یادداشتی از قلب تحریریه سیتنا؛ صدای شما هستم، حتی در روزهای سکوت اینترنت
«لازم است بدانید که بنده همراه با همکاران عزیزم، تکتک کامنتها، پیامها و گلایههای شما را میخوانم. اگرچه به دلیل حجم بالای پیامها، توان پاسخگویی انفرادی به همه کامنت های شما عزیزان را ندارم، اما بدانید که شرمنده محبتتان هستم و کلمات شما، سوختِ موتور محرک من برای پیگیریهای روزانه است.»
یادداشت سارا استوار، خبرنگار سیتنا را در ادامه بخوانید:
«سلام به کاربران و همراهان صبور و عزیزم در سیتنا. این روزها که فضای مجازی ابریتر از همیشه است و دیوارهای بلندی میان ما و دهکده جهانی کشیده شده، بیش از هر زمان دیگری سنگینی نگاه و کلمات شما را روی شانههایم حس میکنم. این یادداشت، نه یک گزارش خبری خشک، که یک دردودل کوتاه از طرف کسی است که پا به پای شما، این ۴۰ روز سخت را سپری کرده است.
لازم است بدانید که بنده همراه با همکاران عزیزم، تکتک کامنتها، پیامها و گلایههای شما را میخوانم. اگرچه به دلیل حجم بالای پیامها، توان پاسخگویی انفرادی به همه کامنت های شما عزیزان را ندارم، اما بدانید که شرمنده محبتتان هستم و کلمات شما، سوختِ موتور محرک من برای پیگیریهای روزانه است. من از ثانیه اول قطعی اینترنت بینالملل، از تمام رنجها، محدودیتها و اختلالاتی که زندگی و کسبوکارتان را تحت تأثیر قرار داده، باخبرم.
شاید بپرسید سارا استوار در این روزها چه میکند؟ پاسخ من روشن است: بنده هر روز سراغ مسئولان، کارشناسان و تصمیمگیرندگان میروم. با آنها مصاحبه میکنم، به چالششان میکشم و تنها یک سوال را تا حصول نتیجه تکرار میکنم: «اینترنت بینالملل چه زمانی وصل میشود؟» در این مسیر، نظرات متفاوت شما برای بنده ارزشمند و محترم است.
بنده در گزارشهای متعددی به وضعیت پیامرسانها و برنامههای داخلی پرداختهام. حقیقت این است که هیچکس مخالف پلتفرم های ایرانی نیست؛ اما حرف ما و شما یک چیز است: وقتی بودجههای کلانی صرف زیرساختهای داخلی میشود، خروجی کار نباید «کندی» و «اختلال» باشد. پلتفرم داخلی باید بتواند رضایت مخاطب را جلب کند، نه اینکه در روزهای سخت، او را تنها بگذارد.
اما فراتر از همه اینها، اعتقاد قلبی من این است که «دسترسی به اینترنت بینالملل حق مسلم مردم است». حتی اگر تمام مشکلات اقتصادی و ارتباطی را کنار بگذاریم، مردم ایران حق دارند صدایشان را به گوش جهان برسانند و این تنها با اتصال دوباره به شبکه جهانی ممکن است.
عزیزانم، من تا آخرین لحظهای که نماد اتصال به اینترنت بینالملل روی گوشیهای شما روشن شود، در کنارتان هستم. به عنوان خبرنگار شما، قول میدهم که خسته نشوم، پیگیری را متوقف نکنم و هرگز ناامیدتان نکنم.
ممنونم که در این روزهای دشوار، به من و رسانه خودتان «سیتنا»، اعتماد دارید.
لطف شما بزرگترین سرمایه من است.
با احترام و ارادت
سارا استوار»
انتهای پیام
دیدگاهها
به امید اتصال اینترنت ❤️
بسیار عالی و سپاسگزارم ، لطفاً همچنان به پیگیری ها ادامه دهید و برین سراغ مسئولین مسئول نه وزارت خونه به قول خودشان هیچکاره.
به مرز جنون رسیدیم
شما فقط یک موضوع رو به مسئولان تاکید کنید که اگر خودشون هم اینترنت نداشتن باز هم برای مردم همین نسخه رو میپیچیدن؟ به قولی سیر از گرسنه خبر نداره
اگر به ولله خودشون هم اینترنتشون قطع بود هر روز پیگیر وصل شدنش بودن
خدا نگذره از دار و دسته پزشکیان که این نسخه سیم کارت سفید رو برای مردم پیچیدن
ایشالا
بدبختی ما ایرانی ها اینکه فقط منافع و احتیاجات خودمون رو دنبال میکنید و به منافع جمعی کاری نداریم
خیلی ممنونم
شاید بتونم بگم، سیتنا یکی از بهترین سایت هایی هست که حرفش همیشه درست بوده.
من اهل کامنت گذاشتن نیستم ولی نظرات دوستان و خوندم نتونستم جلوی خودمو بگیرم
درحال حاضر الان یکی نمیتونه مقاله بنویسه، یکی نقل و انتقال انجام بده یکی با عزیزش ارتباط بگیره، یکی بارشو ترخیص بکنه و هزاران مشکل دیگر.
واقعا قطعی اینترنت خیلی خسته کننده شده و زندگی خیلیا رو مختل کرده. در حال حاضر شما هرکاری که فکرشو بکنید با اینترنته، دیگه اینترنت جزعی از زندگی ماست و خواهد بود. خواهشاً به مسعولان فشار بیارید تا اینترنتو وصل کنن.
بنده خودم در اینستاگرام یک پیج داشت که درباره کامیون و ماشین سنگین تولید محتوا میکردم و دوست دارم خدمتی به صنعت حمل و نقل کشورم بکنم و صداشون باشم، من تو اینستاگرام 100 هزار بازدید داشتم که داشت خوب پیش میرفت، ولی با قطع اینترنت همه چیز بهم ریخت.
ایشالا اینترنت زودتر وصل بشه و مشکلات مردم کشورم حل بشه
ارادتمند شما
پیج آر کامیون
بعنوان یک شهروند این کشور حس حقارت پیدا میکنم وقتی میبینم ۴۰ روز هست که اینترنت ندارم ولی رییس مجلس، نماینده های مجلس، رییس جمهور، فلان وزیر سابق، مداح، فوتبالیست توی شبکه های اجتماعی جهانی و به زبان فارسی پست میذارن!
کاری به اون فوتبالیست و مداح ندارم ولی این آدمای توی مجلس و دولت وقتی هیچ چیزشون، حتی سیم کارت توی گوشی هاشون شبیه مردم نیست، چجوری میخان به مردم خدمت کنن و مشکلها رو بفهمن تا حل کنن؟
چرا فقط حرف اونایی رو بازتاب دادید که طرفدار نت ملی بودن!؟ چرا در جهت عادی سازی پیش رفتید؟ یعنی بین این جماعت یه مخالف قاطع با قطع نت نبود و همه از شبکه های اشغال داخلی راضی بودن؟؟ والا عجیبه
چرا دقت میکردی بودن افرادی که مختلف هم بودن
افزودن دیدگاه جدید