تقلیل «شاهرگ توسعه» به «ترسهای تربیتی»؛ چرا نسخه انزوا برای اینترنت ایران شفابخش نیست؟
آیا میتوان به بهانه دغدغههای شخصی والدین، شاهرگ ارتباطی تمامی مردم یک کشور با جهان را قطع کرد؟ به اذعان سارا استوار، بررسی دیدگاههای کارشناسانی که مدافع ادامه انسداد اینترنت بین الملل به بهانه "امنیت تربیتی" هستند، نشان میدهد که چگونه جایگزینی "هراسافکنی" به جای "سواد رسانهای"، میتواند حقوق عامه و اقتصاد دانشبنیان کشور را در پوشش شعارهای صیانتی به مسلخ انزوا ببرد.»
سارا استوار - خبرنگار سیتنا - انتشار یادداشتی از «زهرا معرفت»، پژوهشگر و فعال رسانه در پلتفرم «فارس تعاملی»، که در آن با تعابیری تند خواستار محدودیت مطلق اینترنت بینالملل شده بود، بار دیگر بحث میان «امنیت تربیتی» و «حق دسترسی به دانش جهانی» را مورد تاکید قرار داده است.
در حالی که جهان به سمت درهمتنیدگی هرچه بیشتر با اقتصاد دیجیتال و هوش مصنوعی حرکت میکند، برخی نگاههای داخلی همچنان راهکار مواجهه با چالشهای فرهنگی را در «انسداد کامل» میبینند.
زهرا معرفت در یادداشت اخیر خود، اینترنت بینالملل را با تعابیری همچون «هرکوفتی» و «تکنولوژی با باطن جنینهای پخته شده» توصیف کرده و خواستار ماندگاری در پیله «اینترنت ملی» شد؛ نگاهی که به باور کارشناسان، نهتنها صورتمسئله را پاک میکند، بلکه هزینههای جبرانناپذیری به بدنه علمی و اقتصادی کشور وارد میسازد.
آموزش در خانه، نه انسداد در جامعه
اصلیترین نقد به دیدگاه این فعال رسانهای، خلط مبحث میان «وظایف تربیتی خانواده» و «سیاستگذاری کلان ملی» است. دغدغه والدین برای صیانت از فرزندان در فضای مجازی، یک دغدغه جهانی و محترم است، اما در هیچ کجای دنیا برای حل این مسئله، دسترسی به شبکه جهانی دانش را قطع نمیکنند.
راهحل این نگرانی، در توسعه «سواد رسانهای» و استفاده از ابزارهای «کنترل والدین» (Parental Control) نهفته است، نه تبدیل کردن ایران به یک جزیره منزوی در اقیانوس بیکران اطلاعات.
اینترنت؛ ابزار بقاست، نه کالای لوکس
تعبیر «هرکوفتی» برای بستری که امروز جراحیهای از راه دور، تبادلات علمی دانشگاهی، رصد لحظهای بازارهای جهانی و معیشت میلیونها کسبوکار خرد در پلتفرمهای بینالمللی به آن وابسته است، فرسنگها با واقعیتِ زیستبوم دیجیتال فاصله دارد.
چگونه میتوان از تقویت کسبوکارهای دیجیتال سخن گفت، اما ابزار اصلی ارتباط آنها با جهان را با تعابیر وهمآلود تخطئه کرد؟
هزینه انزوا برای پایگاه اجتماعی نظام
نکته حائز اهمیت این است که این دست نگاههای رادیکال، برخلاف ادعای دلسوزی، بیشترین ضربه را به «پایگاه اجتماعی» وارد میکنند. همانطور که پیشتر نیز مطرح شده، برخورداری عادلانه از اینترنت یک حق مسلم است. ایجاد فضای «خاکستری» و طبقاتی کردن اینترنت به بهانههای تربیتی، تنها نتیجهاش بیاعتمادی نسل جوان و فلج شدن چرخهای اقتصاد دانشبنیان خواهد بود.
به نظر میرسد زمان آن فرا رسیده است که پژوهشگران حوزه رسانه، بهجای هراسافکنی با کلیدواژههای هولناک، به دنبال راهکارهای ایجابی برای حکمرانی هوشمند باشند. دنیای امروز با «دیوار» مدیریت نمیشود؛ و اینترنت ملی زمانی موفق خواهد بود که «مکمل» ارتباطات جهانی باشد، نه «زندانی» برای دانش و استعدادهای ایرانی.
انتهای پیام
دیدگاهها
اینترنت آزاد حق هر انسانی هست
خواستم بگم سیتنا هیچوقت فراموش نمیشه ( با دلیلی که داریم پیش میریم و رسیده به 1300 ساعت
اصلا مگه گوشی برای بچست
چون تو نمیتونی بچتو کنترل کنی یک کشور باید تو قطعی بمونه ؟
واقعا که
سیتنا خواهشا تایید کن!
درود بر شما بانو استوار
این خانم و امثال این اگر نمیتونن بچه هاشونو درست ترببت کنن مشکل از خودشونه
خواهشا چرتو پرت های اینارو منتشر نکنید
ولی جدی یادم نمیاد کدوم مراسم بود😂
درود بر شما بانو استوار
هنوز طرز تفکر طالبانیست رونق داره
چطور جرات میکنه این خانم حرف از قطعی کامل و بلاک شدن نت جهانی میکنه وقتی خودش با پلتفرم جهانی توییت میزنه چرا خبر نگار سیتنا عزیز به این مورد در گزارش رجوع نکردن جای تعجب است !؟؟؟
۱. مغز ایدئولوژیک
۲. عدم اعتقاد به حقوق فردی انسان ها
۳. نگاه فاشیستی
انسداد در هر حوزه ای نتیجه ی انسداد مغزی سیاستگزار یا خبرنگاری مثل خانم معرفت هست. ممکنه کسی دکتر یا خبرنگار یا سیاستمدار یا یک عامی باشه اما مغزش پوسیده باشه و نتیجه ی ترشحات چنان مغزی عفونتهای انسداد محور هست
با تشکر از خانم استوار
باید کل خیابون های کشورهم ببندیم که یوقت خدایی نکرده کسی نره بقیه رو با ماشین زیر بگیره
ثانیا، متوجه منطق شما نشدم، یعنی اگر فرزند شما خطایی کرد، باید میلیون ها انسان (بی مورد) تنبیه شوند؟
رابعا، هر انسانی منحصرا قدرت اختیار و تصمیم گیری دارد، پس برای خود تصمیم گیری کنید نه میلیون ها انسان.
افزودن دیدگاه جدید