آیا کهکشان ما بزرگ تر از تصور است؟

به گزارش سیتنا، این مطالعه جدید که توسط بئاتریس وایا (Beatrice Vaia) از مؤسسه ملی اخترفیزیک ایتالیا (INAF) رهبری شده، با استفاده از روشی نوآورانه برای اندازه‌گیری مستقیم فاصله بازوهای کهکشان انجام شده است. پیش از این، فاصله بازوهای بیرونی کهکشان به طور غیرمستقیم و بر اساس مدل‌های چرخشی کهکشان محاسبه می‌شد که همواره با خطای احتمالی همراه بود.

وایا توضیح می‌دهد: «ما معمولاً بازوهای بیرونی کهکشان راه‌شیری را به طور غیرمستقیم و بر اساس آنچه از چرخش کهکشان می‌دانیم، مدل‌سازی می‌کنیم، اما این روش جای خطا دارد. در عوض، ما کار جدیدی انجام دادیم. ما به پس‌لرزه‌های سه انفجار کیهانی نگاه کردیم که در کهکشان‌های بسیار دورتر رخ داده بودند. این انفجارها اشعه‌ایکس ساطع کردند که از چندین بازوی بیرونی کهکشان راه‌شیری عبور کرد و ما فاصله این بازتاب‌ها را مستقیماً اندازه‌گیری کردیم.»

محققان با مطالعه نحوه گسترش تدریجی این انفجارها در طول زمان، توانستند فاصله دانه‌های غبار پراکنده‌شده را به دقت تعیین کنند. از آنجایی که این دانه‌ها در ابرهای درون بازوهای کهکشان قرار دارند، محققان توانستند فاصله بازوها را مستقیماً اندازه‌گیری کنند. نتایج نشان داد که دو بازوی کهکشان راه‌شیری یعنی بازوی بیرونی سپر-قنطورس (Outer Scutum-Centaurus Arm) و بازوی بیرونی (Outer Arm)، تا ۱۰ درصد دورتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد، قرار دارند.

اریک کولکرز (Erik Kuulkers)، دانشمند پروژه XMM-Newton در ESA، در این باره گفت: «این یافته نمونه عالی از این است که چگونه مأموریت‌های طولانی‌مدت ESA، مانند XMM-Newton که در سال ۱۹۹۹ پرتاب شد، هنوز نقشی بسیار مهم در اکتشاف جهان دارند. اکنون در سومین دهه فعالیت خود، XMM-Newton همچنان به ارائه جریانی مداوم از علوم پیشگامانه ادامه می‌دهد. هیجان‌انگیزتر زمانی است که مأموریت‌ها با یکدیگر همکاری کنند، همانطور که در اینجا انجام شد و توانستند اطلاعات زیادی را درباره آسمان اطراف ما آشکار کنند.»

این کشف که در نشریه معتبر Astronomy & Astrophysics منتشر شده است، می‌تواند به روشن شدن ساختار مناطق بیرونی کهکشان ما کمک کند و درک ما را از جایگاه خود در جهان هستی متحول سازد.

انتهای پیام