به گزارش سیتنا، بررسی‌های جدید با فناوری پیشرفته رادار، وجود ناهنجاری‌های زیرسطحی و لایه‌های متمایز در سازند ۵۱۵ فوتی دوروپینار در ترکیه را آشکار کرده است که می‌تواند بقایای کشتی نوح باشد.

کشف یک سازند مرموز با قدمت هزاران سال

تشکیلات دوروپینار (Durupınar Formation) در فاصله ۱۸ مایلی جنوب کوه آرارات، بلندترین قله ترکیه، قرار دارد و کمتر از یک قرن است که به دنیای مدرن معرفی شده است. بر اساس گزارش‌های محلی، باران‌های سیلابی و زلزله‌های ماه می‌سال ۱۹۴۸، گل‌ولای اطراف این سازند را شستند و آن را به یک چوپان کرد نشان دادند. از آن زمان تاکنون، این ساختار ۵۱۵ فوتی (حدود ۱۵۷ متری) به شکل کشتی، همواره محل بحث و جدل میان دانشمندان و باستان‌شناسان بوده است.

نتایج جدید رادار؛ ناهنجاری‌های زیرسطحی و اتاق‌های مرموز

پروژه جدیدی به رهبری دکتر «خسرو بختیار» (Khosrow Bakhtar) و با همکاری اندرو جونز، بنیانگذار «اسکن‌های کشتی نوح» (Noah's Ark Scans)، با استفاده از سیستم تصویربرداری تخصصی «بختیاررادار» (BakhtarRadar) که بر اساس تحقیقات نیروی هوایی آمریکا توسعه یافته، بررسی‌های عمیق‌تری از این سایت انجام داده است. نتایج اولیه این بررسی‌ها، ناهنجاری‌های قابل‌توجهی را در زیر سطح نشان داده و وجود لایه‌های متمایز را تأیید کرده است که نظریه «توده سنگی یکپارچه» بودن این سازند را به چالش می‌کشد.

جونز اعلام کرد که رادار در عمق حدود ۲۰ فوتی (۶ متری)، «مجموعه‌ای از زوایای قائم» را شناسایی کرده است که به باور تیم تحقیقاتی، می‌تواند اتاق‌هایی باشد که حیوانات در کشتی نوح در آنها نگهداری می‌شدند. همچنین، شبکه‌ای از راهروها و تونل‌ها که به یک حفره مرکزی ختم می‌شوند، مشاهده شده است.

اندازه‌گیری‌ها؛ تطابق با ابعاد کتاب مقدس

بر اساس اندازه‌گیری‌های کتاب مقدس، کشتی نوح «۳۰۰ ذراع طول، ۵۰ ذراع عرض و ۳۰ ذراع ارتفاع» داشته است که تقریباً برابر با ۵۱۵ فوت طول، ۸۶ فوت عرض و ۵۲ فوت ارتفاع است. این اعداد با ابعاد تشکیلات دوروپینار مطابقت قابل‌توجهی دارد و جالب‌تر آنکه این تشکیلات در نزدیکی کوهی قرار دارد که قله آن شباهت زیادی به شکل و ابعاد یک کشتی دارد.

آزمایش‌های خاک و شواهد تازه

تیم تحقیقاتی در سال ۲۰۲۴ موفق به جمع‌آوری ۸۸ نمونه خاک از داخل و خارج این سازند شدند. آزمایش‌های خاک نشان داد که سطح پتاسیم در منطقه به‌طور غیرعادی بالاست که با وجود مقادیر عظیم چوب تجزیه‌شده همخوانی دارد. همچنین، محققان به تفاوت رنگ چمن‌های روییده درون و بیرون این ساختار کشتی‌شکل اشاره کردند که می‌تواند نشانه‌ای از منشأ دست‌ساخت بشر باشد، نه یک پدیده طبیعی.

حفاری هسته‌ای؛ گام بعدی برای اثبات

تیم تحقیقاتی هنوز در حال تجزیه و تحلیل داده‌ها است و قصد دارد با استفاده از این نتایج، مکان‌های مناسبی را برای حفاری هسته‌ای (core drilling) انتخاب کند. هدف نهایی این است که با برداشت نمونه‌های فیزیکی از اعماق سازند، بتوانند یافته‌های راداری را تأیید کرده و وجود اتاقک‌ها و سازه‌های دست‌ساخت را اثبات کنند.

جونز در این باره گفت: «ما معتقدیم که تشکیلات دوروپینار همان بقایای کشتی نوح است و دقیقاً به همین دلیل می‌خواهیم آن را تحت قوی‌ترین آزمایش‌های علمی ممکن قرار دهیم.» او افزود: «هدف نهایی فقط آزمایش خاک یا اسکن GPR نیست، بلکه ورود به درون کشتی است. حفاری هسته‌ای و گرفتن نمونه از اعماق، فرصتی است که احتمالاً فصل آینده به ما امکان انجام آن را خواهد داد.»

تأکید بر احتیاط علمی؛ یافته‌های اولیه هنوز قطعی نیستند

با این حال، پژوهشگران تأکید کرده‌اند که نتایج به‌دست‌آمده هنوز مقدماتی است و ناهنجاری‌های راداری به‌تنهایی نمی‌توانند ثابت کنند که این تشکیلات ریشه‌ای باستان‌شناختی دارد. آنها معترف‌اند که یافته‌های فعلی برای اثبات نهایی کافی نیست و نیاز به تحقیقات میدانی گسترده‌تری وجود دارد.

انتهای پیام