به گزار سیتنا، شرلوک هلمز، کارآگاه خیالی مشهور، در سال ۱۸۸۷ توسط سر آرتور کانن دویل خلق شد. برخلاف تصور عمومی، دویل خود چندان به این شخصیت علاقه‌ای نداشت و ترجیح می‌داد به عنوان پزشک و وکیل شناخته شود. در ادامه، حقایق جالبی درباره این شخصیت و خالقش را مرور می‌کنیم.

۱. اولین ظهور در «اتودی در قرمز»

شرلوک هلمز اولین بار در رمان «اتودی در قرمز» (A Study in Scarlet) در سال ۱۸۸۷ ظاهر شد که در Beeton's Christmas Annual منتشر شد. دویل این رمان را در سه هفته نوشت و ۲۵ پوند (معادل حدود ۵,۱۶۳ دلار امروز) برای تمام حقوق آن دریافت کرد.

۲. الهام از دکتر جوزف بل

دویل برای خلق هلمز از دکتر جوزف بل، استاد دانشگاه ادینبورگ، الهام گرفت. بل می‌توانست بیماران را فقط با نگاه کردن به آنها تشخیص دهد.

۳. تأثیر ادگار آلن پو

دویل همچنین از شخصیت کارآگاه خیالی ادگار آلن پو، C. Auguste Dupin، در داستان «قتل‌های خیابان مورگ» (۱۸۴۱) الهام گرفت.

۴. هلمز تقریباً «شرینفورد» نام داشت

دویل ابتدا می‌خواست شخصیتش را «شرینفورد» بنامد، اما در نهایت «شرلوک» را انتخاب کرد.

۵. کلاه دییراستاکر و چهره هلمز

تصویرگر بریتانیایی سیدنی پاگت با استفاده از مجوز هنری خود، هلمز را جذاب‌تر و شیک‌پوش‌تر از آنچه دویل توصیف کرده بود (مردی طاس و نه‌چندان خوش‌قیافه) به تصویر کشید و کلاه دییراستاکر را به او اضافه کرد.

۶. جمله معروف «المنتری، دوست عزیزم»

هلمز هرگز این جمله را در هیچ‌کدام از داستان‌های دویل به زبان نیاورد. در داستان «مرد خمیده» (۱۸۹۳) هر دو بخش این جمله وجود دارد، اما ۵۲ کلمه بین آنها فاصله است.

۷. زندگی در خیابان بیکر ۲۲۱B

آدرس معروف هلمز، ۲۲۱B خیابان بیکر، در واقعیت وجود ندارد. موزه شرلوک هلمز رسماً این آدرس را یدک می‌کشد، اما ساختمان آن در واقع بین شماره‌های ۲۳۷ و ۲۴۱ قرار دارد.

۸. تلاش برای کشتن هلمز

دویل در داستان «مسئله نهایی» (۱۸۹۳) هلمز را به همراه پروفسور موریارتی در آبشار رایکنباخ کشت، اما اعتراض عمومی چنان شدید بود که او مجبور شد هلمز را بازگرداند.

۹. بازگشت هلمز

هلمز در «سگ باسکرویل‌ها» (۱۹۰۲) بازگشت و سپس در «بازگشت شرلوک هلمز» (۱۹۰۵) با ۱۳ داستان جدید همراه شد.

۱۰. لقب شوالیه برای داستان‌نویسی نبود

دویل در سال ۱۹۰۲ لقب شوالیه گرفت، اما این افتخار به دلیل کارهای روزنامه‌نگاری او در جنگ بوئر دوم بود، نه داستان‌های شرلوک هلمز.

۱۱. هلمز و مواد

هلمز گاهی از مواد محرک استفاده می‌کرد که در قرن نوزدهم غیرقانونی نبودند. او همچنین پیپ می‌کشید.

۱۲. هلمز و روابط عاطفی

هلمز یک شخصیت آسکشوال است و هیچ کشش عاطفی به زنان ندارد. او در داستان «یال شیر» می‌نویسد: «زنان به‌ندرت برای من جذاب بوده‌اند، زیرا مغزم همیشه بر قلبم حکومت کرده است.»

۱۳. سندرم آسپرگر و اختلال دوقطبی

بر اساس کتاب‌ها، هلمز از سندرم آسپرگر، اختلال دوقطبی و سندرم ساوانت رنج می‌برد.

۱۴. پرکارترین شخصیت سینمایی

بر اساس IMDb، شرلوک هلمز پرکارترین شخصیت سینمایی تاریخ است. اولین فیلم «شرلوک هلمز گیج‌شده» در سال ۱۹۰۰ منتشر شد.

۱۵. بازیگران مشهور هلمز

• بندیکت کامبربچ در سریال «شرلوک» (۲۰۱۰-۲۰۱۷)
• رابرت داونی جونیور در فیلم‌های گای ریچی
• بازیل رتبون در «سگ باسکرویل‌ها» (۱۹۳۹)
• ویلیام جیلت، بازیگر تئاتر که کلاه دییراستاکر و پیپ خمیده را به نمادهای هلمز تبدیل کرد.

۱۶. انولا هلمز

در سال ۲۰۲۰، میلی بابی براون نقش خواهر نوجوان شرلوک هلمز را در فیلم «انولا هلمز» نتفلیکس بازی کرد.

۱۷. دوستی با هودینی

دویل به spiritualism علاقه داشت و با هری هودینی، شعبده‌باز مشهور، دوستی غیرمنتظره‌ای پیدا کرد. او معتقد بود هودینی قدرت «جسم‌زدایی» دارد.

۱۸. تأسیس دادگاه تجدیدنظر کیفری

مبارزات حقوقی دویل منجر به تأسیس دادگاه تجدیدنظر کیفری در سال ۱۹۰۷ شد.

۱۹. «اتودی در قرمز» و اسکار وایلد

جوزف استودارت، ویرایشگر Lippincott's Monthly Magazine، در یک مهمانی شام دویل را متقاعد کرد رمان دوم شرلوک هلمز را بنویسد. در همان مهمانی، اسکار وایلد نیز برای نوشتن «تصویر دوریان گری» تشویق شد.

۲۰. «مسئله نهایی» و اعتراض عمومی

مرگ هلمز در «مسئله نهایی» چنان اعتراضی برانگیخت که دویل مجبور شد او را بازگرداند.

انتهای پیام