به گزارش سیتنا، در ادامه، به بررسی منطقه سیدونیا، نظریه‌های مطرح‌شده درباره شهر باستانی و توضیح علمی این پدیده می‌پردازیم.

منطقه سیدونیا و تشکیلات مرموز

منطقه سیدونیا در مریخ، محل تشکیلات طبیعی است که در تصاویر مدارگردهای ناسا، شباهت زیادی به چهره انسان، هرم و ساختمان‌ها دارند. نظریه‌پردازان معتقدند که این تشکیلات در امتداد یک خط ساحلی باستانی قرار گرفته‌اند و ممکن است بقایای یک تمدن باستانی باشند.

نظریه شهر ساحلی

جیسون مارتل، محقق یوفو، با مقایسه سیدونیا با شهرهای ساحلی زمین (مانند ونیز، اسکندریه و منهتن)، استدلال کرده است که تمدن‌ها همیشه در کنار آب شکل گرفته‌اند و تشکیلات سیدونیا نیز ممکن است یک شهر باستانی در کنار یک دریاچه یا اقیانوس خشک‌شده باشند. او معتقد است که «چهره» ممکن است به‌عنوان یک بنای یادبود در بالای شهر ساخته شده باشد.

شواهد؛ تصاویر و تفسیرهای ذهنی

تنها مدرک این نظریه، تغییر محسوس در بافت سطح مریخ در تصاویر مدارگردهاست که برخی آن را به‌عنوان خط ساحلی تفسیر کرده‌اند. با این حال، این خط ساحلی به‌صورت دستی ترسیم شده و هیچ تحلیل زمین‌شناسی یا نمونه‌برداری از رسوبات برای تأیید وجود آب در گذشته انجام نشده است.

پاریدولیا؛ توهم بصری مغز انسان

دانشمندان معتقدند که مغز انسان به‌طور طبیعی به دنبال الگوهای آشنا (مانند چهره) در تصاویر تصادفی است. این پدیده که «پاردئولیا» (Pareidolia) نام دارد، عامل اصلی شکل‌گیری نظریه‌های مشابه مانند «چهره در مریخ» است که در سال ۱۹۷۶ توسط مدارگرد وایکینگ ثبت شد و بعدها مشخص شد که یک تپه طبیعی بوده است.

انتهای پیام