روایتی از پشتِ صحنهی یک پرسش؛ چرا خبرنگار نباید همیشه فریاد بزند؟
سارا استوار، خبرنگار سیتنا، در یادداشتی صمیمانه خطاب به مخاطبانی که او را به «عدم جسارت» در نشست خبری سخنگوی دولت متهم کردهاند، از لایههای پنهان و محدودیتهای نانوشتهی دنیای رسانه میگوید؛ جایی که گاهی برای رساندن یک پیام، باید از «پروتکلهای رسمی» عبور کرد.
به گزارش سیتنا، سارا استوار در این یادداشت آورده است:
امروز که کامنتهای شما را زیر ویدئوی نشست خبری سخنگوی دولت میخواندم، لبخندی تلخ بر لبانم نشست. نوشته بودید: «چرا سوال اینترنت را نپرسیدی؟»، «چرا جسور نبودی؟» و «صدای ما کجاست؟». حق دارید! دغدغه شما، اکسیژنِ کار من است و اگر شما نپرسید، من هویتی ندارم. اما اجازه بدهید کمی بیپردهتر با هم حرف بزنیم.
اما حقیقت این است که قاب دوربینی که شما میبینید، تمامِ واقعیتِ یک نشست خبری نیست. در دنیای خبرنگاری رسمی، ما گاهی با «فیلترهای نامرئی» روبرو هستیم. نشستهایی وجود دارند که در آنها دایره پرسشها از پیش تعیین شده و گاهی سوالات باید پیش از طرح، از مرحله تایید عبور کنند. در چنین اتمسفری، خبرنگار میان دو لبهی قیچی قرار میگیرد: یا باید طبق قواعد حرکت کند تا فرصتِ ماندن و پرسیدنِ سوالات بعدی را داشته باشد، یا با یک پرسشِ خارج از چارچوب، برای همیشه پشت درهای بسته بماند.
با این حال، من در تمام هفتههای اخیر، حتی در میان همین محدودیتها، تمام توانم را به کار بستهام تا لای چرخدندههای این پروتکلها، صدای خستگی شما از وضعیت اینترنت و کسبوکارهای آسیبدیده را به گوش مسئولان برسانم. جسارت یک خبرنگار همیشه در «فریاد زدن» نیست؛ گاهی جسارت یعنی ماندن در میدان، جنگیدن با محدودیتهای رسانهای و باز کردنِ روزنهای کوچک برای شنیده شدنِ حقیقت.
مطمئن باشید دغدغههای شما در گلویم نمانده است. من هم مثل شما در همین فضا نفس میکشم و با همین اینترنتِ محدود دست و پنجه نرم میکنم. از شما میخواهم محدودیتهای این حرفه را درک کنید و با حمایتتان به من قدرت بدهید تا در نشستهای بعدی، بیپردەتر و صریحتر، مطالبات شما را روی میز مسئولان بگذارم.
ما خبرنگاران، پل هستیم؛ نه بنبست. و من تا جایی که این پل اجازه عبور بدهد، حاملِ پیامهای شما خواهم بود. از درک و همراهیتان صمیمانه ممنونم.
انتهای پیام
دیدگاهها
چون فردا میشه همون دهمین روزی که اعلام کرده بودن قراره گشایش نسبی داشته باشیم🥲
بشین تا بشه 😂💔
من یک پیشنهادی دارم
لطفاً تعداد یا شمارش کامنت های رد (حذف) شده
و همچنین در حال انتظار تایید رو
در بالای پست ها اضافه کن
حداقل بفهمیم آیا ممیزی شدید وجود داره یا خیر؟
هیچ کدام از رسانه های مربوط به شما
این کار رو انجام نداده
لطفاً اولین نفر شما انجامش بدید
تا بقیه رسانه ها هم انجامش بدن
هم سایت امکاناتش بیشتر میشه
و هم به کاربر و مردم کمک زیادی میکنه
تا دقت زیادی به کامنت هاشون داشته باشند
مگه نمیبینی انواع کامنت ها داره ثبت میشه. برخی لابد اسپم میزنن. برخی فحش میدن. برخی بی ربط حرف میزنن و...
همه ی اینا رد میشه. نه فقط تو سایت خبری. بلکه در تمامی وبسایت ها در تمامی دنیا.
یبار واسه خودم ی یارویی به روسی نوشته بود …. کلی گشتم و درنهایت چت جی پی تی برام توضیح داد معنی حرف یارو چیه. تازه من فقط گریه ام گرفته بود و ابراز ناراحتی کرده بودم در خصوص ی تصویر کودک کار که داشت با عروسکش بازی میکرد و یواشکی ازش عکس گرفته بودن و هنوزم که هنوزه تو خوابم میاد انقدر گریه ام میگیره که از خواب بیدار میشم. بعد یارو به من گفته بوده …. منم کامنت رو تایید کنم چون با تایید نکردم یعنی ممیزی شدم؟؟!! آدم هر مزخرف و چرت و پرتی رو ثبت نمیکنه.
اون سایت هایی هم که میبینی ی سری کامنت رو تایید میزنن بخاطر جذب بازدید و جنگ و دعوا هستش که باعث میشه دو گروه بیوفتن به جون همدیگه.
اینجا اینطوری نیست، دال بر این نیست که ممیزیه. صبح تا شب دارن اینور و اونور میرن بخاطر حق خودشون و حق ما. درحالی که خبرنگار کارش فقط تهیه خبره. نه رسیدگی به مشکلات!!!
محدودیت طرح پرسش دارن قبول
ولی چرا پیشنهاد تجمیع اپلیکیشن های داخلی رو دادید ؟ این دغدغه مخاطب شما بود ؟!
یا راهکاری ارائه کردید برای تداوم وضعیت فعلی
یه ساعت پیش داشتم به شما فکر می کردم، یاد صحرا صراف خبرنگار سریال جزیره افتادم نمی دونم چرا
از شما سپاس گذاریم ...
چه کنیم که وضع اسفبار اینترنت هر روز داره بیشتر به روان و قلب ما آسیب میزنه
و فکر می کنیم فریادهامون رو باید بر سر شما بزنیم
چون شمارو تنها وسیله ارتباطی مان به مسؤولین میبینم.
صدای ما بمانید لطفا ...
امیدوارم حمایت حداقل منه مخاطب حلاوت رو به لبهات برگردونه
من هرگز خبرنگاری مثل شما ندیدم که اینقدر پیگیر کار و نگرانی های مردم باشه و مردم اینقدر دوستش داشته باشن..
بازم متشکریم..خیلی خیلی زیاد 😍
افزودن دیدگاه جدید