به گزارش سیتنا، فیلترشکن برای بسیاری از کاربران اینترنت به ابزاری روزمره برای دسترسی به خدمات و وب‌سایت‌های مسدودشده تبدیل شده است؛ اما استفاده گسترده و دائمی از این ابزارها بدون توجه به اعتبار ارائه‌دهنده، می‌تواند پیامدهایی فراتر از کاهش سرعت اینترنت داشته باشد.

نخستین نگرانی، حریم خصوصی است. برخلاف تصور عمومی، استفاده از فیلترشکن به معنای حذف کامل امکان ردیابی کاربر نیست. کاربر در واقع بخشی از مسیر ارتباطی خود را به یک ارائه‌دهنده دیگر می‌سپارد و این شرکت، بسته به نوع سرویس و سیاست‌های خود، می‌تواند به اطلاعاتی درباره اتصال و الگوی استفاده دسترسی داشته باشد.

پژوهشی که با بررسی ۲۸۳ برنامه وی‌پی‌ان اندرویدی انجام شده، مواردی از نشت اطلاعات «دی‌ان‌اس» و آی‌پی نسخه ششم، استفاده از شیوه‌های ناامن ارتباطی و حتی رهگیری ترافیک در برخی برنامه‌ها را شناسایی کرده است.

خطر دوم، فیلترشکن‌های رایگان و ناشناس است. برخی از این برنامه‌ها برای تأمین هزینه خود به تبلیغات، ردیابی یا جمع‌آوری داده متکی هستند. در یک بررسی از ۱۰۰ فیلترشکن رایگان اندرویدی، وجود ابزارهای ردیابی در تعداد زیادی از برنامه‌ها و مواردی از اشتراک‌گذاری اطلاعات کاربران با شرکت‌های ثالث گزارش شده است.

امنیت حساب‌های بانکی و اطلاعات حساس نیز موضوع مهم دیگری است. نصب برنامه‌های ناشناس با دسترسی‌های گسترده می‌تواند در صورت وجود کد مخرب، کاربر را در معرض سرقت اطلاعات، گذرواژه‌ها و داده‌های شخصی قرار دهد. بنابراین صرف نمایش عبارت «اتصال امن» یا «حفاظت از حریم خصوصی» در صفحه یک برنامه، تضمینی برای امنیت آن نیست.

از سوی دیگر، استفاده دائمی از فیلترشکن می‌تواند سرعت و کیفیت دسترسی به اینترنت را کاهش دهد؛ زیرا داده‌ها به جای مسیر مستقیم، از مسیرهای واسط عبور می‌کنند. افزایش تأخیر، ناپایداری اتصال و اختلال در برخی خدمات بانکی، بازی‌های آنلاین و خدماتی که به موقعیت جغرافیایی حساس هستند، از پیامدهای احتمالی این وضعیت است.

هزینه اقتصادی نیز نباید نادیده گرفته شود. خرید اشتراک فیلترشکن برای کاربری که صرفاً به دلیل محدودیت دسترسی مجبور به استفاده از آن است، یک هزینه اضافی ایجاد می‌کند. در مقیاس ملی نیز وابستگی گسترده کاربران به شبکه‌های واسط خارجی می‌تواند بخشی از ترافیک و داده ارتباطی کشور را از مسیرهایی خارج از زیرساخت‌های داخلی عبور دهد.

در نهایت، مسئله اصلی صرفاً «فیلترشکن» نیست؛ بلکه وابستگی اجباری کاربر به ابزارهای ناشناخته برای دسترسی به اینترنت است. هرچه بازار فیلترشکن‌های ناشناس بزرگ‌تر شود، احتمال سوءاستفاده از اطلاعات کاربران نیز افزایش پیدا می‌کند.

راهکار پایدار، ایجاد اینترنتی با کیفیت، امن، پایدار و قابل دسترس است تا کاربر برای انجام فعالیت‌های عادی خود ناچار نباشد میان محدودیت دسترسی و پذیرش ریسک ابزارهای ناشناس یکی را انتخاب کند.

انتهای پیام