ورود رباتها به اتاق عمل؛ انگلستان نسل جدید جراحان را تربیت میکند
با ورود فناوریهای رباتیک به اتاقهای عمل انگلستان، شیوه آموزش جراحان در حال تغییر است؛ سازمان خدمات ملی سلامت این کشور با توسعه جراحیهای کمتهاجمی رباتیک، برنامهای را دنبال میکند که هدف آن تربیت نسل جدیدی از جراحان و استفاده از رباتها در ۹۰ درصد این نوع جراحیها تا سال ۲۰۳۵ است.
به گزارش سیتنا، انگلستان با توسعه جراحی رباتیک، در حال تغییر شیوه آموزش جراحان نسل آینده است؛ سازمان خدمات ملی سلامت این کشور (NHS) هدفگذاری کرده است که تا سال ۲۰۳۵ در ۹ مورد از هر ۱۰ عمل جراحی لاپاراسکوپی از ربات استفاده شود. در یک بیمارستان لندن، جراحان و بیماران میگویند این تغییر را همین حالا احساس میکنند.
وقتی ساشا استامنکوویچ، پزشک متخصص، صورتش را از یک هدست سهبعدی غوطهورکننده که تصویری دقیق از داخل ریه یک بیمار نشان میداد کنار کشید، آخرین مراحل عملی را که با کمک رباتها برای برداشتن یک تومور انجام شده بود مرور کرد. این جراح متخصص قفسه سینه ۶۰ ساله گفت: «امروز یک عمل بسیار بسیار پیچیده انجام دادیم.»
او افزود: «بخش زیادی از ریه را حفظ کردیم و اطراف رگهای بسیار ظریف و مجاری هوایی بسیار کوچک کار کردیم.» او این توضیحات را برای سه جراح از بیمارستانی دیگر در انگلستان ارائه میکرد که در حال تماشای کار او با سامانه جدید جراحی رباتیک کمکیار داوینچی ۵، ساخته شرکت آمریکایی Intuitive، بودند.
قرار است این تجهیزات اواخر امسال به اتاق عمل آنها برسد؛ بخشی از برنامهای برای افزایش استفاده از رباتیک در جراحیهای کمتهاجمی در سراسر سازمان خدمات ملی سلامت انگلستان. در طول این عمل حدودا دو ساعته، دستورهای استامنکوویچ از طریق میکروفون در اتاق پخش میشد و به گوش تیم جراحی او میرسید؛ تیمی که شامل پرستارانی است که به طور ویژه به عنوان دستیاران اصلی جراحی رباتیک آموزش دیدهاند.
استامنکوویچ که مدیر جراحی و پژوهش رباتیک در تراست Barts Health اناچاس است، دورههای فلوشیپ را در بیمارستان سنت بارتولومیو در مرکز لندن اداره میکند و به گفته خودش، نسل «جراح آینده» را تربیت میکند.
دولت هدفگذاری کرده است که تا سال ۲۰۳۵ در ۹ مورد از هر ۱۰ جراحی کمتهاجمی در انگلستان از کمک رباتیک استفاده شود. جراحی کمتهاجمی یا لاپاراسکوپی به معنای انجام عمل از طریق برشهای کوچک به جای یک شکاف بزرگ است که معمولا درد، جای زخم و زمان بهبود کمتری برای بیمار به همراه دارد.
جراحی به مثابه «هنر»
این فناوری در نگاه اول شبیه یک بازی ویدیویی به نظر میرسد. استامنکوویچ عمل را از طریق یک کنسول در گوشه اتاق انجام میداد و حرکات دست او به عملکرد سه بازوی رباتیکی تبدیل میشد که ابزارهای جراحی را در دست داشتند و بالای سر بیماری قرار گرفته بودند که چند متر آنطرفتر روی تخت دراز کشیده بود.
بازوی چهارم یک دوربین را نگه میدارد که تصویر سهبعدی را برای جراح و دو صفحهنمایش موجود در اتاق عمل تامین میکند. این سامانههای رباتیک در طیف گستردهای از تخصصها، از جمله اورولوژی، زنان و زایمان، کولورکتال، قفسه سینه و جراحی شکم یا جراحی عمومی قابل استفاده هستند.
علی انصاریپور، دستیار ارشد کاردیوتوراسیک که در یک دوره فلوشیپ یکساله حضور دارد، یکی از پزشکان زیر نظر استامنکوویچ است. انصاریپور گفت: «بزرگترین چالش این بود که از بالین بیمار فاصله بگیری و خودت را با این چیدمان وفق بدهی.»
او ادامه داد: «فکر میکنم این کار تا حدی تو را از بیمار جدا میکند.» او افزود: «اما در عوض دیدی باورنکردنی به تو میدهد و باعث میشود در نحوه برخورد با بیمار بسیار عینی و بیطرف باشی.»
با وجود ظاهر آیندهنگرانه این فناوری، استامنکوویچ معتقد است رباتیک در واقع جراحی کمتهاجمی را به چیزی نزدیکتر کرده است که «جراحی باز سنتی» در ابتدا بود. به گفته او، دلیل این موضوع آن است که بازوهای باریک رباتیک نسبت به دستان انسان که ابزارها را در فضای محدود جراحی کمتهاجمی نگه میدارند، حرکت روانتری دارند.
او گفت: «جراحی رباتیک شما را به همان چیزی برگردانده است که جراحان همیشه میخواستند انجام دهند؛ یعنی داشتن یک هنر که بتوانند با دستان خود چیزی خلق کنند.» این دقت بالاتر همچنین خطر عوارضی مانند نشت هوا را که یکی از علل شایع طولانی شدن مدت بستری پس از جراحی ریه است، کاهش میدهد.
بهبود سریعتر
این نوع جراحی دقیقتر با برش کوچکتر باید به معنای کاهش مدت بستری و کوتاهتر شدن دوره بهبود باشد. برای یک نظام سلامت عمومی که زیر فشار قرار دارد، امید این است که بیماران زودتر بیمارستان را ترک کنند، تختها سریعتر خالی شود و فهرستهای انتظار کاهش یابد.
یان مکلئود تا زمانی که لباس جراحی بر تن نکرده و در آستانه بیهوشی قرار نگرفته بود، متوجه نشد که قرار است نخستین بیمار در اناچاس باشد که با استفاده از این سامانه جدید تحت جراحی سرطان ریه قرار میگیرد.
این کارآگاه بازنشسته ۷۶ ساله گفت این خبر برایش دلهرهآور نبود و ۳۰ دقیقه پس از بازگشت به بخش دوباره روی پای خود ایستاد. مکلئود گفت: «دوره بهبود فوقالعاده بود.» او پیش از این برای نوع دیگری از سرطان تحت جراحی کمتهاجمی غیررباتیک قرار گرفته بود و میگوید دوره بهبود آن عمل «بسیار طولانیتر» بود.
این بار او تنها با یک بخیه از بیمارستان خارج شد و کمتر از یک هفته بعد همسرش را برای نوشیدن قهوه به یک مرکز فروش گل و گیاه برد.
رباتها همراه با آموزش
دولت در برنامه ۱۰ ساله سلامت برای انگلستان، رباتیک را به عنوان یکی از پنج حوزه سرمایهگذاری بزرگ معرفی کرده است. با این حال، کالج سلطنتی جراحان انگلستان نابرابری در دسترسی به چنین جراحیهایی در مناطق مختلف کشور را به «لاتاری کدپستی» تشبیه کرده و به شدت از آن انتقاد کرده است.
این نهاد همچنین نبود «الگوی تامین مالی استاندارد و منسجم» برای رباتیک در سراسر اناچاس را مورد انتقاد قرار داده است؛ موضوعی که باعث شده برخی بیمارستانها برای تامین هزینه این تجهیزات به کمکهای خیریه متکی باشند. استامنکوویچ گفت: «باید رباتیک را در برنامههای آموزشی نهادینه کنیم.»
به گفته او، جراحان جوانی که هنوز به سطح مشاور نرسیدهاند، معمولا از همتایان مسنتر خود «چابکتر» هستند. او گفت: «کاری که باید انجام دهیم این است که انرژی، اشتیاق و مهارتهای آنها را به کار بگیریم و حرکات درست را به آنها آموزش دهیم.»
انتهای پیام
افزودن دیدگاه جدید