فرار به جلو در سایه اینترنت طبقاتی؛ پشتپردهنشینانی که برای مردم نسخه انزوا میپیچند!
در حالی که برخی فعالان رسانهای و مدعیان صیانت، با ادبیاتی تند خواستار قطع دسترسی عموم مردم به اینترنت بینالملل و محبوس کردن مردم در پیله اینترنت داخلی هستند، گزارشها از برخورداری این افراد از «دسترسیهای ویژه» پرده برمیدارد؛ تناقضی آشکار که نشان میدهد گویا «مضرات اینترنت جهانی» فقط برای مردم عادی است و این گروه ها، خود را از این قواعد خودساخته مستثنی میدانند!
به گزارش خبرنگار سیتنا، این روزها در فضای رسانهای کشور، بعضا شاهد ظهور پدیدهای عجیب هستیم؛ افرادی که تحت عناوین مختلف و با استفاده از تریبونهای رسمی و غیررسمی، علیه اینترنت بینالملل قلم میزنند و آن را «لجنزار» یا «ابزار نفوذ» مینامند. اما سوال اصلی اینجاست: چگونه این افراد، خود در قلب همین پلتفرمهای بینالمللی حضور فعال دارند، مطالبشان را در شبکه های ایکس و اینستاگرام منتشر میکنند و بدون دغدغهی فیلترینگ، از مواهب شبکه جهانی بهرهمندند؟
عدالت در دسترسی یا رانت در ارتباطات؟
گزارشهای میدانی و شواهد فنی نشان میدهد که برخی از مدافعان انسداد اینترنت، خود از «سیمکارتهای سفید» یا اینترنتهای بدون محدودیت بین الملل (اصطلاحاً پرو) استفاده میکنند. این تضاد رفتاری، مصداق بارز «یک بام و دو هوا» است. اگر اینترنت بینالملل تا این حد هولناک و مخرب است که باید برای بیش از ۸۰ میلیون ایرانی قطع شود، چرا این مدعیان و صاحبان دسترسیهای خاص، خود را در معرض این خطر قرار میدهند؟ آیا خونِ کسانی که پشتِ حصارهای امنِ رانتی نشستهاند، از خون کسبوکارهای خرد و دانشجویانی که برای یک جستجوی ساده علمی در گل ماندهاند، رنگینتر است؟
پشتپردهی یک بام و دو هوا
حقیقت تلخ آنجاست که این جریان، اینترنت را نه به عنوان یک «حق عمومی»، بلکه به عنوان یک «امتیاز طبقاتی» میبیند. آنها با استفاده از رانتهای ارتباطی، در حالی از مزایای دهکده جهانی بهره میبرند که همزمان با اظهارات شاذ، تبر به ریشه معیشت دیجیتال مردم میزنند. این برخورد طبقاتی با اینترنت، نهتنها توهین به شعور مخاطب، بلکه شکافی عمیق میان ملت و کسانی است که پشتِ دیوارهای بلندِ دسترسیهای ویژه، برای بقیه نسخه «محرومیت» میپیچند.
نمیشود با اینترنت بدون فیلتر سفارشی، علیه اینترنت بینالملل سخن گفت. مردم میپرسند: اگر اینترنت جهانی بد است، چرا برای شما حلال و برای ما حرام است؟ دوران «بنشین و بگو، خودت نشنو» به سر آمده است؛ یا محدودیت برای همه، یا آزادی و دسترسی عادلانه برای همه. اینترنت طبقاتی، مسیر آلوده ای است که هیچ توجیه تربیتی و صیانتی نمیتواند آن را پاک کند.
انتهای پیام
گزارش از سارااستوار
دیدگاهها
گفتم ویزا که نمیدن انلاین شرکت میکنم
که خب اینترنت دیگه نمیخواد وصل شه
واقعا خسته شدیم دیگه
حالمون از این زندگی داره بهم میخوره
چقدر باید التماس کنیم
بیاید وصل کنید چیزی شد بازم قطع کنید راضی هستیم
چیزی که حقمونه باید بهمون بدن و نتو برای وصل کنن
طراح ها و گرافیست هایی که پروژه ای کار میکنن چی؟ تمام سایت های مربوط به این حوزه (تمام سایت های هوش مصنوعی و سایت های مربوط به طراحی)بستن
چرا هیچ کس به فکر نیست؟
الان بزرگ شدم پشیمون شدم هیچی ندارم فقط یه گوشی دسته دوم دارم مدام هنگ میکنه
اینترنت هم ندارم و نداریم که خرج شکمم کنم خب کسب و کارم اونجاس
عجب پس دلیل این بوده
دستت درد نکنه واسه آگاه سازی ما
سیتنا پیگیر باش
حیرون شدیم
چه زندگی اخه
واقعا این چه کاریه 58 روزه اینترنت نداریم
وصل کنید اینترنت رو
وصل کنیدداینترنت رو
وصل کنید اینترنت رو
وصل کنیدداینترنت رو
وصل کنیدداینترنت رو
وصل کنیدداینترنت رو
وصل کنیدداینترنت رو
وصل کنیدداینترنت رو
وصل کنیدداینترنت رو
این مطالبه دیگه به صورت مدنی قابل پیگیری نیست.
شما از مسئولین ما بدترین که
یه دانشجو الان چجوری باید منبع پیدا کنه، مگه میشه چنین چیزی که کوچیکترین کار رو نتونیم انجام بدیم. یه جستجو چیه آخه که نتونیم!
این همه آدم دیگه پول ندارن زندگی کنن
نمیدونم تا کی قراره اینجوری باشه
اما همه از زندگی نکردهمون عقب موندیم
کجاااایی جوانی که یادت بخیر (جوونی نکردیم)
نه به تبعیض.
چیزی نیست که بعضیا داشته باشند و بعضیا نه
دوم اینکه خودت چه تلاشی کردی و چه نتیجه ای گرفتی ...اگر خوبه بگو ماهم مسیر تورو بریم
مثل ی سری ها ک ماشین خارجی گرون قیمت دارن
افزودن دیدگاه جدید