به گزارش سیتنا، شین ژوئی، یکی از عجیبترین و بهترین جسدهای مومیاییشدهٔ طبیعی جهان است.
شین ژوئی (Xin Zhui)، همچنین معروف به بانوی دای یا مارکیز دای، همسر لی تانگ (Li Cang)، مارکیز دای در دوران سلسله هان غربی (۲۰۶ قبل از میلاد تا ۲۲۰ میلادی) بود . او در سال ۱۶۳ قبل از میلاد درگذشت و در مقبرهای در منطقه چانگشا، استان هونان چین به خاک سپرده شد . در سال ۱۹۷۲، باستانشناسان هنگام کاوش در این مقبره، با پدیدهای شگفتانگیز روبرو شدند.
وضعیت مومیایی
وقتی تابوت شین ژوئی را گشودند، جسد او به طرز شگفتانگیزی سالم بود. پوست او هنوز انعطافپذیر بود، مو و مژههایش به خوبی حفظ شده بودند، خون در رگهایش یافت شد و حتی دانههای خربزهای که در آخرین وعده غذایی خود خورده بود، در معده و رودهاش باقی مانده بود . اندامهای داخلی، از جمله مغز و ریهها نیز به خوبی حفظ شده بودند . این جسد به دلیل رطوبت و مایعات درون تابوت، دچار فرآیند صابونی شدن (Adipocere) شده بود که یک نوع مومیایی شدن طبیعی است .
مومیاییهای ۲۰۰۰ سالهٔ دیگر
شین ژوئی تنها مومیایی ۲۰۰۰ سالهٔ معروف نیست. نمونههای قابلتوجه دیگر عبارتند از:
بانوی چرچبری (Churchbury Woman): جسد یک زن که در سال ۲۰۱۲ در نزدیکی لندن پیدا شد و قدمت آن به عصر برنز (حدود ۲۰۰۰ سال پیش) میرسد .
مومیاییهای تاکلاماکان (Taklamakan Mummies): در بیابان تاکلاماکان در چین، دهها جسد مومیاییشده طبیعی پیدا شدهاند که قدمت برخی از آنها به ۴,۰۰۰ سال پیش میرسد .
دلیل مومیایی شدن و سوالات بیپاسخ
دلیل اصلی مومیایی شدن شین ژوئی، قرار گرفتن او در یک فضای بسته و بدون اکسیژن در زیر لایههای ضخیم خاک رس و زغال چوب بوده است . با این حال، اینکه چرا این شرایط دقیقاً برای او فراهم شد، همچنان یک راز باقی مانده است و دانشمندان را به حیرت واداشته است.
انتهای پیام