به گزارش سیتنا، تغییرات مدیریتی در بانک‌های بزرگ کشور در حالی ادامه دارد که نظام بانکی با چالش‌های پیچیده فناورانه، عملیاتی و امنیتی دست‌وپنجه نرم می‌کند. تازه‌ترین نمونه، انتصاب افشین خانی به عنوان مدیرعامل بانک صادرات ایران است؛ مدیری که پیش‌تر سکان بانک توسعه صادرات ایران را در اختیار داشت.

همزمانی این جابه‌جایی‌ها با بحران‌های عملیاتی شبکه بانکی باعث شده بحث درباره کیفیت مدیریت و میزان آمادگی بانک‌ها برای مواجهه با بحران‌های نوین جدی‌تر از گذشته مطرح شود.

حملات سایبری اخیر تنها یک اختلال موقت در خدمات بانکی ایجاد نکرد؛ این حملات ضعف‌های عمیق‌تر در زیرساخت‌های فناوری، امنیت اطلاعات و نظام حکمرانی بانک‌ها را آشکار کرد. کندی در بازیابی سرویس‌ها و استمرار اختلال در برخی خدمات نشان داد مسئله صرفاً به عملکرد یک مدیر یا یک تیم اجرایی محدود نیست، بلکه ریشه در ساختارهای فرسوده و مدل‌های مدیریتی قدیمی دارد.

در چنین شرایطی، تغییر مدیرعامل معمولاً نخستین واکنش برای نمایش اقدام مدیریتی است. اما تجربه نشان داده جابه‌جایی مدیران از یک بانک به بانک دیگر، بدون تحول در نگاه مدیریتی، بیشتر شبیه جابه‌جایی مهره‌ها در یک ساختار ثابت است. وقتی چارچوب‌ها، فرآیندها و نظام تصمیم‌سازی تغییر نکند، تغییر افراد نیز اثر محدودی خواهد داشت.

واقعیت این است که بخش مهمی از مشکلات شبکه بانکی ایران ساختاری است؛ از فرسودگی سامانه‌های فناوری گرفته تا بوروکراسی سنگین، ضعف در مدیریت ریسک و فاصله با استانداردهای بانکداری دیجیتال. این چالش‌ها صرفاً با چرخش مدیران حل نمی‌شود، مگر آنکه این تغییرات با اصلاحات عمیق نهادی همراه باشد.

بانکداری امروز دیگر تنها مدیریت منابع و مصارف نیست. مدیر بانکی باید هم‌زمان اقتصاددان، استراتژیست، مدیر تحول دیجیتال و آشنا به امنیت سایبری باشد. با این حال، در بسیاری از موارد، نظام انتخاب مدیران بانکی همچنان بر پایه الگوهای سنتی و ملاحظات غیرتخصصی پیش می‌رود.

شبکه بانکی کشور بیش از آنکه به جابه‌جایی مدیران میان صندلی‌های مختلف نیاز داشته باشد، به مدیرانی با نگاه جدید مدیریتی، دانش علمی به‌روز و رویکردی مبتنی بر فناوری و حکمرانی داده‌محور نیاز دارد؛ مدیرانی که بتوانند بانک را نه صرفاً به عنوان یک نهاد مالی سنتی، بلکه به عنوان یک سازمان پیچیده فناوری‌محور اداره کنند.

آنچه امروز نظام بانکی به آن نیاز دارد، نه صرفاً تغییر نام مدیران، بلکه تغییر در شیوه مدیریت است؛ تغییری که بدون آن، هر بحران جدید می‌تواند بار دیگر ضعف‌های ساختاری شبکه بانکی را آشکار کند.

انتهای پیام