به گزارش سیتنا، مریخ‌نورد کنجکاوی ناسا در حال صعود از دره «واله گرانده» در دامنه کوه شارپ، مجموعه‌ای از حفره‌های مرموز را در بستر سنگی مریخ کشف کرده است. این حفره‌ها اگرچه کوچک هستند، اما ویژگی‌های غیرعادی دارند.

حفره‌های غیرعادی

در زمین و مریخ، حفره‌های کوچک در بستر سنگ‌ها معمولاً زمانی ایجاد می‌شوند که یک سنگ‌ریزه یا گره معدنی سخت‌تر درون سنگ نرم‌تر گیر می‌کند. پس از فرسایش سنگ اطراف، آن جسم سخت نیز از جای خود خارج شده و یک حفره به جا می‌ماند. اما در این کشف جدید، هیچ نشانه‌ای از وجود چنین جسمی در گذشته دیده نمی‌شود.

دکتر میشل مینیتی، معاون محقق اصلی دوربین MAHLI، در پست وبلاگی نوشت: «پس از ۱۴ سال حضور کنجکاوی در سطح مریخ، این سیاره همچنان ما را شگفت‌زده می‌کند. این حفره‌ها یک معمای جدید و خوشایند در مورد فرآیندهایی هستند که این بخش خاص از سنگ‌ها را تحت تأثیر قرار داده‌اند.»

او افزود: «حفره‌های این هفته بسیار پهن‌تر و کم‌عمق‌تر از ویژگی‌های گذشته بودند و هیچ جسم آشکاری که قبلاً در حفره‌ها بوده باشد، همراه آنها نبود.»

تحقیقات در حال انجام

کنجکاوی مأمور شد از دوربین MAHLI برای عکاسی نزدیک از حفره‌ها استفاده کند. همچنین دوربین Mastcam مجموعه‌ای از تصاویر هم‌پوشان از زمین‌های اطراف ثبت کرد. ترکیب این تصاویر به دانشمندان امکان می‌دهد نقشه سه‌بعدی کاملی از حفره‌ها بسازند و شکل و عمق آنها را اندازه‌گیری کنند.

محققان امیدوارند این تحقیقات به رمزگشایی از نحوه شکل‌گیری این حفره‌های مرموز کمک کند. ممکن است این حفره‌ها در اثر خاصیت غیرعادی سنگ اطراف، فرآیند فرسایش ناشناخته، یا عامل دیگری ایجاد شده باشند. اما این تحقیقات زمان‌بر خواهد بود و دانشمندان در حال حاضر هیچ ایده‌ای درباره نحوه شکل‌گیری آنها ندارند.

کشفیات دیگر کنجکاوی

محققان همچنین تغییرات سریع در ظاهر لایه‌های سنگی مجاور را مشاهده کردند، از جمله مناطق خاکستری سخت که در برابر فرسایش متفاوت از اطراف خود مقاومت می‌کنند. ناسا پیشنهاد می‌کند این می‌تواند شاهدی بر تغییرات سریع در شرایطی باشد که این لایه‌های سنگی میلیون‌ها یا حتی میلیاردها سال پیش تشکیل شده‌اند. کنجکاوی مأمور شد شیمی این لایه‌های غیرعادی را نمونه‌برداری کند، اما تحلیل بیشتر زمان می‌برد.

اهمیت دهانه گیل

دهانه گیل حدود سه میلیارد سال پیش در اثر برخورد یک سیارک عظیم با سطح مریخ شکل گرفته است. در مرکز آن، کوه شارپ قرار دارد که حدود ۵.۵ کیلومتر بالاتر از کف دهانه گیل است. ناسا می‌گوید لایه‌های رسوبی این کوه مانند «کتاب تاریخ با فصل‌های متوالی» هستند که شرایط محیطی زمان رسوب هر لایه را ثبت می‌کنند. حتی هیجان‌انگیزتر اینکه کارشناسان معتقدند دهانه گیل پس از تشکیل، پر از آب بوده و در مقطعی در گذشته خشک شده است. بنابراین، دانشمندان معتقدند این دهانه می‌تواند یکی از بهترین مکان‌ها برای یافتن شواهد حیات باشد که ممکن است در گذشته گرم و مرطوب این سیاره دوام آورده باشد.

انتهای پیام