اینترنت ایران در آستانه عصر «ماشینها»؛ آیا شبکه کشور برای موج جدید ترافیک هوش مصنوعی آماده است؟
به گزارش سیتنا، اینترنت جهانی در حال ورود به مرحلهای تازه است؛ مرحلهای که در آن دیگر انسانها تنها کاربران اصلی شبکه نیستند و عاملهای هوش مصنوعی، خزندهها و سامانههای خودکار سهم فزایندهای از درخواستهای اینترنتی را ایجاد میکنند.
بر اساس تازهترین دادههای منتشرشده از سوی شرکت Fastly، ترافیک مرتبط با هوش مصنوعی در شبکه این شرکت بین ژانویه تا مه ۲۰۲۶ حدود ۳۰ درصد افزایش یافته است؛ رشدی که حدود ۶.۵ برابر سریعتر از رشد ترافیک انسانی گزارش شده است. همچنین سامانههای خودکار در حال نزدیک شدن به نیمی از کل درخواستهای اینترنتی هستند.
این تغییر صرفاً به معنای افزایش حجم ترافیک نیست. عاملهای هوش مصنوعی برخلاف کاربران انسانی میتوانند بهصورت مداوم و بدون توقف، اطلاعات را جستوجو، صفحات وب را بررسی، دادهها را مقایسه و از سرویسهای مختلف درخواست دریافت کنند.
اینترنتی که دیگر فقط برای انسانها نیست
یکی از تفاوتهای مهم ترافیک هوش مصنوعی با ترافیک سنتی، نحوه تعامل آن با زیرساختهای اصلی اینترنت است. طبق دادههای Fastly، بیش از ۵۱ درصد درخواستهای خودکار هوش مصنوعی نیازمند مراجعه مستقیم به سرورهای مبدأ هستند؛ در حالی که این میزان برای درخواستهای انسانی کمتر از ۹ درصد است.
به این ترتیب، رشد عاملهای هوش مصنوعی میتواند فشار بیشتری بر سرورها، مراکز داده، شبکههای انتقال، رایانش ابری و زیرساختهای پردازشی وارد کند.
در چنین شرایطی، معیارهایی مانند تأخیر شبکه، پایداری اتصال و دسترسی به منابع پردازشی اهمیت بیشتری پیدا میکنند و توسعه شبکه دیگر صرفاً با هدف افزایش سرعت دانلود کاربران نهایی تعریف نمیشود.
سهم ایران از اینترنت آینده
برای ایران، این تحول یک پرسش مهم زیرساختی ایجاد میکند: آیا شبکه ارتباطی کشور برای دورهای که بخش قابلتوجهی از ترافیک توسط ماشینها و عاملهای هوش مصنوعی تولید میشود، آمادگی دارد؟
گسترش کاربردهای هوش مصنوعی در کسبوکارها، خدمات دولت الکترونیک، تجارت، تولید محتوا و سرویسهای دیجیتال میتواند به افزایش ارتباطات ماشینبهماشین در داخل کشور نیز منجر شود. در چنین شرایطی، ظرفیت اینترنت بینالملل تنها یکی از اجزای مورد نیاز خواهد بود و مراکز داده، شبکههای ابری، CDN، رایانش لبه و مسیرهای ارتباطی پرظرفیت نیز نقش تعیینکنندهای خواهند داشت.
این موضوع برای ایران از آن جهت اهمیت بیشتری دارد که شبکه کشور طی ماههای گذشته دورهای طولانی از اختلال و کاهش شدید ترافیک بینالملل را تجربه کرده و بازگشت تدریجی ترافیک نیز با چالشهایی همراه بوده است.
چالش تازه برای اپراتورها و زیرساخت کشور
در عصر عاملهای هوش مصنوعی، اپراتورها و ارائهدهندگان خدمات ارتباطی باید خود را برای نوع متفاوتی از مصرف شبکه آماده کنند؛ مصرفی که ممکن است بسیار پرتعداد، مستمر و حساس به تأخیر باشد.
در این شرایط، توسعه فیبرنوری، افزایش ظرفیت شبکه انتقال، گسترش مراکز داده، تقویت زیرساخت ابری و توسعه 5G دیگر صرفاً پروژههایی برای بهبود تجربه کاربران انسانی نیستند؛ بلکه بخشی از زیرساخت مورد نیاز اقتصاد مبتنی بر هوش مصنوعی به شمار میروند.
از سوی دیگر، افزایش ترافیک خودکار یک چالش امنیتی نیز ایجاد میکند؛ زیرا تشخیص رفتارهای مشروع عاملهای هوش مصنوعی از فعالیتهای مخرب، خزندههای غیرمجاز و حملات خودکار میتواند برای شبکهها دشوارتر شود.
به این ترتیب، همانطور که اینترنت در دو دهه گذشته برای پاسخگویی به رشد کاربران انسانی توسعه یافت، اکنون زیرساخت ارتباطی کشورها باید خود را برای اینترنتی آماده کند که در آن «ماشینها» سهم بسیار بیشتری از ارتباطات را بر عهده خواهند داشت.
برای ایران، این تغییر میتواند یک هشدار زیرساختی باشد؛ چراکه اگر شبکه کشور برای موج جدید ترافیک هوش مصنوعی آماده نباشد، فاصله میان ظرفیت زیرساخت ارتباطی ایران و الزامات اقتصاد دیجیتال نسل بعدی میتواند بیش از گذشته افزایش یابد.
انتهای پیام