به گزارش سیتنا به نقل از رویترز، پژوهشگران دانشگاه ایالتی اوهایو آمریکا موفق به توسعه سامانه‌ای شده‌اند که می‌تواند حس بویایی را به ارتباطات دیجیتال اضافه کند و امکان بازآفرینی رایحه‌ها را در فاصله هزاران کیلومتری فراهم آورد.

این فناوری که «سنترونیک» نام دارد، با ترکیب حسگرهای گازی و الگوریتم‌های یادگیری ماشینی، بوهای مختلف را شناسایی می‌کند و اطلاعات مربوط به آن‌ها را از طریق اینترنت به دستگاهی در مکانی دیگر می‌فرستد تا رایحه مشابهی تولید شود.

انتقال داده‌های بو، نه مولکول‌های آن

این سامانه از دو بخش اصلی تشکیل شده است: یک بینی الکترونیکی برای شناسایی ترکیبات شیمیایی موجود در هوا و دستگاهی برای تولید رایحه در مقصد.

بینی الکترونیکی با کمک حسگرهای گازی، الگوی شیمیایی بو را تشخیص می‌دهد. سپس یک مدل یادگیری ماشینی، این الگو را با بوهایی که پیش‌تر برای شناسایی آن‌ها آموزش دیده است، تطبیق می‌دهد.

در مرحله بعد، اطلاعات شناسایی‌شده از طریق اینترنت به دستگاه گیرنده منتقل می‌شود تا با آزادسازی مواد معطر، رایحه متناظر را بازآفرینی کند.

بنابراین، برخلاف تصور احتمالی، خود بو یا مولکول‌های آن از طریق اینترنت منتقل نمی‌شوند؛ بلکه داده‌های لازم برای انتخاب و تولید رایحه در مقصد ارسال می‌شوند.

اینترنت فعلاً پنج بو را منتقل می‌کند

این فناوری در مرحله کنونی قادر به شناسایی پنج رایحه آشنا شامل قهوه، پرتقال، کیک، آبجو و شراب قرمز است.

پژوهشگران تأکید کرده‌اند که گسترش فهرست بوهای قابل‌شناسایی از نظر فنی امکان‌پذیر است، اما تشخیص یک رایحه با بازتولید دقیق آن تفاوت دارد. برای اضافه کردن هر بوی جدید، باید سامانه تشخیص با داده‌های تازه آموزش ببیند و مواد معطر متناسب نیز در دستگاه گیرنده وجود داشته باشد.

نتایج این پژوهش در نشریه علمی «ساینس ادونسز» منتشر شده است.

از واقعیت مجازی تا خرید اینترنتی

به اعتقاد پژوهشگران، فناوری سنترونیک می‌تواند در آینده کاربردهای متنوعی داشته باشد؛ از جمله افزودن حس بویایی به تجربه‌های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده، اشتراک‌گذاری رایحه غذا با افراد در نقاط دیگر جهان و امکان آزمایش رایحه محصولات پیش از خرید اینترنتی.

برای مثال، کاربر می‌تواند در یک محیط مجازی، علاوه بر مشاهده تصاویر و شنیدن صداها، رایحه‌ای متناسب با فضای شبیه‌سازی‌شده را نیز تجربه کند.

با این حال، این فناوری همچنان در مرحله پژوهشی قرار دارد و هنوز به محصولی تجاری تبدیل نشده است.

چالش‌های تجاری‌سازی فناوری

از جمله موانع پیش روی توسعه این سامانه می‌توان به افزایش دقت شناسایی بوها در محیط‌های واقعی، بازآفرینی دقیق‌تر رایحه‌ها، افزایش تعداد بوهای قابل‌پشتیبانی، کاهش ابعاد تجهیزات و هزینه ساخت اشاره کرد.

همچنین، ایمنی انتشار مکرر ذرات معطر در هوا و تأثیر احتمالی آن بر کاربران باید بررسی شود.

پژوهشگران معتقدند که اتصال یک دستگاه جانبی تولیدکننده بو به تلفن هوشمند در آینده امکان‌پذیر است؛ هرچند تعبیه مخازن مواد معطر، قطعات الکترونیکی و تجهیزات پخش رایحه در خود گوشی، به دلیل محدودیت فضا و افزایش وزن دستگاه، چالش‌برانگیز خواهد بود.

توسعه چنین فناوری‌هایی می‌تواند مسیر تازه‌ای را برای ارتباطات چندحسی باز کند؛ مسیری که در آن، انتقال تجربه‌های دیجیتال دیگر به تصویر و صدا محدود نخواهد بود.

انتهای پیام