کدخبر :291000 پرینت
23 بهمن 1402 - 12:20

چگونه افزایش ماهواره‌ها دنیای اطلاعات را دگرگون می‌کند؟

آمریکا قصد دارد حجم ناوگان ماهواره‌‌های جاسوسی خود را که اینک شامل ده‌ها ماهواره است، چهار برابر کند؛ این فناوری دری به سوی تحولات بزرگ در جهان محسوب می‌شود.

متن خبر

به گزارش سیتنا به نقل از ایندیپندنت، وزارت دفاع آمریکا در سال ۲۰۲۳ از برنامه‌ای بلندپروازانه برای پرتاب هزار ماهواره طی یک دهه آینده خبر داد.

در همین حال، اداره ملی شناسایی آمریکا که ماهواره‌های جاسوسی این کشور را مدیریت می‌‌کند، اعلام کرد که قصد دارد حجم ناوگان ماهواره‌‌های جاسوسی خود را که اینک شامل ده‌ها ماهواره است، چهار برابر کند.

دیوید زیکوسوکا در گزارشی در فارن‌افرز می‌نویسد، دولت آمریکا می‌تواند ناوگانش را به این سرعت گسترش دهد، چرا که در حال حاضر ساخت ماهواره‌ها در مقایسه با قبل، بسیار ارزان‌تر شده و پرتاب آن‌ها به فضا نیز آسان‌تر شده است. بسیاری از این ماهواره‌های جدید برای نظارت و کنترل در نظر گرفته شده‌اند و با وجود این همه دستگاه نظارتی در آسمان، آمریکا می‌تواند به هدف خود که «پایش و نظارت دائمی» است دست پیدا کند.

اصطلاح پایش دائمی، در معنای اطلاعاتی و امنیتی آن، به حالتی گفته می‌شود که اهداف را بتوان به‌صورت بی‌وقفه، ۲۴ ساعت شبانه‌روز و هفت روز هفته زیر نظر گرفت و به‌اصطلاح حتی پلک هم نزد.

اکنون به نظر می‌رسد که آمریکا امکان دسترسی به حجم وسیعی از داده‌های ارسالی از فضا را پیدا خواهد کرد تا با کمک پیشرفت‌های هوش مصنوعی، مجموعه بزرگ داده‌ها و به‌اصطلاح بیگ‌دیتا و محاسبات ابری، تمام این اطلاعات را پردازش کند.

به گزارش فارن افرز،آمریکا با کمک این فناوری می‌تواند تحرکات نیروهای دشمن را ردیابی کند و فرصت‌ بی‌سابقه‌ای را برای بازدارندگی و مختل کردن تلاش‌های دشمنانش برای شروع یک جنگ غافلگیرکننده فراهم کند.

این فناوری دری به سوی تحولات بزرگ در جهان محسوب می‌شود، اما کارشناسان بر این باورند که دستیابی به این سامانه‌های نظارتی فوق‌العاده پیشرفته، خطرات جدیدی را نیز به همراه دارد.

فارن‌افرز می‌نویسد که دولت بایدن برای آماده شدن و ورود به چنین دوره‌ جدیدی، باید روش و شیوه شورای امنیت ملی را در دریافت اطلاعات و استفاده از آن‌ها برای تصمیم‌گیری تغییر دهد.

گسترش پوشش نظارتی مبتنی بر فضا، نحوه عملکرد ارتش آمریکا در سراسر جهان را تغییر خواهد داد و هر چه که آمریکا زودتر برای این آینده برنامه‌ریزی کند بهتر است.

ازنظر تاریخی، جمع‌آوری هرچه بیشتر اطلاعات و رساندن آن اطلاعات در سریع‌ترین زمان به کسانی که به آن نیاز دارند، اهمیت بسیاری دارد.

به گزارش فارن افرز، این فرایند در عمل با دشواری‌های بسیاری روبرو است. به‌طور مثال در خصوص یک پهپاد نظارتی مدرن، پهپاد می‌تواند تصاویر را تقریبا بلافاصله به کاربرانی که به اطلاعات آن نیاز دارند منتقل کند، اما اگر به‌طور مستقیم بر فراز هدف قرار نداشته باشد، تحولات مهمی را که در قلمرو دشمن رخ می‌دهد از دست می‌دهد.

آمریکا پیش‌تر در قالب پروژه‌هایی همچون «کرونا» (CORONA)، نخستین سیستم ماهواره‌ای جاسوسی سی‌آی‌ای، می‌توانست از خاک شوروی عکس‌برداری کند و تصاویر آن را به زمین ارسال کند. اما زمان جمع‌آوری تا بهره‌برداری از این تصاویر چند روز و حتی چند هفته طول می‌کشید.

ظهور ماهواره‌هایی با ابعاد اتوبوس مدرسه که می‌توانستند تصاویر دیجیتالی را به زمین ارسال کنند در دهه ۱۹۷۰، مشکل محدودیت زمانی را حل کرد، اما این ماهواره‌‌ها در تعداد محدودی به کار گرفته شدند و این تعداد به حدی نبود که بتوان پوشش گسترده‌ای ایجاد کرد.

امروزه بر اساس داده‌های منتشرشده از وب‌سایت‌های تخصصی هوافضا، سازمان‌های اطلاعاتی می‌توانند با ده‌ها ماهواره که نور مرئی (طول موج‌های فروسرخ) را تشخیص می‌دهند و همچنین با ده‌ها ماهواره راداری که می‌توانند در تاریکی شب و از میان ابرها رصد کنند، اطلاعات ارزشمندی را گردآوری کنند. اما این سامانه‌ها بسیار گران‌قیمت‌اند و هر کدام دست‌کم صدها میلیون دلار هزینه می‌برند.

بااین‌حال، به‌رغم جمع‌آوری و انتقال سریع اطلاعات با کیفیت بالا با این ماهواره‌ها، هنوز تعداد کافی از آن‌ها وجود ندارد و با کمک آن‌ها نمی‌توان سراسر زمین را تحت نظارت گرفت.

اما فناوری‌های پیشرفته کنونی ازجمله موشک‌های با قابلیت استفاده دوباره، نیمه‌هادی‌های کوچک‌تر و همچنین هوش مصنوعی پرقدرت – اکنون به‌سرعت این امکان را برای آمریکا فراهم می‌کنند که بتواند به این قابلیت دست یابد تا زمین را ۲۴ ساعته و هفت روز هفته زیر نظر بگیرد.

هزینه ساخت ماهواره‌ها و تجهیزات فضایی در سال‌های اخیر کاهش پیدا کرده و ماهواره‌هایی پیشرفته با قابلیت جمع‌آوری اطلاعات، ممکن است حتی به کوچکی یک کوله‌پشتی باشند. این موضوع را در کنار این بگذارید که هوش مصنوعی نیز پیشرفت‌های قابل‌توجهی کرده است. در حال حاضر، الگوریتم‌های رایانه‌ای که داده‌ها را به سرعت غربال می‌کنند، اطلاعات لازم را به سرعتی باورنکردنی برای تحلیل‌گران می‌فرستند.

در این بین، شرکت‌های خصوصی پرتاب‌کننده ماهواره ازجمله اسپیس‌اکس یا راکت‌لب، به ساخت صورت‌های فلکی ماهواره‌ای موفق شده‌اند که در آن، صدها ماهواره هم‌زمان با هم کار می‌کنند. برخی از این شرکت‌ها می‌توانند اطلاعات تازه‌ای را تقریبا از هر نقطه از جهان طی ۳۰ دقیقه پس از درخواست ارائه دهند.

به گزارش فارن افرز، وزارت دفاع آمریکا قصد دارد سامانه‌ای را توسعه دهد که بدون توجه به وضعیت آب‌وهوا، بتواند ۲۴ ساعت شبانه‌روز سراسر زمین را رصد کند. چهار برابر شدن ناوگان ماهواره‌ای اداره ملی شناسایی آمریکا، حجم تصاویر امروزی را ۱۰ برابر خواهد کرد و قابلیت‌های نظارتی آمریکا را به‌شدت افزایش خواهد داد.

با تعداد انگشت‌شمار ماهواره‌های گران‌قیمت کنونی، ممکن است چند روز طول بکشد تا یک ماهواره مشخص دوباره از یک نقطه مشخص بر فراز زمین عبور کند. اما یک ابر‌صورت فلکی متشکل از صدها یا هزاران ماهواره، می‌تواند اطلاعات یک هدف را به‌طور مداوم به زمین ارسال کند.

سامانه‌های مجهز به هوش مصنوعی که از طریق بررسی داده‌های جدید کار می‌کنند، ممکن است اشتباهات فاحشی را مرتکب شوند. اگر هدفی که تصور می‌شود یک پرتابگر موشک متحرک است، درواقع یک تله فریب یا بدتر از آن، مثلا یک اتوبوس غیرنظامی باشد، چه باید کرد؟

برعکس، اگر یک سیستم هوش مصنوعی به نحوی نتواند استقرار یک پرتابگر موشک هسته‌ای متحرک را به‌منظور ارسال برای تجزیه‌وتحلیل انسانی تشخیص دهد، چه وضعیتی پیش خواهد آمد؟

انتهای پیام

برچسب ها

نظرات خود را با ما درمیان بگذارید

افزودن دیدگاه جدید

کپچا
CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.