چرا افراد در خواب حرف می زنند؟
به گزارش سیتنا، در دوران باستان، خوابگویی را به افشای اسرار عمیق شخصی یا ارتباط با ارواح نامرئی مرتبط میدانستند. اما امروزه، علم مدرن تصویر بسیار واضحتری از آنچه هنگام خوابگویی رخ میدهد، ارائه میدهد. محققان دریافتهاند که این پرحرفیهای شبانه به طیف گستردهای از فرآیندها، از سازماندهی خاطرات روزمره گرفته تا تمرین مهارتهای بقای باستانی، مرتبط است.
در ادامه با چیستی خوابگویی، دلایل علمی آن و حقایق جالب درباره این پدیده آشنا میشوید.
خوابگویی چیست؟
خوابگویی یا سومنایلی (Somniloquy) نوعی اختلال خواب است که در آن فرد در حین خواب، کلمات یا جملاتی را بیان میکند. این پدیده میتواند از زمزمههای نامفهوم تا مکالمات کامل و واضح متغیر باشد. خوابگویی معمولاً بیخطر است و بیشتر در دوران کودکی و نوجوانی رخ میدهد.
چرا در خواب حرف میزنیم؟
۱. سازماندهی خاطرات
برخی محققان معتقدند که خوابگویی ممکن است به فرآیند تثبیت و سازماندهی خاطرات در مغز مرتبط باشد. در طول خواب، مغز اطلاعات روز را پردازش میکند و ممکن است این پردازش بهصورت کلمات یا جملات خود را نشان دهد.
۲. ادامه مکالمات روز
گاهی اوقات، خوابگویی میتواند ادامهی طبیعی مکالمات یا افکار روز باشد. مغز در حین خواب، همچنان به پردازش اطلاعاتی که در طول روز دریافت کرده است، ادامه میدهد.
۳. استرس و اضطراب
استرس و اضطراب میتوانند محرک خوابگویی باشند. افرادی که روزهای پرتنشی را سپری میکنند، بیشتر در معرض خوابگویی قرار دارند.
۴. ژنتیک
خوابگویی ممکن است ریشه ژنتیکی داشته باشد. اگر یکی از اعضای خانواده شما خوابگویی میکند، احتمال اینکه شما نیز این ویژگی را داشته باشید، بیشتر است.
۵. تب و بیماری
در برخی موارد، تب بالا یا بیماریهای خاص میتوانند باعث خوابگویی شوند.
حقایق جالب درباره خوابگویی
- شیوع: حدود ۵۰٪ از کودکان و حدود ۵٪ از بزرگسالان خوابگویی را تجربه میکنند.
- زمان رخداد: خوابگویی معمولاً در مراحل غیر REM خواب (مراحل ۱ و ۲) رخ میدهد.
- محتوای گفتار: بیشتر خوابگوییها نامفهوم هستند، اما گاهی جملات کامل و حتی مکالمات پیچیده نیز رخ میدهد.
- خطرات: خوابگویی معمولاً بیخطر است و نیازی به درمان ندارد، مگر اینکه با سایر اختلالات خواب همراه باشد.
خوابگویی یک پدیده طبیعی و رایج است که ریشه در عملکرد پیچیده مغز در طول خواب دارد. اگرچه در گذشته آن را به امور ماورایی نسبت میدادند، اما امروزه علم آن را به فرآیندهای طبیعی مانند پردازش حافظه و واکنش به استرس مرتبط میداند.
انتهای پیام