان، اعتمادبه‌نفس قبلی را روی دوچرخه‌ی کوهستان نداشتم. اما اضافه شدن موتور، احساس امنیت و کنترل بیشتری به من داده است.

نکات قابل‌توجه دربارهٔ Amflow PX Carbon Pro:

موتور آنقدر کوچک است که تشخیص برقی بودن دوچرخه سخت است.

موتور میان‌محور Avinox M2S بسیار قدرتمند اما به‌طرز مضحکی کوچک و سبک است.

در اروپا، موتور دوچرخه‌های برقی کوهستان در سرعت ۲۵ کیلومتر بر ساعت (۱۵٫۵ مایل بر ساعت) قطع می‌شود، بنابراین در مسیرهای مستقیم طولانی کمک نمی‌کند.

تجربه‌ای با رنج کمتر و دورهای بیشتر

یک تصور غلط رایج این است که دوچرخه‌های برقی کوهستان شما را سریع‌تر می‌کنند. شاید در آمریکا اینطور باشد، اما من در اروپا دوچرخه‌سواری می‌کنم، جایی که دوچرخه‌های برقی کوهستان دریچه‌ی گاز ندارند و کمک‌پدال در نهایت ۲۵ کیلومتر بر ساعت (۱۵٫۵ مایل بر ساعت) است—بسیاری از دوچرخه‌سواران به راحتی می‌توانند در مسیرهای مستقیم از ۳۰ کیلومتر بر ساعت عبور کنند و من روی دوچرخه‌ی سنگین‌تر برقی به سختی می‌توانم با آنها همراهی کنم.

انتهای پیام

نظرات خود را با ما درمیان بگذارید
لایک [0]

افزودن دیدگاه جدید

کپچا
CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.