به گزارش سیتنا، در حالی که هوش مصنوعی مسیر آینده فناوری را شکل می‌دهد، مجموعه‌داران رایانه‌های قدیمی تلاش می‌کنند دستگاه‌هایی را حفظ کنند که پایه‌های عصر دیجیتال را بنا گذاشتند.

«جاش درش»، مهندس نرم‌افزار، تخمین می‌زند بیش از ۲۰۰ رایانه و دستگاه قدیمی در خانه‌اش در سیاتل نگهداری می‌کند؛ بخشی از موج رو به رشدی از علاقه به جمع‌آوری و نگهداری رایانه‌های کلاسیک که حالا به اروپا نیز گسترش یافته است.

درش می‌گوید: «برای من همیشه دیدن ریشه‌ها و نقطه شروع چیزها جذاب بوده است. عیب‌یابی و تعمیر این دستگاه‌ها یک چالش سرگرم‌کننده است. می‌توانی کل سیستم را از ابتدا تا انتها درک کنی.»

او بخشی از جامعه رو به افزایش مجموعه‌داران رایانه‌های قدیمی است؛ افرادی که تلاش می‌کنند دستگاه‌هایی را حفظ کنند که در شکل‌گیری انقلاب دیجیتال نقش داشتند. در شرایطی که شرکت‌های فناوری در سیلیکون‌ولی روی توسعه نسل جدید هوش مصنوعی تمرکز کرده‌اند، این علاقه‌مندان سخت‌افزار قصد دارند رایانه‌های آتاری، کومودور و آی‌بی‌ام را که پیش‌زمینه لپ‌تاپ‌ها، ساعت‌های هوشمند و گوشی‌های هوشمند امروزی محسوب می‌شوند، زنده نگه دارند.

چیزهایی که برای بسیاری ممکن است تنها وسایل قدیمی و بلااستفاده به نظر برسند، برای افرادی مانند درش بخشی از تاریخ فناوری هستند که ارزش نگهداری دارند. آنها از شنیدن صداهای قدیمی دستگاه‌ها، روشن کردن رایانه‌های کلاسیک و اجرای بازی‌های ساده‌ای مانند «پنگ» و «مهاجمان فضایی» لذت می‌برند.

«اریک کلاین»، رئیس فدراسیون رایانه‌های قدیمی، که هر سال در موزه تاریخ رایانه در مانتین‌ویو در قلب سیلیکون‌ولی جشنواره‌ای برگزار می‌کند، می‌گوید: «علاقه به تاریخ رایانه و همه چیزهای مرتبط با آن در حال افزایش است.»

جشنواره‌های رایانه‌های قدیمی؛ محل گردهمایی علاقه‌مندان فناوری

امسال بیش از ۳۵۰۰ نفر در جشنواره دو روزه رایانه‌های قدیمی که اوایل ماه اوت برگزار شد، شرکت کردند. این رویداد همزمان پنجاهمین سالگرد تأسیس اپل در سال ۱۹۷۶ در کوپرتینو، کالیفرنیا را نیز گرامی داشت.

در این جشنواره، پنلی با حضور «استیو وزنیاک» و «رونالد وین»، از هم‌بنیان‌گذاران اپل، برگزار شد و آنها خاطرات خود از روزهای ابتدایی این شرکت به‌عنوان یک استارتاپ نوآور به رهبری استیو جابز را مرور کردند. از آن زمان تاکنون، بیش از ۱۲ گردهمایی مشابه در شهرهای مختلف آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی و اروپا شکل گرفته است.

کلاین می‌گوید افزایش علاقه به رایانه‌های قدیمی در رشد تقاضا برای این محصولات در بازارهای آنلاین نیز قابل مشاهده است. رایانه‌های کمیاب و نمادینی مانند Apple-1، نخستین محصول اپل، ممکن است با قیمت‌هایی بالغ بر صدها هزار یورو معامله شوند.

در این رویدادها، مجموعه‌داران سیستم‌هایی را به نمایش می‌گذارند که با صرف زمان و دقت فراوان به وضعیت اولیه خود بازگردانده شده‌اند و به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهند با رایانه‌هایی کار کنند که سال‌ها پیش از فراگیر شدن اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و هوش مصنوعی ساخته شده بودند.

بازسازی «پدربزرگ رایانه‌های مدرن»

درش برای نمایش مهم‌ترین بخش مجموعه خود، رایانه «زیراکس آلتو» از سیاتل به جنوب سفر کرد. او سال‌ها زمان صرف بازسازی این دستگاه کرده است؛ رایانه‌ای که بسیاری آن را «پدربزرگ رایانه‌های مدرن» می‌دانند و در دهه ۱۹۷۰ در مرکز پژوهشی زیراکس پالو آلتو طراحی شد.

آلتو یکی از نخستین رایانه‌هایی بود که فراتر از نمایش متن روی صفحه عمل کرد و از ماوس و رابط گرافیکی کاربر شامل پنجره‌ها، آیکون‌ها و نشانگر استفاده کرد؛ فناوری‌هایی که بعدها به استاندارد صنعت رایانه تبدیل شدند. این رایانه الهام‌بخش استیو جابز و بیل گیتس شد تا چنین فناوری‌هایی را در محصولات اولیه خود به کار بگیرند.

کلاین، که مدیر مهندسی نرم‌افزار در سیلیکون‌ولی است، نیز زمانی یک مجموعه‌دار پرشور بود؛ اما این علاقه در نهایت زندگی خانوادگی او را تحت تاثیر قرار داد. او حدود ۱۵۰ سیستم رایانه‌ای به همراه لوازم جانبی، اسناد و بسته‌بندی‌های آنها را در کمدها و پارکینگ خانه‌اش نگهداری می‌کرد.

او می‌گوید مجموعه‌اش به «باری سنگین» تبدیل شده بود و نگران بود خانواده‌اش تحت تاثیر قرار بگیرد. به همین دلیل شروع به فروش و اهدای بخشی از دستگاه‌ها کرد تا در نهایت تنها چند نمونه مورد علاقه‌اش را نگه داشت.

گسترش رویدادهای رایانه‌های قدیمی در اروپا

کلاین اکنون علاقه خود به رایانه‌های قدیمی را از طریق ریاست فدراسیون رایانه‌های قدیمی دنبال می‌کند؛ نهادی که جشنواره‌ها، کارگاه‌های تعمیر، بازارهای مبادله و رویدادهای مرتبط با این حوزه را برگزار می‌کند.

او می‌گوید: «موضوع اصلی، ترویج تاریخ این فناوری و گسترش سرگرمی نگهداری، جمع‌آوری و لذت بردن از فناوری‌های قدیمی است.»

«سلام اسماعیل» نیز از رشد و بلوغ جامعه مجموعه‌داران رایانه‌های قدیمی در سال‌های اخیر ابراز خرسندی کرده است. او نخستین جشنواره این حوزه را در سال ۱۹۹۷ در شرق سانفرانسیسکو برگزار کرد و حدود ۱۵۰ علاقه‌مند را گرد هم آورد؛ رویدادی که برای یک دهه مدیریت آن را برعهده داشت.

اسماعیل بعدها در تاسیس فدراسیون رایانه‌های قدیمی مشارکت کرد؛ نهادی که جشنواره‌هایی را در آمریکا و کانادا برگزار می‌کند. او همچنین به راه‌اندازی رویدادهای مشابه در کشورهایی مانند آرژانتین، آلمان و سوئیس کمک کرده است.

اسماعیل که زمانی مجموعه بزرگی از رایانه‌های قدیمی را در یک انبار نگهداری می‌کرد، می‌گوید: «این جامعه بزرگ‌تر شد. افراد بیشتری شروع به خرید و جمع‌آوری رایانه‌های قدیمی کردند. سال آینده سی‌امین سالگرد این فعالیت است و انتظار دارم این روند ادامه پیدا کند و حتی گسترده‌تر شود.»

انتهای پیام