به گزارش سیتنا، یک مطالعه جدید توسط پژوهشگران مؤسسه فناوری جورجیا نشان داده است که جسمی با نام ۱۹۹۸ KY26، که گمان می‌رود یک سیارک نزدیک به زمین باشد، به شکلی سرعت می‌گیرد که گرانش خورشید و سیارات قادر به توضیح آن نیست. به زبان ساده، این «سنگ فضایی» ظاهراً نیروی محرکه دیگری در حین حرکت در منظومه شمسی دارد.

اجسام نزدیک به زمین، اجرام سنگی فضایی هستند که به دور خورشید می‌گردند و گاهی نسبتاً به زمین نزدیک می‌شوند. این جسم حدود ۳۶ فوت (حدود ۱۱ متر) طول دارد، تقریباً به اندازه یک اتوبوس مدرسه، و هر ۵.۳۵ دقیقه یک دور می‌چرخد — که برای یک سنگ فضایی بسیار سریع است. هرچند این جسم هم‌اکنون حدود ۱۸۹ میلیون مایل از زمین فاصله دارد، مسیر فعلی آن را در سال ۲۰۲۸ تا فاصله ۳۲ میلیون مایلی زمین می‌آورد. آژانس فضایی اروپا اعلام کرده است که مدار این جسم در سال ۲۰۳۹ حتی نزدیک‌تر خواهد شد و تا فاصله ۱۰ میلیون مایلی می‌رسد.

نظریه لوب: فضاپیمای گمشده فوبوس ۱

پروفسور آوی لوب از دانشگاه هاروارد نظریه داده است که این جسم در واقع فوبوس ۱، فضاپیمایی است که اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۸ پرتاب کرد. این فضاپیما ماه‌ها پس از آغاز سفرش به مریخ گم شد و ناپدید گشت، اما لوب معتقد است اندازه و حرکات مرموز ۱۹۹۸ KY26 می‌تواند مدرکی باشد بر اینکه ستاره‌شناسان سرانجام این فضاپیمای گمشده را یافته‌اند.

در سال ۲۰۲۳، دانشمندان برای نخستین بار کشف کردند که ۱۹۹۸ KY26 سریع‌تر از حد معمول حرکت می‌کند؛ این نتیجه پس از بررسی داده‌های تلسکوپی ۲۵ سال گذشته به دست آمد. آن اندازه‌گیری‌های بلندمدت یک فشار اضافی کوچک و پیوسته را نشان می‌داد که مسیر جسم را به شکلی متفاوت از پیش‌بینی دانشمندان بر اساس صرفاً تأثیر گرانش بر یک سنگ فضایی معمولی، کمی منحرف می‌کرد.

مطالعه جدید ذوب یخ را رد می‌کند

اکنون مطالعه جدید کوربین هانسن و ماساتوشی هیرابایاشی، مهندسان هوافضا، به این نتیجه رسیده است که این افزایش مرموز سرعت، نتیجه یک پدیده طبیعی درون ۱۹۹۸ KY26 نیست. به‌طور مشخص، آنها گفتند امکان ندارد این شتاب ناشی از ذوب شدن یخ روی سطح یا در اعماق آن و پرتاب شدن آن به فضا مانند یک موتور جت باشد.

بر اساس یافته‌های جدید منتشرشده در مجله ایکاروس، ۱۹۹۸ KY26 برای حمل یخ آب در خلأ فضا بیش از حد گرم است. حتی سردترین نقاط آن در طول مدارش به دور خورشید به‌طور میانگین حدود منفی ۵۳ تا منفی ۷۸ درجه فارنهایت یا گرم‌تر است. یخ برای دوام طولانی در فضا باید بسیار سردتر بماند، یعنی تقریباً زیر منفی ۱۹۸ درجه فارنهایت. پژوهشگران در گزارش خود نوشتند: «ما تعیین کردیم که ۱۹۹۸ KY26 احتمالاً یک سیارک کم‌آب است.» با این حال، یافته‌های تیم بنابراین نظریه «دنباله‌دار تاریک» را رد کرده است؛ نظریه‌ای که پیشنهاد می‌کرد یخ پنهان درون سیارک به‌آرامی به گاز تبدیل می‌شود و آن را کمی هل می‌دهد، حتی اگر هیچ دنباله یا ابر غباری قابل مشاهده نباشد. این موضوع نظریه لوب را باقی می‌گذارد که این جسم مرموز پس از همه، یک سنگ ۳۶ فوتی در مدار خورشید نیست.

مطالعه فوبوس ۱ را به ۱۹۹۸ KY26 مرتبط می‌کند

لوب و همکارانش آدام هیبرد و آدام کراول مطالعه خود را در arXiv منتشر کردند و استدلال کردند که اندازه، درخشندگی غیرعادی بالا، چرخش سریع و مدار این جسم با یک فضاپیمای ساخت بشر سازگار است. لوب، فیزیکدان برجسته و استاد علوم فرانک بی برد جونیور در هاروارد، توضیح داد که شتاب این جسم از انرژی خورشید ناشی می‌شود که بر سطوح فلزی براق و پنل‌های خورشیدی فوبوس ۱ فشار می‌آورد — پدیده‌ای که به «فشار تابش خورشیدی» معروف است. آنها همچنین دریافتند که یک مدل سه‌بعدی ساده از فوبوس ۱ با چندین تغییر روشنایی ۱۹۹۸ KY26 که تلسکوپ‌ها از زمین مشاهده کرده‌اند، موسوم به «منحنی‌های نور»، مطابقت دارد.

انتهای پیام