یادداشتی از قلب تحریریه سیتنا؛ صدای شما هستم، حتی در روزهای سکوت اینترنت
«لازم است بدانید که بنده همراه با همکاران عزیزم، تکتک کامنتها، پیامها و گلایههای شما را میخوانم. اگرچه به دلیل حجم بالای پیامها، توان پاسخگویی انفرادی به همه کامنت های شما عزیزان را ندارم، اما بدانید که شرمنده محبتتان هستم و کلمات شما، سوختِ موتور محرک من برای پیگیریهای روزانه است.»
یادداشت سارا استوار، خبرنگار سیتنا را در ادامه بخوانید:
«سلام به کاربران و همراهان صبور و عزیزم در سیتنا. این روزها که فضای مجازی ابریتر از همیشه است و دیوارهای بلندی میان ما و دهکده جهانی کشیده شده، بیش از هر زمان دیگری سنگینی نگاه و کلمات شما را روی شانههایم حس میکنم. این یادداشت، نه یک گزارش خبری خشک، که یک دردودل کوتاه از طرف کسی است که پا به پای شما، این ۴۰ روز سخت را سپری کرده است.
لازم است بدانید که بنده همراه با همکاران عزیزم، تکتک کامنتها، پیامها و گلایههای شما را میخوانم. اگرچه به دلیل حجم بالای پیامها، توان پاسخگویی انفرادی به همه کامنت های شما عزیزان را ندارم، اما بدانید که شرمنده محبتتان هستم و کلمات شما، سوختِ موتور محرک من برای پیگیریهای روزانه است. من از ثانیه اول قطعی اینترنت بینالملل، از تمام رنجها، محدودیتها و اختلالاتی که زندگی و کسبوکارتان را تحت تأثیر قرار داده، باخبرم.
شاید بپرسید سارا استوار در این روزها چه میکند؟ پاسخ من روشن است: بنده هر روز سراغ مسئولان، کارشناسان و تصمیمگیرندگان میروم. با آنها مصاحبه میکنم، به چالششان میکشم و تنها یک سوال را تا حصول نتیجه تکرار میکنم: «اینترنت بینالملل چه زمانی وصل میشود؟» در این مسیر، نظرات متفاوت شما برای بنده ارزشمند و محترم است.
بنده در گزارشهای متعددی به وضعیت پیامرسانها و برنامههای داخلی پرداختهام. حقیقت این است که هیچکس مخالف پلتفرم های ایرانی نیست؛ اما حرف ما و شما یک چیز است: وقتی بودجههای کلانی صرف زیرساختهای داخلی میشود، خروجی کار نباید «کندی» و «اختلال» باشد. پلتفرم داخلی باید بتواند رضایت مخاطب را جلب کند، نه اینکه در روزهای سخت، او را تنها بگذارد.
اما فراتر از همه اینها، اعتقاد قلبی من این است که «دسترسی به اینترنت بینالملل حق مسلم مردم است». حتی اگر تمام مشکلات اقتصادی و ارتباطی را کنار بگذاریم، مردم ایران حق دارند صدایشان را به گوش جهان برسانند و این تنها با اتصال دوباره به شبکه جهانی ممکن است.
عزیزانم، من تا آخرین لحظهای که نماد اتصال به اینترنت بینالملل روی گوشیهای شما روشن شود، در کنارتان هستم. به عنوان خبرنگار شما، قول میدهم که خسته نشوم، پیگیری را متوقف نکنم و هرگز ناامیدتان نکنم.
ممنونم که در این روزهای دشوار، به من و رسانه خودتان «سیتنا»، اعتماد دارید.
لطف شما بزرگترین سرمایه من است.
با احترام و ارادت
سارا استوار»
انتهای پیام
دیدگاهها
امیدوارم سلامت و پایدار باشید.
خانم استوار بیشتر گزارشهای اخیر شما به سمتی میل کرده که گویا بیشتر مخاطبان تقاضای توسعه شبکه ملی اطلاعات و خدمات بیشتری از شبکه ملی اطلاعات دارند.
منکر نیستم که برخی چنین تقاضایی داشته باشند ولی آیا در اکثریت هستند؟؟ آیا صداشون اینقدر بلند است؟ پس صدای بقیه چی؟؟
به خاطر این تعداد گزارشها بالا حداقل میتونم بگم شما صدای مخاطبینی که تقاضای دسترسی مجدد به فیلترنت سابق دارند، نیستید.(اینترنت آزاد که هیج!)
من یه گیمر ام که ۴۰ روزه اسیر بی اینترنتی شدم خیلیا مثل من تنها سرگرمیشون بازی های انلاینه چون باعث میشد حداقل چند ساعتی از فشار های این زندگی دور بشیم
برای من باعث افتخاره❤️
لااقل پیگیر اتصال گوگل و دسترسی به ایمیل بینالمللی باشید
کف خواسته ها
از همه چیز افتادم.
غیر از آسیب روحی ، آسیب جسمی هم وارد میکنه. یواش یواش مطب روانشناسا و دکترا و بیمارستانا پر میشه و با یه جامعه با بیماری های جسمی و روحی طرف میشیم.
سیم سفید با اینحرفها ما رو نمیتونی گول بزنی
دومندش من بار ها وگفتم سیم سفید ندارم و دلیلی ندارم که بخوام گول بزنم شمارو
اگر شما با دقت گزارش من و بخونی و کمی تحلیل کنی متوجه میشی من نگفتم سکوی داخلی داشته باشیم گفتم این همه بودجه خرج شده چرا کارایی ندارند
خود مردمم که مشخصه
ولی بازم مسئولین به جای حرکت در سمت موثر کاملاً مخالف میرن؟ واقعاً چرا؟ خوب چندین سال یه مسیر رو میری جواب نمیگیری چرا اصرار دارین؟
خیلی دوست دارم نحوه پاسخگویی به شما خبرنگار ها رو ببینم که چطوری هست با چه لحنی هست و...
یا اینکه کی دستور قطع اینترنت رو میده؟ چرا هیچ جا اعلام نمیشه و کی دستور وصلشو میده اصلا
ولی ما قطعا پیگیر خواهیم شد
سلامت باشید انشالله❤️
مطمئنم در تمام مراحل زندگیتان موفق خواهید بود.
ممنونم❤️
بنظر بنده پیگیریتون و فشار رو بیشتر بزارید رو ارکان دولت، چون بنظرم اونا باز منطقی تر از شورای امنیت ملی هستن، هم اینکه وعده انتخاباتی جناب پزشکیان اینترنت آزاد بود.هر وزیر یا شخص مرتبط با دولت فعلی رو گیر آوردید ازش بپرسید
ممنون از زحماتتون
مطمئن باشید مردم شمارا فراموش نخواهند کرد
چشم
وقتی کامنتا رو خوندم دلم شکست و برای همین میفهمم چه حسی داشتن این خانم موقع خوندنشون!
این خانم اینترنت رو قطع نکردند که انقدر طلبکارید ازشون! روزهایی هم که زومیت و دیجیاتو هم سکوت کرده بودن یه کلمه از اینترنت نمیگفتن و کامنتا رو بسته بودن، باز این خانم بودن که پیگیر بودن با اینکه ریسک هم داشت براشون تو اون شرایط از اینترنت بگن... من هم یک زن هستم و میدونم چقدررر جسارت میخواد جایی که مردها سکوت کردند تو صدات رو بالا ببری ..و از این نظر این خانم و شجاعتشون رو تحسین میکنم
زندگیت با قطع اینترنت نابود شده؟ برو وزارت ارتباطات پیگیری کن خودت هم! نشستی خونه گوشی دست گرفتی خشمت رو سر خبرنگار چرا خالی میکنی؟
افزودن دیدگاه جدید