گزارش آگهی/ احتمالاً این صحنه را دیدهاید: پدرتان گوشی را تا جایی که دستش اجازه میدهد از چشمش دور گرفته تا بتواند اسم کسی را که زنگ زده بخواند. یا مادرتان وسط تماس تصویری، تصویر را از دست میدهد و نمیداند چطور برگردد. بعد هم با کمی خجالت میگوید: «این گوشیهای جدید به درد ما نمیخورد.»
واقعیت این است که مشکل از پدر و مادرهای ما نیست. بیشتر گوشیها با تنظیمات پیشفرض برای جوانترها طراحی شدهاند؛ فونتهای ریز، منوهای شلوغ و دکمههایی که پیدا کردنشان کار سادهای نیست. خبر خوب این است که با انتخاب درست و چند تنظیم ساده، میشود گوشی را به ابزاری راحت و قابلاعتماد برای آنها تبدیل کرد. در این مطلب سراغ ویژگیهایی میرویم که یک گوشی مناسب سالمندان باید داشته باشد.

وقتی برای خودمان گوشی میخریم، معمولاً به دوربین، سرعت پردازنده و طراحی نگاه میکنیم. اما برای خرید گوشی برای پدر و مادر، اولویتها کاملاً فرق میکند.
با بالا رفتن سن، دید نزدیک معمولاً ضعیفتر میشود. صفحهای حدود ۶.۵ اینچ یا بزرگتر، اجازه میدهد فونتها و آیکونها را بزرگ کنید، بدون اینکه همهچیز در صفحه به هم بریزد. روشنایی خوب صفحه هم مهم است تا در فضای باز یا زیر نور آفتاب، متنها قابلخواندن باشند.
بلندگوی قوی و صدای مکالمهی شفاف، برای کسی که شنواییاش کمی ضعیف شده، حیاتی است. اگر پدر یا مادرتان سمعک استفاده میکنند، حتماً قبل از خرید بررسی کنید که گوشی با سمعک سازگار باشد؛ این ویژگی در مشخصات بعضی گوشیها با عنوان HAC ذکر میشود.
هر چه مسیر رسیدن به کارهای روزمره کوتاهتر باشد، بهتر است. تماس گرفتن، جواب دادن، دیدن پیامها و تماس تصویری با نوهها باید با یکی دو لمس انجام شود.
گوشیای که هر شب شارژ لازم داشته باشد، دیر یا زود خاموش میماند؛ آن هم احتمالاً درست وقتی که بیشتر از همیشه لازمش دارید. باتری با ظرفیت بالا خیال همه را راحتتر میکند.
احتمال افتادن گوشی از دست کم نیست. یک قاب محکم و محافظ صفحه، از همان روز اول ضروری است.
این سؤالی است که خیلی از خانوادهها با آن روبهرو میشوند و جوابش به خود پدر و مادرتان بستگی دارد.
گوشی ساده (دکمهای): اگر پدر یا مادرتان فقط تماس صوتی میگیرند، با تکنولوژی راحت نیستند یا مشکل جدی بینایی و حافظه دارند، گوشیهای دکمهای مخصوص سالمندان گزینهی خوبیاند. دکمههای بزرگ، صدای بلند، باتری چندروزه و گاهی یک دکمهی SOS که با فشار دادنش با چند شمارهی منتخب تماس گرفته میشود. اما باید بدانید که امکاناتی مثل واتساپ و تماس تصویری را ندارند.
گوشی هوشمند با تنظیمات ساده: اگر دیدن چهرهی نوهها در تماس تصویری، گرفتن عکس یا عضویت در گروه خانوادگی برایشان مهم است، گوشی هوشمند انتخاب بهتری است. خیلی از گوشیهای اندرویدی، مثل مدلهای سامسونگ و شیائومی، حالتی به اسم «حالت آسان» یا «حالت ساده» دارند که آیکونها و فونتها را بزرگ و صفحه را خلوت میکند. آیفونها هم قابلیتی به نام Assistive Access دارند که رابط کاربری را به چند دکمهی بزرگ و اصلی محدود میکند.
در بیشتر موارد، یک گوشی هوشمند میانرده با تنظیمات سادهشده، بهترین تعادل بین سادگی و امکانات است. فقط یادتان باشد لازم نیست سراغ پرچمدارهای گران بروید؛ برای کارهای روزمرهی یک کاربر مسن، دوربین حرفهای و پردازندهی قدرتمند اولویت نیست.

بهترین هدیه، گوشیای است که از همان لحظهی اول آمادهی استفاده باشد. تصور کنید پدرتان جعبه را باز کند و به جای صفحهی خوشآمدگویی، حسابسازی و دهها سؤال تنظیمات، با صفحهای ساده روبهرو شود که عکس شما و چند مخاطب اصلی رویش است.
اگر میخواهید گوشی را هدیه بدهید، با کد تخفیف خرید گوشی دیجی کالا میتوانید مدل مناسبتری با همان بودجه اولیه انتخاب کنید و قبل از تحویل، تنظیماتش را برای پدر و مادرتان ساده کنید. با پولی که صرفهجویی میشود، میتوانید یک قاب محکم، محافظ صفحه و شاید یک شارژر اضافه هم بخرید که کنار تختشان بماند.
قبل از تحویل این کارها را انجام دهید:
مخاطبان قدیمی را از گوشی یا سیمکارت قبلی منتقل کنید.
اپلیکیشنهای اضافه را حذف یا مخفی کنید.
برنامههای پرکاربرد مثل تماس، پیام، واتساپ و دوربین را روی صفحهی اصلی بگذارید.
برای حسابهای کاربری، رمزی تعیین کنید که خودشان به خاطر میسپارند و جایی امن هم یادداشتش کنید.
از بخش تنظیمات نمایشگر، اندازهی فونت و بزرگنمایی صفحه را بیشتر کنید. بعد گوشی را دست پدر یا مادرتان بدهید و بپرسید راحت میخوانند یا نه؛ معیار، چشمهای آنهاست، نه سلیقهی شما. حالت تاریک و کاهش انیمیشنها هم برای بعضیها خواندن را آسانتر میکند.
هر دو سیستمعامل اندروید و iOS قابلیت تماس اضطراری دارند که با فشار دادن چندبارهی دکمهی پاور فعال میشود. آن را تنظیم کنید و شمارهی یکی دو نفر از نزدیکان را به عنوان مخاطب اضطراری ثبت کنید. در بخش اطلاعات اضطراری یا Medical ID هم میتوانید گروه خونی، بیماریهای زمینهای و داروهای مصرفی را وارد کنید تا در شرایط خاص، حتی از صفحهی قفل در دسترس باشد.
شمارهی پرکاربردترین افراد را با عکس واضح ذخیره کنید؛ پیدا کردن چهره خیلی راحتتر از خواندن اسم است. برای تماس تصویری هم میتوانید میانبر مخاطب را روی صفحهی اصلی بگذارید تا با یک لمس، تماس با شما برقرار شود.
صدای زنگ و اعلانها را روی بیشترین حد و لرزش را فعال کنید. یک آهنگ زنگ واضح و متمایز انتخاب کنید که با صداهای دیگر خانه اشتباه گرفته نشود.
بهترین گوشی هم بدون آموزش درست، کنار گذاشته میشود. این چند نکته کمک میکند تجربهی یادگیری برای هر دو طرف شیرینتر باشد:
گوشی را از دستشان نگیرید. خودشان دکمهها را بزنند و شما فقط راهنمایی کنید. اینطوری بهتر یاد میگیرند.
هر جلسه، یک مهارت. امروز فقط جواب دادن و قطع کردن تماس، فردا تماس تصویری.
از کلمات ساده استفاده کنید. به جای «اپلیکیشن» و «نوتیفیکیشن»، بگویید «برنامه» و «پیام».
قدمها را روی کاغذ بنویسید. یک برگهی ساده با مراحل کارهای اصلی، کنار گوشی، حسابی به کار میآید.
اشتباه کردن را عادی کنید. بگویید که با زدن یک دکمهی اشتباه، گوشی خراب نمیشود. ترس از خراب کردن، بزرگترین مانع یادگیری است.
دربارهی کلاهبرداریها صحبت کنید. توضیح بدهید که هیچ بانک یا سازمانی از طریق پیامک یا تماس، رمز و کد تأیید نمیخواهد و روی لینکهای ناشناس نباید کلیک کرد. بگویید هر وقت شک کردند، اول با شما تماس بگیرند.
انتخاب گوشی مناسب سالمندان بیشتر از آنکه به مشخصات فنی مربوط باشد، به شناخت نیازهای پدر و مادرمان برمیگردد. صفحهی بزرگ، صدای بلند، منوی ساده و باتری قوی، پایهی کار است؛ اما چیزی که واقعاً تفاوت ایجاد میکند، تنظیم دقیق گوشی و آموزش صبورانهای است که همراهش میآید.
یک گوشی برای پدر و مادر، فقط یک وسیله نیست؛ پلی است بین آنها و خانواده. وقتی بتوانند بیدردسر صدای شما را بشنوند و چهرهی نوهها را ببینند، احتمالاً همان جملهی «این گوشیها به درد ما نمیخورد» را دیگر نخواهید شنید.
انتهای پیام