به گزارش سیتنا، در سال ۲۰۰۱، پائولینا زلیتسکی (Paulina Zelitsky)، مهندس دریا، و همسرش پائول واین‌تسوایگ (Paul Weinzweig) از شرکت «ارتباطات دیجیتال پیشرفته» (ADC)، اعلام کردند که در اعماق بیش از ۲۰۰۰ پایی (حدود ۶۱۰ متری) آب‌های نزدیک کوبا، به مجموعه‌ای از سازه‌های سنگی برخورد کرده‌اند.

اسکن‌های سونار از این منطقه، چیزی شبیه به هرم‌های متعدد، سازه‌های دایره‌ای و ساختمان‌هایی را نشان می‌داد که به نظر می‌رسید متعلق به یک شهر گم‌شده در دریای کارائیب باشند. زلیتسکی پس از این کشف گفت: «این واقعاً یک ساختار شگفت‌انگیز است که به نظر می‌رسد یک مرکز شهری بزرگ بوده است.»

محققان حدس زدند که این شهر اسرارآمیز ممکن است بیش از ۶۰۰۰ سال قدمت داشته باشد، یعنی به طور قابل توجهی قدیمی‌تر از اهرام مصر و به‌طور بالقوه، جدول زمانی پذیرفته‌شده‌ی تکامل بشر را دگرگون کند.

با این حال، معمایی بزرگ‌تر پس از این کشف رخ داد: در بیش از دو دهه، هیچ‌کس برای بررسی این شهر ادعایی به آنجا بازنگشت.

چرا تحقیق متوقف شد؟

یکی از عواملی که مانع تحقیقات بیشتر شد، تردیدهای مداوم دانشمندان درباره‌ی وجود این شهر بود. آنها استدلال می‌کردند که برای غرق‌شدن یک شهر در چنین عمقی، حدود ۵۰٫۰۰۰ سال زمان لازم است. منتقدان دیگر نیز مدعی بودند که این «سازه‌ها» در واقع سازندهای سنگی طبیعی هستند و اگر این شهر در اثر یک فاجعه‌ی لرزه‌ای غرق شده بود، تا این حد سالم باقی نمی‌ماند.

بازگشت توجه به ویرانه‌ها در شبکه‌های اجتماعی

اخیراً تصاویر این سازه‌های زیرآبی نادیده‌گرفته‌شده در شبکه‌های اجتماعی دوباره منتشر شده و بسیاری ادعا کرده‌اند که کاوشگران، ویرانه‌های «آتلانتیس» را پیدا کرده‌اند.

با این حال، مانوئل ایتورالده-ویننت (Manuel Iturralde-Vinent)، زمین‌شناس کوبایی از موزه تاریخ طبیعی کوبا، یکی از شک‌گرایانی بود که هشدار داد این سازه‌های سنگی ممکن است پدیده‌ای طبیعی باشند. خود زلیتسکی نیز در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی در سال ۲۰۰۱ گفت: «قبل از اینکه شواهدی داشته باشیم، اظهارنظر در مورد اینکه این چیست کاملاً غیرمسئولانه خواهد بود.»

متأسفانه، شواهد بیشتری هرگز جمع‌آوری نشد، زیرا یک سفر اکتشافی بعدی به شبه‌جزیره‌ی گواناهاکابیبس (Guanahacabibes) کوبا هرگز انجام نشد.

توطئه یا واقعیت؟

کاربران شبکه‌های اجتماعی مدام این پرسش را مطرح کرده‌اند که چرا تحقیقات در این محوطه‌ی اسرارآمیز متوقف شده و برخی ادعا کرده‌اند که پیامدهای وجود شهری قدیمی‌تر از مصر باستان، منجر به پنهان‌سازی اطلاعات شده است. یکی از کاربران در ایکس نوشت: «تمدن‌هایی که قبل از عصر یخبندان وجود داشتند، شاید چندین تمدن که ظهور و سقوط کردند... دانش تاریخی که از دست رفته (یا پنهان شده).» کاربر دیگری مدعی شد: «تاریخ پنهان زیادی وجود دارد. بسیار جذاب است. هرچه به ما آموخته‌اند دروغ است.»

دلایل علمی برای رد این ادعا

با وجود گمانه‌زنی‌های گسترده درباره‌ی یک توطئه‌ی باستان‌شناسی، دانشمندان استدلال کرده‌اند که دلایل منطقی برای غیرواقعی بودن شهر گم‌شده کوبا وجود دارد.

در سال ۲۰۰۲، ایتورالده خاطرنشان کرد که این سازه‌ها چنان در عمق آب قرار دارند که بر اثر جابه‌جایی صفحات تکتونیکی، برای فرو رفتن نیم مایل (حدود ۸۰۰ متر) به زیر آب، بسیار بیشتر از ۶۰۰۰ سال زمان نیاز بوده است. اگر این یک شهر غرق‌شده باشد که حدود ۵۰٫۰۰۰ سال طول کشیده تا به این عمق برسد، درک ما از تکامل انسان را به‌کلی دگرگون می‌کند، زیرا ۵۰٫۰۰۰ سال پیش، انسان‌های مدرن (هومو ساپینس) شکارچی-گردآورنده بودند و هیچ مدرکی از جوامع شهری یا ساختمان‌های پیچیده وجود ندارد.

ایتورالده به واشنگتن پست گفت: «عجیب است، غیرعادی است؛ ما هرگز چنین چیزی را ندیده‌ایم و توضیحی برای آن نداریم.»

مایکل فات (Michael Faught)، متخصص باستان‌شناسی زیرآب در دانشگاه ایالتی فلوریدا، نیز تردید خود را درباره‌ی ساخته‌دست‌بشر بودن این سازه‌ها ابراز کرد و گفت: «اگر زلیتسکی و واین‌تسوایگ درست بگویند جالب می‌شد، اما برای هر چیزی که در دنیای جدید در آن بازه‌ی زمانی می‌بینیم، بسیار پیشرفته است. این سازه‌ها خارج از زمان و مکان هستند.»

سازه‌های مرموز مشابه

این شهر کشف‌نشده، اولین سازه‌ی مرموزی نیست که به‌طور بالقوه تاریخ بشر را بازنویسی می‌کند. باستان‌شناسان چندین معبد ساخته‌دست‌بشر را یافته‌اند که قدمت آنها به‌طور قابل توجهی بیشتر از مصریان است، از جمله گوبکلی‌تپه (Göbekli Tepe) در ترکیه که تصور می‌شود از حدود ۹۵۰۰ تا ۸۰۰۰ سال پیش از میلاد مسکونی بوده است؛ یعنی بیش از ۵۰۰۰ سال قبل از ساخت اهرام مصر و حدود ۶۰۰۰ سال قبل از استونهنج.

همچنین سازه‌ای زیرآبی در نزدیکی ژاپن به نام «بنای یادبود یوناگونی» (Yonaguni) وجود دارد که دارای پله‌هایی با زوایای تیز و به ارتفاع ۹۰ فوت است و به نظر می‌رسد کاملاً از سنگ ساخته شده باشد. آزمایش‌های انجام‌شده روی سنگ نشان داده که قدمت آن بیش از ۱۰۰۰۰ سال است، یعنی اگر تمدنی این هرم را ساخته باشد، قبل از غرق‌شدن این منطقه - بیش از ۱۲۰۰۰ سال پیش - ساخته شده است.

موانع سیاسی و مالی

علاوه بر اینکه دانشمندان عموماً یافته‌های کوبا را یک پدیده‌ی طبیعی می‌دانند، موقعیت این منطقه در نزدیکی کشور سوسیالیستی کوبا، بازگشت به آن را از نظر سیاسی دشوار کرده است. شرکت کانادایی «ارتباطات دیجیتال پیشرفته» که نقشه‌برداری از کف اقیانوس را در آب‌های سرزمینی کوبا انجام می‌داد، برای انجام اکتشاف اولیه با دولت فیدل کاسترو قرارداد بسته بود. با این حال، دولت کوبا و نهادهایی مانند موزه ملی در دو دهه‌ی اخیر تحقیقات بیشتری را دنبال نکرده‌اند.

سیلویا ارل (Sylvia Earl)، اقیانوس‌شناس آمریکایی نیز در سال ۲۰۰۲ فاش کرد که یک سفر اکتشافی برنامه‌ریزی‌شده به این شهر گم‌شده به دلیل مشکلات مالی لغو شده است.

انتهای پیام