روایتی از پشتِ صحنهی یک پرسش؛ چرا خبرنگار نباید همیشه فریاد بزند؟
سارا استوار، خبرنگار سیتنا، در یادداشتی صمیمانه خطاب به مخاطبانی که او را به «عدم جسارت» در نشست خبری سخنگوی دولت متهم کردهاند، از لایههای پنهان و محدودیتهای نانوشتهی دنیای رسانه میگوید؛ جایی که گاهی برای رساندن یک پیام، باید از «پروتکلهای رسمی» عبور کرد.
به گزارش سیتنا، سارا استوار در این یادداشت آورده است:
امروز که کامنتهای شما را زیر ویدئوی نشست خبری سخنگوی دولت میخواندم، لبخندی تلخ بر لبانم نشست. نوشته بودید: «چرا سوال اینترنت را نپرسیدی؟»، «چرا جسور نبودی؟» و «صدای ما کجاست؟». حق دارید! دغدغه شما، اکسیژنِ کار من است و اگر شما نپرسید، من هویتی ندارم. اما اجازه بدهید کمی بیپردهتر با هم حرف بزنیم.
اما حقیقت این است که قاب دوربینی که شما میبینید، تمامِ واقعیتِ یک نشست خبری نیست. در دنیای خبرنگاری رسمی، ما گاهی با «فیلترهای نامرئی» روبرو هستیم. نشستهایی وجود دارند که در آنها دایره پرسشها از پیش تعیین شده و گاهی سوالات باید پیش از طرح، از مرحله تایید عبور کنند. در چنین اتمسفری، خبرنگار میان دو لبهی قیچی قرار میگیرد: یا باید طبق قواعد حرکت کند تا فرصتِ ماندن و پرسیدنِ سوالات بعدی را داشته باشد، یا با یک پرسشِ خارج از چارچوب، برای همیشه پشت درهای بسته بماند.
با این حال، من در تمام هفتههای اخیر، حتی در میان همین محدودیتها، تمام توانم را به کار بستهام تا لای چرخدندههای این پروتکلها، صدای خستگی شما از وضعیت اینترنت و کسبوکارهای آسیبدیده را به گوش مسئولان برسانم. جسارت یک خبرنگار همیشه در «فریاد زدن» نیست؛ گاهی جسارت یعنی ماندن در میدان، جنگیدن با محدودیتهای رسانهای و باز کردنِ روزنهای کوچک برای شنیده شدنِ حقیقت.
مطمئن باشید دغدغههای شما در گلویم نمانده است. من هم مثل شما در همین فضا نفس میکشم و با همین اینترنتِ محدود دست و پنجه نرم میکنم. از شما میخواهم محدودیتهای این حرفه را درک کنید و با حمایتتان به من قدرت بدهید تا در نشستهای بعدی، بیپردەتر و صریحتر، مطالبات شما را روی میز مسئولان بگذارم.
ما خبرنگاران، پل هستیم؛ نه بنبست. و من تا جایی که این پل اجازه عبور بدهد، حاملِ پیامهای شما خواهم بود. از درک و همراهیتان صمیمانه ممنونم.
انتهای پیام
دیدگاهها
احترام معنایی نداره تو این جامعه ، فقط خشونت می بینم من
البته که ممنون از خانم استوار که با این سختی ها بازم کمارمون بودن ولی جدا دیگه حد همه لبریز شده
امیدوارم پیگیری ها نتیجه بدهد، همین که ما صرفا خواسته خود را دائم تکرار کنیم قطعا بی تاثیر نخواهد بود، زیرا نشان می دهد قطعی اینترنت به منزله قطعی یکی از زیرساخت های حیاتی کشور است که زندگی میلیون ها نفر به آن گره خورده و بدون آن معیشت آن ها دچار مشکل جدی می شود، تکرار مطالبه ما باعث می شود که این وضعیت عادی نشود و امید به وصول آن باقی بماند.
درباره هفت خوانی که باید طی کنین هم همگی کمابیش آگاهی داریم.
بنده شخصا قدر دان تلاشهای شما و همکارهاتون هستم.
شما تو این مدت همیشه کنار مردم بودید. گذشته رو فراموش نمی کنیم. با مقاله های خوبتون
خداوند حافظ شما باشه خانوم استوار.
تا بدین لحظه خبرنگاری مثل خانم استوار در مورد اینترنت کار نکرده ، حد اقل مت ندیدم. اونقدر تو فارس زد تو برجک طرفداران ملی سازی که بنش کردن.
عزیزان اینجا بلژیک نیست، ایرانه
خانم استوار بعنوان یک خبرنگار حوزه فاوا در محیط ایران تا اینجا درخشیده، لطفا از زیر پتو قمپز در نکنید اگر تشکر نمی کنید
ولی فعلا وصل نمیشه
حتی اگر سایه جنگ برداشته شود
خبر از یه شخص مطلع رسیده 😭
مردم پول نون هم ندارن.
حتی اگر هم نباشی
با این حرفها مردم را اذیت نکن
ای کاش الان این وسط شما با اون شخص مطلع تون کامنت نمیذاشتی
همه شما به شما مدیون هستیم بنده از پشت پرده تمام این ها خبر دارم و میدونم شما برای ما بیشتر از یک خبر نگار تلاش کردید و تیم محترم تون
باسپاس
البته نصف عصبانیتها واسه تایید نشدن کامنتهاست، من جمله خودم، وقتی مینویسم سیتنا تأیید کن قیافه طرف رو تصور میکنم طفلی نمیتونه هر چیزی رو تایید کنه ، بعد خودم میخندم و دکمه سند رو میزنم 😄😄😄
سیتنا حالا تایید کن 🤪🤪🤪
پ.ن: آخه اپ حسابی برا خودمون هی از دسترس خارج میشه چه برسه واسه اونایی که تو خارجن چی میخوای از جونمون
افزودن دیدگاه جدید