به گزارش سیتنا، اگر تا یک دهه پیش اینترنت بیشتر برای جست‌وجوی اطلاعات یا ارتباطات شخصی استفاده می‌شد، امروز به ستون فقرات اقتصاد دیجیتال تبدیل شده است. فروشگاه‌های اینترنتی، تاکسی‌های آنلاین، سامانه‌های بانکی، آموزش مجازی، خدمات سلامت، شرکت‌های نرم‌افزاری و هزاران کسب‌وکار کوچک و بزرگ، فعالیت خود را بر بستر اینترنت انجام می‌دهند.

به همین دلیل، کارشناسان معتقدند کیفیت اینترنت دیگر صرفاً یک موضوع فنی نیست، بلکه به یک مؤلفه اقتصادی تبدیل شده است؛ مؤلفه‌ای که می‌تواند بر رشد سرمایه‌گذاری، اشتغال و رقابت‌پذیری شرکت‌ها تأثیر بگذارد.

فروشی که با هر اختلال از دست می‌رود

مدیر یک فروشگاه اینترنتی پوشاک می‌گوید: «در زمان برگزاری جشنواره‌های فروش، هر دقیقه اختلال می‌تواند به معنای از دست رفتن تعداد قابل توجهی از سفارش‌ها باشد. مشتری اگر نتواند وارد سایت شود یا پرداختش انجام نشود، معمولاً به سراغ گزینه دیگری می‌رود.»

فعالان تجارت الکترونیکی می‌گویند: اختلال‌های مقطعی علاوه بر کاهش فروش، موجب افزایش تماس‌های پشتیبانی، درخواست‌های لغو سفارش و نارضایتی مشتریان می‌شود؛ موضوعی که هزینه‌های عملیاتی شرکت‌ها را نیز افزایش می‌دهد.

شرکت‌های فناوری؛ کاهش بهره‌وری در سکوت

برای شرکت‌های نرم‌افزاری، اینترنت ابزار اصلی تولید است. ارتباط با سرویس‌های ابری، مخازن کد، جلسات آنلاین، پشتیبانی مشتریان و توسعه محصولات همگی به اتصال پایدار وابسته هستند.

به گفته مدیر یک شرکت فناوری اطلاعات، «هر بار که دسترسی به سرویس‌های مورد نیاز با اختلال روبه‌رو می‌شود، زمان انجام پروژه‌ها افزایش می‌یابد و تیم ناچار است بخشی از وقت خود را صرف حل مشکلات ارتباطی کند؛ زمانی که می‌توانست صرف توسعه محصول شود.»

فریلنسرها؛ اعتبار حرفه‌ای در معرض خطر

فریلنسرهایی که با کارفرمایان داخلی و خارجی همکاری می‌کنند نیز از جمله گروه‌هایی هستند که بیشترین وابستگی را به اینترنت دارند.

یک برنامه‌نویس که با شرکت‌های خارجی همکاری می‌کند، می‌گوید: «وقتی در جلسه آنلاین ارتباط قطع می‌شود یا فایل پروژه دیر ارسال می‌شود، کارفرما دلیل اختلال را نمی‌پذیرد؛ او فقط نتیجه را می‌بیند.»

به گفته فعالان این حوزه، تکرار چنین مشکلاتی می‌تواند به کاهش اعتماد مشتریان و از دست رفتن فرصت‌های شغلی منجر شود.

تولیدکنندگان محتوا؛ زمان بیشتر، بازده کمترتولیدکنن

دگان ویدئو، پادکسترها و مدیران شبکه‌های اجتماعی نیز می‌گویند بارگذاری فایل‌های حجیم یا برگزاری پخش زنده بدون اینترنت پایدار دشوار است.

آنها معتقدند افزایش زمان انتشار محتوا، کاهش کیفیت ارتباط زنده و اختلال در مدیریت هم‌زمان چند پلتفرم، بر میزان مخاطب و درآمد حاصل از فعالیت‌های آنلاین اثر می‌گذارد.

هزینه‌هایی که کمتر دیده می‌شوند

بسیاری از فعالان اقتصاد دیجیتال از «هزینه‌های پنهان» ناپایداری اینترنت سخن می‌گویند؛ هزینه‌هایی مانند خرید چند خط اینترنت از اپراتورهای مختلف، استفاده از اینترنت پشتیبان، افزایش تماس‌های پشتیبانی، کاهش بهره‌وری کارکنان و تأخیر در تحویل پروژه‌ها.
به اعتقاد کارشناسان، این هزینه‌ها در نهایت بر قیمت تمام‌شده خدمات و توان رقابتی شرکت‌ها تأثیر می‌گذارد.

نگاه دولت؛ توسعه زیرساخت در دستور کار

در مقابل، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات اعلام کرده است که توسعه شبکه فیبر نوری، افزایش ظرفیت انتقال داده، نوسازی تجهیزات و ارتقای کیفیت شبکه از اولویت‌های این وزارتخانه است.

مسئولان معتقدند اجرای این طرح‌ها می‌تواند در میان‌مدت کیفیت خدمات اینترنتی را بهبود بخشد و نیازهای رو به رشد اقتصاد دیجیتال را بهتر پاسخ دهد.

اقتصاد دیجیتال به اینترنت پایدار نیاز دارد

کارشناسان بر این باورند که رشد اقتصاد دیجیتال، جذب سرمایه‌گذاری و توسعه خدمات نوآورانه بدون زیرساخت ارتباطی پایدار امکان‌پذیر نیست. آنها تأکید می‌کنند همان‌گونه که جاده، برق و انرژی زیرساخت صنایع سنتی هستند، اینترنت نیز زیرساخت اصلی کسب‌وکارهای دیجیتال محسوب می‌شود.

ناپایداری اینترنت، صرفاً یک مسئله فنی نیست

اختلال یا ناپایداری اینترنت، صرفاً یک مسئله فنی نیست؛ بلکه موضوعی است که می‌تواند بر درآمد شرکت‌ها، اشتغال، رضایت مشتریان و توسعه اقتصاد دیجیتال اثر بگذارد. در مقابل، بهبود زیرساخت‌های ارتباطی و ارتقای کیفیت شبکه می‌تواند زمینه‌ساز رشد کسب‌وکارهای آنلاین و افزایش رقابت‌پذیری اقتصاد دیجیتال کشور باشد. به همین دلیل، گفت‌وگوی مستمر میان سیاست‌گذاران، اپراتورها و فعالان بخش خصوصی برای شناسایی چالش‌ها و یافتن راهکارهای عملی، بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد.

انتهای پیام