به گزارش خبرنگار سیتنا، با گذشت یک ماه و اندی از ابلاغ مصوبه ستاد ساماندهی فضای مجازی از سوی رئیسجمهور مبنی بر بازگرداندن کیفیت اینترنت به سطح مطلوب پیش از تحولات دیماه، افکار عمومی انتظار داشت شاهد بهبود پایداری و سرعت دسترسی به شبکه بینالمللی باشد. اما آنچه امروز در فضای مجازی و زندگی روزمره مردم دیده میشود، نهتنها بهبود نیست، بلکه نوعی «تنگنای دیجیتال» است که گویی هر روز محدودتر و بیکیفیتتر میشود. این وضعیت دیگر از دایره «اختلالات فنی گذرا» خارج شده و خود را بهعنوان یک بحران ساختاری نشان میدهد.
در جریان پیگیریهای مستمر سیتنا برای درک علت این عقبگرد و بررسی میزان انطباق آن با مصوبات رسمی، با دیواری نفوذناپذیر از «سکوت» مواجه شدیم. بارها تلاش شد تا از مسئولان و متولیان امر درباره علت فاصله گرفتن از اهداف اعلامشده و دلایل تداوم این اختلالات توضیح خواسته شود؛ اما پاسخ نهایی، همان سکوت ممتد و بیتفاوتی آزاردهنده بود.
اینجا زمان اتمام حجت است. وقتی یک مصوبه از بالاترین سطح اجرایی کشور ابلاغ میشود، پاسخگویی نهادهای مسئول نه یک «امتیاز»، بلکه یک «وظیفه» است.
مسئولان باید بدانند که مردم و رسانهها خواستار توضیح درباره آنچه در حال وقوع است هستند. وقتی پرسیده میشود چرا ابلاغیه رئیسجمهور در عمل اجرایی نشده و چرا کیفیت اینترنت به جای بهبود، با افت مواجه شده است، سکوت کردن نوعی «پرهیز عمدی از مسئولیت» تلقی میشود.
پرسش اصلی اینجاست: آیا وظیفه نهادهای متولی صرفاً مدیریت زیرساختهاست یا ایجاد ارتباط مؤثر میان حاکمیت و مردم؟ اگر مأموریت اصلی، تسهیل ارتباطات است، چگونه میتوان در برابر یکی از مهمترین نیازهای امروز جامعه، یعنی دسترسی پایدار و باکیفیت به اینترنت، با سکوت و بیتفاوتی مواجه شد؟
وضعیت اینترنت امروز دیگر صرفاً یک مسئله فنی نیست؛ بلکه به مسئلهای مرتبط با «اعتبار تصمیمات دولتی» و «پاسخگویی نهادهای اجرایی» تبدیل شده است. اگر ابلاغیه رئیسجمهور در برابر بیتفاوتی و سکوت اجرایی بیاثر شود، نهتنها کیفیت اینترنت، بلکه اعتماد عمومی به فرآیند مدیریت کشور نیز آسیب خواهد دید. ما همچنان منتظر پاسخ هستیم؛ پاسخی شفاف، صریح و مبتنی بر واقعیت، نه جملات کلیشهای و مبهم.
انتهای پیام
گزارش از سارا استوار