به گزارش سیتنا به نقل از روابط عمومی مبین نت، در سازمانهای مالی، حفاظت از دادههای حساس، پایداری سرویسها و رعایت الزامات نظارتی از اهمیت بالایی برخوردار است. ابر خصوصی با فراهمکردن امکان کنترل بیشتر بر منابع و دادهها، میتواند پاسخگوی این نیازها باشد. در هجدهمین نمایشگاه صنعتت مالی، با عباس ایروانی مدیر محصول سرویس ابر خصوصی مبیننت، در مورد نقش این راهکار در زیرساخت بانکها و مؤسسات مالی گفتوگو کردهایم.
مهمترین تفاوت را میتوان در دو موضوع حاکمیت داده (Data Sovereignty) و کنترل امنیت اطلاعات Data Security)) دانست. در سازمانهای مالی، محل ذخیرهسازی و پردازش دادهها، نحوه دسترسی به آنها و امکان نظارت بر چرخه عمر اطلاعات باید مشخص و تحت کنترل سازمان باشد.
در ابر خصوصی مبیننت، با تخصیص منابع اختصاصی و جداسازی در لایههای سختافزار، پردازش، ذخیرهسازی، شبکه و مدیریت، محیطی مستقل برای هر سازمان ایجاد میشود. همچنین با ابزارهایی مانند فایروالهای مجازی vNGFW) و (vWAF و قابلیت Micro-Segmentation میتوان ترافیک شبکه و دسترسی میان سامانهها را کنترل کرد.
برای مثال، یک بانک میتواند برای سامانههایCore Banking ، منابع انسانی و مدیریت مالی، شبکهها و سیاستهای امنیتی مجزا تعریف کند تا ارتباط میان آنها از مسیرهای مجاز انجام شود.
در کنار این موارد، خدمات پشتیبانگیری (BaaS) و بازیابی بحران (DRaaS) نیز به حفاظت از دادههای حیاتی و تداوم دسترسپذیری سرویسها کمک میکنند.
در زیرساختهای سنتی، منابع پردازشی، ذخیرهسازی و شبکه بهصورت جزیرهای و وابسته به تجهیزات فیزیکی مدیریت میشوند. همین موضوع توسعه ظرفیت، مدیریت یکپارچه و ایجاد سازوکارهای افزونگی و بازیابی پس از خرابی را دشوارتر و پرهزینهتر میکند.
ابر خصوصی با تجمیع این منابع در یک بستر یکپارچه، امکان مدیریت متمرکز و تخصیص پویای منابع را فراهم میکند. قابلیتهایی مانندHigh Availability ، مانیتورینگ و خودکارسازی عملیات نیز به افزایش پایداری و بهرهوری زیرساخت کمک میکنند.
در مقایسه با ابر عمومی، یکی از تفاوتهای مهم این است که سازمان در ابر خصوصی کنترل بیشتری بر منابع، شبکه، سیاستهای امنیتی، دسترسیها و محل نگهداری دادهها دارد. به همین دلیل، ابر خصوصی برای بانکها صرفا جایگزینی برای سختافزار نیست و در واقع راهکاری برای حرکت به سمت زیرساختی یکپارچه، کنترلپذیر و توسعهپذیر است.
در سازمانهای مالی، حاکمیت داده فقط به محل ذخیرهسازی اطلاعات محدود نمیشود؛ موضوعاتی مانند محل پردازش، نحوه دسترسی اشخاص و پیمانکاران، ثبت رویدادها، مدیریت کلیدهای رمزنگاری و پشتیبانگیری نیز مهم هستند.
ابر خصوصی به بانک امکان میدهد زیرساخت خود را در دیتاسنتر تحت مالکیت یا کنترل بانک (On-Premises) یا در دیتاسنتر ارائهدهنده خدمات (Hosted Private Cloud) مستقر کند و کنترل بیشتری بر محیط داشته باشد.
قابلیتهایی مانند منابع اختصاصی، جداسازی شبکهها، فایروالهای مجازی، مدیریت هویت و دسترسی (IAM)، احراز هویت چندعاملی (MFA) و ثبت و پایش رویدادها نیز به پیادهسازی کنترلهای امنیتی کمک میکنند.
البته استفاده از ابر خصوصی بهمعنای انطباق خودکار با تمام الزامات بانک مرکزی نیست. هر راهکار باید از نظر فنی و عملیاتی با آخرین ضوابط و الزامات اختصاصی بانک تطبیق داده شود.
برای حفاظت از دادههای حیاتی و تداوم کسبوکار، مبیننت معماری سهسایتی را پیشنهاد میکند: سایت اصلی برای استقرار سامانههای عملیاتی، سایت بازیابی بحران (DR) برای راهاندازی مجدد سرویسها در شرایط بحرانی و سایت پشتیبانگیری برای نگهداری نسخههای پشتیبان.
این سایتها باید از طریق ارتباطات امن و اختصاصی به یکدیگر متصل باشند و بهتر است از نظر جغرافیایی نیز در مناطق مستقلی قرار بگیرند.
نکته مهم، حفاظت از خود نسخههای پشتیبان است؛ چون در حملات باجافزاری ممکن است مهاجمان نسخههای پشتیبان را نیز هدف قرار دهند. برای کاهش این ریسک، میتوان از روشهایی مانند جداسازی نسخههای پشتیبان از شبکه عملیاتی (Air-Gap)، ذخیرهسازی تغییرناپذیر (Immutable Backup)، فناوری WORM و بررسی نسخههای پشتیبان در محیط ایزوله پیش از بازیابی استفاده کرد.
همچنین باید بین BaaS و DRaaS تفاوت قائل شد. BaaS بر حفاظت و بازیابی دادهها تمرکز دارد، اما DRaaS بازیابی زیرساخت و سرویسهای موردنیاز برای ادامه فعالیت سامانهها را نیز پوشش میدهد.
در نهایت، شاخصهایی مانند RPO، یعنی حداکثر میزان قابلقبول از دست رفتن داده، و RTO، یعنی حداکثر زمان قابلقبول برای بازیابی سرویس، باید بر اساس اهمیت هر سامانه تعیین و با آزمونهای دورهای بازیابی ارزیابی شوند.
هدف از طراحی ابر خصوصی مبیننت، فراهم کردن زیرساختی است که امکان پیادهسازی الزامات امنیتی، عملیاتی و نظارتی سازمانهای مالی را داشته باشد.
این الزامات حوزههای مختلفی مانند امنیت اطلاعات، حاکمیت داده، مدیریت دسترسی، ثبت رویدادها، مدیریت ریسک و تداوم کسبوکار را در بر میگیرند. قابلیتهایی مانند تخصیص منابع اختصاصی، جداسازی شبکهها و سامانهها، کنترل دسترسی، پایش رویدادها، پشتیبانگیری امن و بازیابی بحران میتوانند بستر لازم برای پیادهسازی این کنترلها را فراهم کنند.
البته تعیین انطباق نهایی هر راهکار، به بررسی مستندات فنی و عملیاتی سرویس در برابر آخرین ضوابط بانک مرکزی و الزامات اختصاصی هر بانک بستگی دارد. هدف ما صرفاً تأمین منابع پردازشی و ذخیرهسازی نیست؛ بلکه فراهم کردن زیرساختی است که بانکها بتوانند الزامات حاکمیتی و نظارتی خود را در آن پیادهسازی و ممیزی کنند. به همین دلیل است که ما در مبین¬نت ابتدا در جایگاه مشاور به متقاضیان خدمات ابری کمک میکنیم و سپس متناسب با نیاز و الزامات آنها خدمات ارائه میدهیم.
به اعتقاد من، بانکها و موسسات مالی در سالهای آینده بیش از گذشته به سمت استفاده از راهکارهای ابری، بهویژه ابر خصوصی و مدلهای ترکیبی (Hybrid Cloud)، حرکت خواهند کرد.
از یک سو، رخدادهای سایبری و اختلالات زیرساختی اخیر اهمیت امنیت اطلاعات، پشتیبانگیری مستقل و تداوم کسبوکار را بیشتر کردهاند. از سوی دیگر، افزایش قیمت تجهیزات سختافزاری، محدودیتهای تأمین قطعات و پیچیدگی نگهداری زیرساختهای فیزیکی، سازمانهای مالی را با چالشهای اقتصادی و عملیاتی روبهرو کرده است.
در چنین شرایطی، معماری ابری و تجمیع منابع سختافزاری میتواند به استفاده بهینه از ظرفیت تجهیزات، کاهش هزینههای عملیاتی و توسعه سریعتر سرویسهای جدید کمک کند.
البته پیشبینی من مهاجرت کامل تمام سامانههای بانکی به ابر خصوصی نیست؛ بلکه حرکت تدریجی به سمت معماری ترکیبی محتملتر است، در این مدل، سامانههای حیاتی و دادههای حساس در محیطهای خصوصی و کنترلشده مستقر میشوند و سایر بارهای کاری متناسب با سطح ریسک و الزامات سازمان در بسترهای دیگر قرار میگیرند.
در این مسیر، ارائهدهندگانی موفقتر خواهند بود که علاوه بر زیرساخت پردازشی و ذخیرهسازی، مجموعهای یکپارچه از خدمات ابری، امنیت اطلاعات، پشتیبانگیری، بازیابی بحران و پشتیبانی تخصصی ارائه دهند. مبیننت نیز میتواند با توسعه خدمات ابر خصوصی و تکمیل سبد خدمات سازمانی خود، نقش موثرتری در تحول دیجیتال صنعت مالی کشور ایفا کند.
انتهای پیام