کشف جدید از جریان آب گرم در مریخ باستانی
مریخ زمانی سیاره ای بسیار مرطوب تر از امروز بود و آب مایع فراوانی روی سطح آن وجود داشت. یافته های جدید مریخ نورد استقامت نشان می دهد که سیستم های آبی مریخ بسیار پیچیده تر از آنچه قبلا تصور می شد، بوده اند. سنگ های حاشیه دریاچه باستانی دهانه جیزرو در سه مرحله اصلی با آب تعامل داشته اند، از جمله آب های گرم هیدروترمال.
به گزارش سیتنا، مریخنورد استقامت ناسا شواهدی از سیستمهای آبی پیچیده و باستانی در مریخ اولیه کشف کرده است. این یافتهها نشان میدهد که منطقهای به نام واحد حاشیهای (Margin Unit) در دهانه جیزرو توسط توالی پیچیدهای از دریاچههای باستانی، سیستمهای آب زیرزمینی و سیالات هیدروترمال شکل گرفته است.
سه مرحله تعامل با آب
محققان دانشگاه Purdue در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶ اعلام کردند که سنگهای Margin Unit در سه مرحله اصلی با آب تعامل داشتهاند:
مرحله اول: آب زیرزمینی غنی از دیاکسید کربن با الیوین واکنش داد و پشتههای کربنات را در شکافهای سنگ بستر در ارتفاعات پایین تشکیل داد. این پشتهها هنوز هم وجود دارند.
مرحله دوم: آب از دریاچه باستانی. برخی از سنگهای Margin Unit حاوی سیلیس هستند. تبدیل الیوین به کربنات میتواند سیلیس را باقی بگذارد و سیلیس بیشتر در سنگهایی دیده میشود که زیر خط آب قرار داشتند.
مرحله سوم: رگههای معدنی در یک مکان در بخش شرقی Margin Unit. این رگهها حدود ۲۵ سانتیمتر ضخامت دارند و حاوی مواد معدنی مانند سولفات کلسیم و فلوریت هستند. این یافته نشان میدهد که سیالات هیدروترمال (آب گرم) زمانی از میان سنگها عبور کردهاند.
کشف غیرمنتظره: سنگهای آذرین
قبل از فرود استقامت، دانشمندان انتظار داشتند سنگهای رسوبی (متشکل از ماسه، رس و سیلت) پیدا کنند که برای حفظ آثار حیات میکروبی باستانی عالی هستند. اما آنها با یک شگفتی مواجه شدند: سنگها آذرین بودند و از فعالیت آتشفشانی تشکیل شده بودند. سنگهای آذرین میتوانند جزئیات مربوط به مواد معدنی، نحوه تشکیل و تعامل با آب را حفظ کنند.
الیوین زیرسطحی
در ارتفاعات بالاتر Margin Unit، سنگها درشتدانه و کریستالی بودند که نشاندهنده ماده معدنی الیوین است. این الیوین توسط آب دستنخورده باقی مانده بود. در عوض، الیوین در توده ماگمای داغ زیرزمینی تشکیل شد و بهتدریج سرد شد. زمانی که زمین بالای آن فرسایش یافت، در سطح ظاهر شد. در ارتفاعات پایینتر، بین دانههای الیوین سیلیس وجود دارد.
ارتباط با حیات میکروبی
کربنات و سیلیس سرنخهای مهمی برای حیات میکروبی احتمالی در گذشته هستند. روی زمین، وقتی آب با الیوین واکنش میدهد، میتواند هیدروژن آزاد کند که منبع غذایی برای برخی میکروبهاست. این واکنش کربنات و سیلیس را باقی میگذارد که میتوانند آثار میکروبهای باستانی را حفظ کنند.
نظر محققان
کندیس بدفورد، نویسنده اصلی مطالعه، گفت: «اگر یک چیز را پس از ۱۰ سال کار با مریخنوردها یاد گرفته باشم، این است که مریخ دائماً شگفتیهایی را به شما نشان میدهد. بسیار نادر است که همه چیز همانطور که از دادههای مداری انتظار داریم، باشد. امیدوارم این کار به بازسازی تغییرات اقلیمی و قابلیت سکونت مریخ اولیه کمک کند.»
انتهای پیام
افزودن دیدگاه جدید