به گزارش سیتنا، این پژوهش با عنوان «انسان‌نما و مرد؟ ارتباط طراحی دستیار هوش مصنوعی با اعتماد و پاداش مالی در محیط کار در واقعیت مجازی» با هدف بررسی تأثیر ظاهر و جنسیت عامل‌های هوش مصنوعی بر نحوه تعامل انسان‌ها با آن‌ها انجام شده است.

پژوهشگران ۱۸۹ کارمند را در یک محیط کاری واقعیت مجازی قرار دادند و از آن‌ها خواستند با چهار نوع دستیار هوش مصنوعی، شامل یک چت‌بات متنی، یک ربات رومیزی و دو عامل انسان‌نمای زن و مرد، وظایف اداری انجام دهند.

دو عامل انسان‌نما «یوهان» و «یوهانا» نام داشتند و هر دو از نظر عملکرد پایه یکسان بودند و از یک مدل زیرساختی واحد، یعنی GPT-4-1106-preview شرکت OpenAI، استفاده می‌کردند.

پس از انجام وظایف، از شرکت‌کنندگان خواسته شد کیفیت عملکرد عامل‌ها را ارزیابی کنند و با استفاده از پول واقعی، مبلغی را به عنوان دستمزد انجام کار به هر عامل اختصاص دهند.

پرداخت ۱۰ درصد کمتر به عامل زن با وجود عملکرد مشابه

نتایج نشان داد شرکت‌کنندگان عملکرد یوهان و یوهانا را تقریباً یکسان ارزیابی کردند. اعتماد به یوهان اندکی بیشتر بود، اما این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود.

با این حال، هم زنان و هم مردان شرکت‌کننده به عامل دارای ظاهر زنانه، یعنی یوهانا، حدود ۱۰ درصد کمتر از یوهان دستمزد پرداخت کردند؛ در حالی که توانایی‌های این دو عامل یکسان بود.

همچنین شرکت‌کنندگان، یوهان را انسان‌نما‌تر از یوهانا ارزیابی کردند. این یافته در حالی به دست آمد که بیشتر شرکت‌کنندگان در مصاحبه‌ها گفته بودند میان عامل‌های هوش مصنوعی با ظاهر مردانه و زنانه تفاوتی در رفتار خود قائل نمی‌شوند.

اعتماد بیشتر به عامل‌های انسان‌نما

در مجموع، دو عامل انسان‌نمای یوهان و یوهانا نسبت به چت‌بات متنی و ربات رومیزی، انسان‌گونه‌تر ارزیابی شدند و شرکت‌کنندگان نیز اعتماد و اعتبار بیشتری برای آن‌ها قائل بودند.

زنان شرکت‌کننده نیز بیش از مردان به عامل‌های انسان‌نما اعتماد کردند و آن‌ها را بیشتر امتیازدهی و پاداش دادند.

یکی از شرکت‌کنندگان درباره تعامل با یوهانا گفت: «حضور یوهانا کنارم باعث می‌شد دوباره بیشتر به او اعتبار بدهم، چون احساس می‌کردم یک نفر، یک همکار کنارم نشسته که با او گفت‌وگو می‌کنم و او نظر خودش را به من می‌دهد.»

این مطالعه همچنین نشان داد افراد ترجیح می‌دهند عامل‌های هوش مصنوعی یا کاملاً انسان‌نما باشند یا به‌وضوح غیرانسان‌نما؛ در مقابل، طراحی رباتی که در میانه این دو حالت قرار می‌گرفت، استقبال کمتری داشت.

پژوهشگران در نهایت بر اهمیت ادغام بی‌دردسر دستیارهای هوش مصنوعی در فعالیت‌های دانشی تأکید کردند؛ موضوعی که با گسترش استفاده از عامل‌های هوش مصنوعی در محیط‌های کاری اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

انتهای پیام