به گزارش سیتنا، آخرین باری که انسانی بر روی ماه قدم گذاشت، دسامبر ۱۹۷۲ و مأموریت آپولو ۱۷ بود. از آن زمان تاکنون، هیچ فضانوردی به سطح ماه بازنگشته است. این وقفه ۵۰ ساله، با وجود رشد شگفت‌انگیز فناوری، پرسش‌های زیادی را برانگیخته است. کارشناسان مهم‌ترین دلایل این عدم حضور را این گونه برمی‌شمارند:

💰 هزینه‌های نجومی و ریسک بالا

مأموریت‌های آپولو در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، با هزینه‌ای معادل بیش از ۲۵ میلیارد دلار (بیش از ۲۵۰ میلیارد دلار به قیمت امروز) یکی از پرهزینه‌ترین پروژه‌های تاریخ بودند. امروز نیز هزینه یک مأموریت سرنشین‌دار به ماه، چیزی حدود ده‌ها میلیارد دلار برآورد می‌شود. این هزینه‌ها با توجه به ریسک‌های عظیم انسانی و فنی، سرمایه‌گذاری را برای دولت‌ها به یک «قمار بزرگ» تبدیل کرده است.

🗺️ تغییر اولویت‌های سیاسی

دلیل اصلی و مستقیم توقف مأموریت‌های آپولو، بیش از هر چیز، تغییر اولویت‌های سیاسی بود. مسابقه فضایی در دهه ۱۹۶۰، بازتابی از رقابت جنگ سرد بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی بود. با پیروزی آمریکا در این رقابت و فرود آپولو ۱۱ بر ماه، فشار سیاسی فروکش کرد. در دهه ۱۹۷۰، افکار عمومی و دولت‌ها توجه خود را به مسائل دیگری مانند جنگ ویتنام و مشکلات داخلی معطوف کردند و سرمایه‌گذاری‌های کلان در برنامه فضایی دیگر توجیه سیاسی نداشت.

🧩 فقدان انگیزه اقتصادی و علمی فوری

بر خلاف ایستگاه‌های فضایی که امکان انجام آزمایش‌های طولانی‌مدت را فراهم می‌کنند، سطح ماه به عنوان یک پایگاه علمی، هزینه‌های بسیار بالایی دارد. همچنین بر خلاف برخی تصورات، منابع با ارزش اقتصادی (مانند هلیوم-۳ برای همجوشی هسته‌ای) یا بسیار کمیاب هستند و یا فناوری استخراج آن‌ها به بلوغ نرسیده است. بنابراین، فقدان یک انگیزه اقتصادی روشن، توجیه‌پذیری هزینه‌های گزاف را کاهش داده است.

🛠️ برنامه آرتمیس و آینده حضور انسان در ماه

با وجود این دلایل، اکنون فصل جدیدی در اکتشافات قمری آغاز شده است. برنامه آرتمیس (Artemis) ناسا که با همکاری شرکای بین‌المللی و تجاری در حال اجراست، با هدف بازگرداندن اولین زن و اولین فرد رنگین‌پوست بر روی ماه و همچنین استقرار یک «پایگاه ماه» برای مأموریت‌های طولانی‌مدت برنامه‌ریزی شده است.

اهداف کلیدی برنامه آرتمیس عبارتند از:

فرود دوباره انسان در قطب جنوبی ماه که تصور می‌شود دارای منابع آب یخی است.

توسعه فناوری‌های حیاتی برای سفر به مریخ.

ایجاد یک ایستگاه فضایی در مدار ماه (دروازه قمری) به عنوان پایگاهی برای مأموریت‌های آینده.

ناسا برنامه دارد تا مأموریت اصلی آرتمیس ۳ را در اواخر دهه ۲۰۲۰ و بر اساس برخی برنامه‌های جدیدتر در سال ۲۰۲۶ یا ۲۰۲۷ به انجام برساند. همچنین چین نیز با همکاری روسیه، برنامه‌هایی برای ساخت یک ایستگاه فضایی و فرود انسان بر ماه تا سال ۲۰۳۰ دارد. به نظر می‌رسد وقفه طولانی در حضور انسان بر ماه، به زودی با عزمی جدید و با اهدافی فراتر از رقابت صرف، پایان یابد.

انتهای پیام