به گزارش سیتنا، در ادامه، به جزئیات این کشف و اهمیت آن در درک زندگی روزمره رومی‌ها می‌پردازیم.

کشف بقایای عود و گیاهان

تیمی از محققان به رهبری دانشگاه زوریخ، دو عودسوز سفالی را که دهه‌ها پیش در پمپئی و شهر مجاور بوسکورئاله کشف شده‌اند، مورد بررسی قرار دادند. یکی از آنها در ساختمانی پیدا شد که در زمان فوران (سال ۷۹ میلادی) به مسافرخانه تبدیل می‌شد و دیگری در یک زیارتگاه خانگی در یک ویلا روستایی قرار داشت.

مواد شناسایی‌شده:

• گیاهان چوبی: بلوط و برگ بو
• گونه‌های میوه‌سنگ‌دار: مانند توت، آلو یا گیلاس
• صمغ خوش‌بوی: کندر یا «المی» (با رایحه لیموی تازه و سوزن کاج)، که ظاهراً از هند یا جنوب صحرای آفریقا تأمین می‌شده است.
• محصولات انگور: احتمالاً شراب یا سرکه که به عنوان نذری استفاده می‌شده است.

این ترکیب، رایحه‌ای خاکی، چوبی و شیرین را در سراسر شهر ایجاد می‌کرده است.

شواهد جهانی شدن در دوران باستان

تحقیقات نشان داد که مواد خوش‌بوی استفاده‌شده در این عودسوزها از جنوب عربستان (منبع اصلی کندر در امپراتوری روم) تأمین نشده، بلکه از هند یا آفریقا به پمپئی رسیده است. این موضوع نشان می‌دهد که رومی‌ها برای برگزاری مراسم مذهبی خود، مسافت‌های طولانی را طی می‌کردند و شبکه‌های تجاری گسترده‌ای داشتند.

اهمیت کشف

این نخستین بار است که شواهد باستان‌شناسی مستقیمی از استفاده از عود و گیاهان خوش‌بو در مراسم مذهبی خانگی در پمپئی به دست آمده است. این کشف، زندگی مذهبی روزمره مردم پمپئی را ملموس‌تر می‌کند.

انتهای پیام