به گزارش سیتنا، بررسی داده‌های ترافیکی منتشرشده توسط کلودفلر طی یک هفته اخیر نشان می‌دهد شاخص «ترافیک انسان در برابر ربات» در سه سطح ایران، آسیا و جهان الگوی کاملاً متفاوتی دارد.

در آسیا، اینترنت همچنان چهره‌ای کاربرمحور دارد؛ به‌طوری‌که حدود 52.5٪ ترافیک مربوط به کاربران انسانی و حدود 47.5٪ مربوط به ربات‌ها است. این الگو نشان‌دهنده شبکه‌ای پایدارتر و نزدیک‌تر به مصرف واقعی کاربران است؛ جایی که رفتار انسانی، معیار اصلی شکل‌گیری ترافیک محسوب می‌شود.

در سطح جهانی اما وضعیت در حال تغییر است. به‌طور میانگین حدود 40٪ تا 45٪ ترافیک انسانی و 55٪ تا 60٪ ترافیک غیرانسانی (ربات‌ها و سیستم‌های خودکار) گزارش می‌شود. رشد خزنده‌های وب، ابزارهای خودکار و به‌ویژه سامانه‌های مبتنی بر هوش مصنوعی باعث شده سهم ترافیک غیرانسانی به‌تدریج افزایش یابد و اینترنت جهانی به سمت ساختاری «ترکیبی» حرکت کند.

اما ایران در این میان یک الگوی متفاوت نشان می‌دهد. حدود 5٪ تا 10٪ ترافیک انسانی قابل مشاهده و حدود 90٪ تا 95٪ ترافیک ربات ثبت می‌شود؛ عددی که فاصله قابل توجهی با میانگین آسیا و جهان دارد. این وضعیت لزوماً به معنای نبود کاربران نیست، بلکه می‌تواند نتیجه هم‌زمان چند عامل باشد: تغییر مسیرهای دسترسی، محدودیت‌ها یا اختلال‌های مقطعی در اتصال بین‌المللی و تفاوت در نحوه دیده‌شدن ترافیک کاربران در زیرساخت‌های جهانی.

در چنین شرایطی، ترافیک انسانی ممکن است کمتر ثبت شود، در حالی که ترافیک ربات (که معمولاً از مسیرهای پایدارتر و مرکز داده‌ای می‌آید) کمتر دچار نوسان می‌شود و سهم بالاتری در آمار پیدا می‌کند.

به همین دلیل، ایران در این شاخص به‌عنوان یک «خروجی غیرمعمول آماری» نسبت به آسیا و جهان دیده می‌شود؛ جایی که نسبت انسان به ربات نه فقط بازتاب رفتار کاربران، بلکه بازتاب شرایط شبکه و مسیرهای دسترسی نیز هست.

در نهایت می‌توان گفت که آسیا هنوز اینترنتی انسان‌محور دارد، جهان در حال حرکت به سمت اتوماسیون است، و ایران در وضعیتی قرار گرفته که در آن «دیده‌شدن ترافیک انسانی» کمتر از واقعیت ظاهری آن به نظر می‌رسد.

انتهای پیام