به گزارش سیتنا، آتشفشان‌های عظیم مریخ — از جمله المپوس مونس، بزرگ‌ترین آتشفشان منظومه شمسی — بازمانده گذشته آتشفشانی فعال هستند. اما برخلاف زمین، مریخ صفحه‌های تکتونیکی متحرک ندارد که سطح آن را مداوم بازسازی کند. به همین دلیل، برای بیشتر دوران عصر فضا، مریخ به عنوان جهانی عمدتاً خاموش شناخته می‌شد.

اما این تصویر در حال تغییر است. فرودگر InSight ناسا بیش از ۱٬۳۰۰ رویداد لرزه‌ای را شناسایی کرد که نشان می‌دهد مریخ هنوز مریخ‌لرزه را تجربه می‌کند. و شواهد فعالیت آتشفشانی نسبتاً اخیر نیز در حال انباشته شدن است.

کشف هیدروژن کلرید

پژوهشگران در ۴ نوامبر ۲۰۲۶ اعلام کردند که کاوشگر Trace Gas Orbiter (TGO) آژانس فضایی اروپا گاز هیدروژن کلرید (HCl) را در بالای شکاف‌های سطح مریخ در منطقه آتشفشان آلبا مونس شناسایی کرده است. آلبا مونس در شمال شرقی المپوس مونس قرار دارد.

در زمین، ماگماتیسم — حرکت ماگمای داغ در زیر سطح — اغلب هیدروژن کلرید تولید می‌کند. این گاز در مقایسه با بخار آب، دی‌اکسید کربن و دی‌اکسید گوگرد آتشفشان‌های زمینی، یک گاز آتشفشانی جزئی است. اما در مریخ، به گفته دانشمندان، هیدروژن کلرید ممکن است یک گاز آتشفشانی اصلی باشد.

این کشف به شواهد قبلی برای فعالیت آتشفشانی فعال که هنوز در مریخ رخ می‌دهد اضافه می‌شود. حتی اگر آتشفشان‌های مریخ دیگر فوران نکنند، ماگما می‌تواند در اعماق بیشتر جریان داشته باشد.

نتیجه‌گیری پژوهش

دنیل مگ، نویسنده اصلی این پژوهش از مرکز تحقیقات فضایی آکادمی علوم لهستان، گفت: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که مریخ گرمای داخلی کافی را برای پشتیبانی از فعالیت آتشفشانی تا همین اواخر، و احتمالاً هنوز هم، حفظ کرده است. کاوشگر Trace Gas Orbiter توانست اسلحه دود را پیدا کند. مثل پیدا کردن سوزن در انبار کاه بود. واقعاً شگفت‌انگیز است که چند مولکول از یک منبع احتمالاً متناوب را شناسایی کرد، در حالی که به‌طور مداوم در مدار خود برای پایش کل جو مریخ حرکت می‌کرد.»

او افزود: «بخش بزرگی of کار شامل بررسی تمام فرایندهای شیمیایی ممکن در جو مریخ بود. ما نیاز داشتیم دقیق، انتقادی و خلاق باشیم تا حضور هیدروژن کلرید را توضیح دهیم. داده‌ها پیچیده بودند، اما غذای عالی برای مغز نیز بودند.»

نقش شکاف‌های تازه

هیدروژن کلرید را تقریباً در همه جای جو مریخ می‌توان یافت. اما آن مشاهدات معمولاً در فصل‌های گرم‌تر است، زمانی که هیدروژن کلرید به عنوان آئروسل عمل می‌کند. این گاز در فصل‌های سردتر مریخ کمتر دیده می‌شود زیرا مولکول‌های آن به سرعت توسط کریستال‌های یخ آب جذب می‌شوند و از مشاهدات ناپدید می‌شوند.

اما کشف‌ها در آلبا مونس در فصل سرد بود و سطوح بسیار بالاتر از حد انتظار بود. این گاز در بالای شکاف‌های تازه و جدید زمین‌شناسی در سطح اطراف آتشفشان شناسایی شد. این شکاف‌ها چند صد متر طول و چند ده سانتی‌متر عرض داشتند.

پژوهشگران گفتند به احتمال زیاد هیدروژن کلرید از این شکاف‌ها به جو مریخ نشت کرده است. این امر آن را منشأ آتشفشانی می‌کند.

نقشه منطقه آلبا مونس

منطقه بافر یخی

ممکن است هیدروژن کلرید مستقیماً از ماگما نیاید. ممکن است از یک منطقه بافر، لایه‌ای از یخ دائمی بالای ماگما بیاید. در زمستان سرد، یخ مولکول‌های هیدروژن کلرید را به دام می‌اندازد. اما وقتی دما در بهار کمی گرم‌تر می‌شود، یخ تصعید می‌شود و گاز را به جو آزاد می‌کند.

چرخه کلر

در هر دو زمین و مریخ، یک چرخه کلر وجود داشت که با گاززدایی در زمانی که سیارات هنوز در حال شکل‌گیری بودند آغاز شد. به عبارت دیگر، با سرد شدن و جامد شدن سنگ مذاب، گازها را از داخل سیارات به جو آن‌ها آزاد کرد.

امکان وجود حیات

گرمای ماگمای عمیق‌تر می‌تواند یخ را گرم کند و آب زیرزمینی ایجاد کند. بنابراین آیا هنوز سیستم‌های گرمابی فعال وجود دارد؟ اگر چنین باشد، ممکن است شرایط قابل سکونت برای میکروب‌ها در زیر سطح فراهم کنند.

مگ گفت: «جستجوی حیات مریخی در شکاف‌های نشت‌کننده منطقه آلبا مونس بسیار منطقی خواهد بود. اگر سیستم‌های گرمابی فعال باشند، می‌توانند مواد و انرژی لازم برای رشد میکروارگانیسم‌ها را داشته باشند و میکروارگانیسم‌ها را از محیط خصمانه و متغیر بالای سطح محافظت کنند.»

خط پایانی: آیا هنوز آتشفشان‌های فعال در مریخ وجود دارد؟ کشف‌های جدید هیدروژن کلرید از زیر سطح نشان‌دهنده ماگمای در حال جریان است.

انتهای پیام