به گزارش خبرنگار سیتنا، بر اساس گزارش‌های بین‌المللی درباره خاموشی‌های اینترنتی گسترده در ایران که به سه ماه قطعی متوالی و حتی بیش از ۱۰۰۰ ساعت محدودیت دسترسی منجر شد، نوجوان‌ها بیش از هر گروه دیگری تحت تأثیر مستقیم این وضعیت قرار گرفتند، چراکه بخش بزرگی از آموزش، ارتباط اجتماعی و سرگرمی آن‌ها به اینترنت وابسته است.

در چنین شرایطی، اولین و پرتکرارترین دسته سوالات نوجوان‌ها به «وصل شدن و بقا در اینترنت» مربوط می‌شود. سوال‌هایی مثل اینکه چرا اینترنت قطع است، چگونه می‌توان اتصال پایدارتر داشت، یا چه ابزارهایی برای دسترسی به شبکه جهانی وجود دارد، به شکل گسترده‌ای در مکالمات آن‌ها با ChatGPT دیده می‌شود. در واقع اینترنت برای این نسل فقط یک ابزار نبود، بلکه در عمل نقش مدرسه، ارتباط اجتماعی و حتی مسیر آینده شغلی را همزمان ایفا می‌کرد؛ بنابراین هر اختلال در آن، مستقیماً به دغدغه روزمره تبدیل می‌شد.

در کنار این موضوع، فشار اقتصادی و کاهش فرصت‌های شغلی نیز باعث شد بخش مهمی از سوالات نوجوان‌ها حول «درآمد سریع و آینده کاری» شکل بگیرد. بسیاری از آن‌ها به دنبال راه‌هایی بودند که بتوانند در سنین پایین وارد فضای کار آنلاین شوند، از تولید محتوا گرفته تا استفاده از هوش مصنوعی برای کسب درآمد. این تغییر نشان می‌دهد که نگاه نوجوان‌ها از «انتخاب شغل آینده» به سمت «یافتن راه بقا در شرایط فعلی» حرکت کرده است.

هم‌زمان، رشد سریع ابزارهای هوش مصنوعی باعث شد ChatGPT برای بسیاری از نوجوان‌ها به نوعی جایگزین آموزش سنتی تبدیل شود. آن‌ها از این ابزار نه فقط برای انجام تکالیف یا یادگیری دروس، بلکه برای یادگیری مهارت‌های جدید، تولید محتوا و حتی برنامه‌ریزی برای مسیر مهاجرت یا کار آنلاین استفاده کردند. این روند در مطالعات جهانی درباره نقش ChatGPT در آموزش نیز به عنوان یک تغییر بنیادین در شیوه یادگیری تأیید شده است.

در کنار این سه محور اصلی، یعنی اینترنت، اقتصاد و هوش مصنوعی، یک لایه پنهان اما بسیار مهم نیز وجود دارد: نگرانی نسبت به آینده. بسیاری از سوالات نوجوان‌ها به‌طور مستقیم بیانگر اضطراب درباره آینده، مهاجرت، یا وضعیت کشور است. حتی زمانی که سوال‌ها ظاهراً فنی یا آموزشی هستند، در عمق خود به این دغدغه بازمی‌گردند که «اگر شرایط همین‌طور ادامه پیدا کند، چه باید کرد؟»

در مجموع، می‌توان گفت در سال ۱۴۰۵، نوجوان‌های ایران ChatGPT را صرفاً یک ابزار تکنولوژیک نمی‌بینند، بلکه آن را به عنوان یک «مرجع چندمنظوره برای حل مسائل روزمره» به کار می‌گیرند؛ از حل مشکل اینترنت گرفته تا تصمیم‌گیری درباره آینده شغلی و مهاجرت. این تغییر نشان‌دهنده یک جابه‌جایی مهم در نقش فناوری در زندگی نسل جوان است؛ جابه‌جایی از ابزار کمکی به ابزار اصلی مدیریت زندگی در شرایط عدم قطعیت.

انتهای پیام

گزارش از زهرا طاهری