به گزارش سیتنا، بررسی شاخصهای منتشرشده درباره سرعت و کیفیت اینترنت ایران نشان میدهد با وجود بهبود نسبی دسترسی و پایداری ارتباطات در مقایسه با دوره محدودیتهای گسترده، کیفیت تجربه کاربران همچنان با چالشهایی روبهرو است؛ بهویژه در شاخص تأخیر ارتباطات که نقش مهمی در تماسهای تصویری، بازیهای آنلاین و خدمات ابری دارد.
بر اساس دادههای شاخص جهانی اسپیدتست در مهرماه 1404 یعنی ماههای پیش از آغاز محدودیتهای دیماه ۱۴۰۴، سرعت میانه دانلود اینترنت موبایل ایران ۵۶.۶۳ مگابیت بر ثانیه و سرعت آپلود آن ۱۲.۴۱ مگابیت بود. تأخیر ارتباطات موبایل نیز در همین گزارش ۲۶ میلیثانیه ثبت شده بود.
در بخش اینترنت ثابت، سرعت دانلود ۱۹.۸۸ مگابیت بر ثانیه، سرعت آپلود ۵.۷۱ مگابیت و تأخیر ارتباطات ۲۳ میلیثانیه گزارش شده بود.
در مقابل، دادههای تجمیعی فعلی منتشرشده در داشبورد ایرانبلاک از وضعیت اینترنت موبایل، سرعت دانلود ۳۹.۲۴ مگابیت بر ثانیه و سرعت آپلود ۱۳.۹۸ مگابیت را نشان میدهد. در همین مجموعه داده، تأخیر ارتباطات ۱۲۳.۷۵ میلیثانیه، نوسان تأخیر یا جیتر ۲۷.۶۸ میلیثانیه و میزان ازدسترفتن بستههای اطلاعاتی ۱.۴۵ درصد گزارش شده است.
مقایسه ارقام منتشرشده نشان میدهد تأخیر ثبتشده در دادههای فعلی، حدود ۴.۸ برابر رقم تأخیر اینترنت موبایل در گزارش اکتبر ۲۰۲۵ اسپیدتست است. البته این مقایسه به دلیل تفاوت روش نمونهگیری، جامعه آماری و شیوه اندازهگیری دو منبع، یک مقایسه مستقیم و قطعی محسوب نمیشود؛ با این حال، اختلاف ارقام ضرورت بررسی دقیقتر کیفیت ارتباطات را برجسته میکند.
افزایش تأخیر ارتباطات میتواند حتی در شرایطی که سرعت دانلود قابلقبول به نظر میرسد، تجربه کاربران را مختل کند. تأخیر بالا در تماسهای تصویری، بازیهای آنلاین، ارتباطات سازمانی، سامانههای بانکی و استفاده از خدمات ابری محسوس است و میتواند کارایی این خدمات را کاهش دهد.
از سوی دیگر، نبود دادههای منظم و قابل مقایسه در برخی گزارشهای بینالمللی سال ۲۰۲۶ درباره ایران، ارزیابی دقیق روند تغییرات کیفیت اینترنت را دشوار کرده است. درجنشدن نام ایران در برخی رتبهبندیها نیز به معنای صفر بودن سرعت اینترنت نیست، بلکه میتواند ناشی از کافی نبودن دادههای قابل اتکا برای ورود به رتبهبندی باشد.
برای تعیین دقیق فاصله وضعیت فعلی اینترنت ایران با شرایط پیش از محدودیتهای دیماه، لازم است وزارت ارتباطات و سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، آمارهای همروش و مستمر از وضعیت شبکه منتشر کنند.
این آمارها باید به تفکیک اینترنت ثابت و همراه، اپراتور، استان و نوع فناوری، شاخصهایی مانند سرعت دانلود و آپلود، تأخیر، جیتر، ازدسترفتن بستههای اطلاعاتی و کیفیت مسیرهای ارتباطی بینالملل را پوشش دهند.
در نهایت، بازگشت ترافیک و برقراری ارتباطات بهتنهایی به معنای بازگشت کیفیت اینترنت به شرایط پیش از محدودیتها نیست. سنجش واقعی وضعیت شبکه، علاوه بر میزان دسترسی، به بررسی سرعت، پایداری، تأخیر و امکان دسترسی کاربران به خدمات و پلتفرمهای اینترنتی نیاز دارد.
انتهای پیام