به گزارش سیتنا به نقل از یورونیوز، در سالهای اخیر، تجربه کاربران از اینترنت بهتدریج تغییر کرده است؛ فضایی که زمانی عمدتاً بر پایه ارتباط میان انسانها، وبلاگها، انجمنها و تولید محتوای شخصی شکل گرفته بود، اکنون بیش از گذشته تحت تأثیر الگوریتمها، سیستمهای خودکار و ابزارهای هوش مصنوعی قرار دارد.
«نظریه اینترنت مرده» (Dead Internet Theory) نخستین بار در اواخر دهه ۲۰۱۰ در فضای آنلاین مطرح شد. طرفداران این دیدگاه معتقدند بخش بزرگی از فعالیتهای اینترنتی دیگر توسط کاربران واقعی انجام نمیشود و حسابهای خودکار، رباتها و محتوای تولیدشده توسط ماشینها سهم بیشتری از فضای وب را به خود اختصاص دادهاند.
این نظریه در شکل افراطی خود حتی ادعا میکند که بخش زیادی از تعاملات آنلاین مصنوعی است، اما این بخش از ادعاها تاکنون شواهد قابل اتکایی نداشته و بیشتر در دسته نظریههای توطئه قرار میگیرد.
با این حال، ظهور هوش مصنوعی مولد باعث شده بخشی از نگرانیهای مطرحشده در این نظریه، از یک بحث حاشیهای به یک دغدغه جدی در صنعت فناوری تبدیل شود. امروز ابزارهای هوش مصنوعی میتوانند در مدت کوتاهی میلیونها متن، تصویر، ویدئو و محتوای صوتی تولید کنند؛ موضوعی که تشخیص محتوای انسانی از محتوای ماشینی را دشوارتر کرده است.
از سوی دیگر، بخش قابل توجهی از ترافیک اینترنت همواره توسط ماشینها ایجاد شده است؛ از خزندههای موتورهای جستوجو و سامانههای امنیتی گرفته تا رباتهای پایش شبکه. اما تفاوت دوران جدید این است که ماشینها دیگر فقط مصرفکننده اطلاعات نیستند، بلکه به تولیدکننده و توزیعکننده محتوا نیز تبدیل شدهاند.
کارشناسان معتقدند خطر اصلی، «مرگ اینترنت» نیست، بلکه کاهش اعتماد کاربران به فضای آنلاین است. افزایش محتوای کمکیفیت، حسابهای جعلی، نظرات ساختگی و تولید انبوه مطالب مشابه میتواند پیدا کردن اطلاعات معتبر را دشوارتر کند.
در آینده ممکن است اینترنت به دو بخش اصلی تقسیم شود؛ یک لایه انسانی شامل ارتباطات واقعی، رسانههای معتبر و جوامع آنلاین، و یک لایه ماشینی که در آن عاملهای هوشمند، سامانههای خودکار و هوش مصنوعی بخش زیادی از تعاملات را انجام میدهند.
بنابراین اینترنت در حال نابودی نیست، اما در آستانه یک تغییر تاریخی قرار دارد؛ تغییری که در آن بزرگترین چالش آینده شاید نه دسترسی به شبکه، بلکه حفظ اصالت، اعتماد و تشخیص محتوای واقعی در میان انبوه تولیدات ماشینی باشد.
انتهای پیام