به گزارش سیتنا، برای نخستین بار، پژوهشگران دانشگاه هاوایی موفق به ثبت تصاویر زنده ای از کوسه گابلین (کوسه جن) در زیستگاه طبیعی اش در اعماق دریا شدند. مشاهدات دانشمندان که در مجله    Journal of Fish Biology منتشر شده، پنجره ای تازه به رفتار و بوم شناسی این موجود مرموز گشوده است. پیش از این، تمامی تصاویر ثبت و ضبط شده از این گونۀ منحصر به فرد مربوط به ماهی هایی بود که به طور تصادفی با قلاب صیادان در آبهای کم‌عمق‌تر صید و به سطح کشیده می شدند و اندکی پس از مشاهده و صید هم تلف می شدند.

در ژوئیه ۲۰۱۹، دانشمندان با استفاده از یک زیردریایی مربوط به کنترل از راه دور در اقیانوس آرام، در نزدیکی جزیره جارویس، موفق به ثبت اولین تصویر از یک کوسه گابلین نر به طول بیش از ۳ متر در عمق حدود ۱۳۰۰ متری شدند. سن این ماهی بیش از ۵۰ سال تخمین زده می شد. پنج سال بعد، در منطقه دیگری از اقیانوس آرام، محققان استرالیایی با دوربین های طعمه دار در منطقه تونگا، حضور یک کوسه گابلین ماده دیگر را ثبت کردند که اگرچه به طعمه نزدیک نشد، اما به مدت کافی مقابل لنز دوربین شنا کرد. کل مدت زمان این فیلم های ارزشمند، با وجود بیش از ۵۰ روز ضبط مداوم در اعماق ۸۰۰ تا 11 هزار متری، تنها به ۲۰ ثانیه رسید که نشان‌دهنده نادر بودن شدید این گونه حیوانی است.

کولوم براون، بوم‌شناس رفتاری از دانشگاه ماکواری استرالیا، به الجزیره گفت: «این اولین باری است که کسی این جانوران را در حال فعالیت طبیعی در اعماق اقیانوس مشاهده می کند؛ چنین رؤیتی استثنایی و از نظر علمی بسیار ارزشمند است.» او افزود که دلیل اصلی جذابیت این کوسه، نادر بودن فوق العاده و ظاهر بسیار عجیب آن است.

یکی از مهمترین یافته ها، ثبت عمق جدید زندگی این گونه حیوانی است: مشاهده در تونگا در عمق حدود ۲۰۰۰ متری که ۷۰۰ متر عمیق تر از حداکثر عمق قبلی ثبت شده است. این رکورد نه تنها برای کوسه گابلین، بلکه برای کوسه هایی مثل کوسه سفید بزرگ، کوسه خورشید و ماکو نیز بی سابقه است.

کوسه گابلین که گاهی «فسیل زنده» نامیده می شود، تنها گونه بازمانده از خانواده ای از کوسه – ماهی ها است و قدمت حیاتش به حدود ۱۲۵ میلیون سال قبل می رسد. این کوسه می تواند تا حدود ۷ متر رشد کند، پوستی صورتی-خاکستری، بدنی نرم و باله هایی نسبتاً کوچک دارد. پوزه بلند آن انباشته از گیرنده های الکتریکی حساس برای یافتن طعمه در تاریکی مطلق اعماق دریا است و آرواره هایش قابلیت پرتاب به جلو را دارند.

براون توضیح می دهد که ظاهر ترسناک این کوسه زمانی بروز می کند که آرواره هایش برای شکار به جلو جهش پیدا کنند اما هنگام شنا، تنها پوزه های کشیده و نوک تیزش دیده می شود.

براون در پایان تأکید دارد که این اکتشافات نشان می دهد چقدر دانش ما از اعماق اقیانوس ناچیز است: «آنچه می دانیم تنها بخش کوچکی از حیات در این زیست بوم های وسیع و ناشناخته است و تنوع عظیمی هنوز در انتظار کشف است.»

انتهای پیام