یادداشت سارا استوار، خبرنگار سیتنا را در ادامه بخوانید:
«سلام به کاربران و همراهان صبور و عزیزم در سیتنا. این روزها که فضای مجازی ابریتر از همیشه است و دیوارهای بلندی میان ما و دهکده جهانی کشیده شده، بیش از هر زمان دیگری سنگینی نگاه و کلمات شما را روی شانههایم حس میکنم. این یادداشت، نه یک گزارش خبری خشک، که یک دردودل کوتاه از طرف کسی است که پا به پای شما، این ۴۰ روز سخت را سپری کرده است.
لازم است بدانید که بنده همراه با همکاران عزیزم، تکتک کامنتها، پیامها و گلایههای شما را میخوانم. اگرچه به دلیل حجم بالای پیامها، توان پاسخگویی انفرادی به همه کامنت های شما عزیزان را ندارم، اما بدانید که شرمنده محبتتان هستم و کلمات شما، سوختِ موتور محرک من برای پیگیریهای روزانه است. من از ثانیه اول قطعی اینترنت بینالملل، از تمام رنجها، محدودیتها و اختلالاتی که زندگی و کسبوکارتان را تحت تأثیر قرار داده، باخبرم.
شاید بپرسید سارا استوار در این روزها چه میکند؟ پاسخ من روشن است: بنده هر روز سراغ مسئولان، کارشناسان و تصمیمگیرندگان میروم. با آنها مصاحبه میکنم، به چالششان میکشم و تنها یک سوال را تا حصول نتیجه تکرار میکنم: «اینترنت بینالملل چه زمانی وصل میشود؟» در این مسیر، نظرات متفاوت شما برای بنده ارزشمند و محترم است.
بنده در گزارشهای متعددی به وضعیت پیامرسانها و برنامههای داخلی پرداختهام. حقیقت این است که هیچکس مخالف پلتفرم های ایرانی نیست؛ اما حرف ما و شما یک چیز است: وقتی بودجههای کلانی صرف زیرساختهای داخلی میشود، خروجی کار نباید «کندی» و «اختلال» باشد. پلتفرم داخلی باید بتواند رضایت مخاطب را جلب کند، نه اینکه در روزهای سخت، او را تنها بگذارد.
اما فراتر از همه اینها، اعتقاد قلبی من این است که «دسترسی به اینترنت بینالملل حق مسلم مردم است». حتی اگر تمام مشکلات اقتصادی و ارتباطی را کنار بگذاریم، مردم ایران حق دارند صدایشان را به گوش جهان برسانند و این تنها با اتصال دوباره به شبکه جهانی ممکن است.
عزیزانم، من تا آخرین لحظهای که نماد اتصال به اینترنت بینالملل روی گوشیهای شما روشن شود، در کنارتان هستم. به عنوان خبرنگار شما، قول میدهم که خسته نشوم، پیگیری را متوقف نکنم و هرگز ناامیدتان نکنم.
ممنونم که در این روزهای دشوار، به من و رسانه خودتان «سیتنا»، اعتماد دارید.
لطف شما بزرگترین سرمایه من است.
با احترام و ارادت
سارا استوار»
انتهای پیام