به گزارش سیتنا، با شتاب گرفتن رقابت جهانی برای توسعه هوش مصنوعی، کشورهای آسیایی که به قطب‌های اصلی مراکز داده، پردازش ابری و زیرساخت‌های دیجیتال تبدیل شده‌اند، اکنون با چالشی تازه روبه‌رو هستند؛ تأمین برق برای دیتاسنترهایی که مصرف انرژی آن‌ها به‌دلیل پردازش‌های سنگین هوش مصنوعی به‌مراتب بیشتر از مراکز داده سنتی است.

گزارش‌های بین‌المللی نشان می‌دهد کشورهایی مانند چین، مالزی، سنگاپور، ژاپن و کره جنوبی با رشد سریع سرمایه‌گذاری در مراکز داده و توسعه زیرساخت‌های مرتبط با هوش مصنوعی، با فشار فزاینده‌ای بر شبکه‌های برق خود مواجه شده‌اند. در برخی کشورها، این روند حتی نگرانی‌هایی درباره ظرفیت تولید انرژی، پایداری شبکه برق و افزایش هزینه‌های زیرساختی ایجاد کرده است.

در مالزی که به یکی از قطب‌های رو‌به‌رشد دیتاسنتر در جنوب شرق آسیا تبدیل شده، توسعه سریع این صنعت نگرانی‌هایی درباره فشار بر منابع برق و آب به همراه داشته است. شرکت‌های فناوری و اپراتورهای دیتاسنتر نیز برای پاسخ به تقاضای رو‌به‌رشد AI، به‌دنبال راهکارهایی مانند قراردادهای تأمین برق اختصاصی، انرژی‌های تجدیدپذیر و طراحی بهینه‌تر مراکز داده هستند.

کارشناسان هشدار می‌دهند که رقابت هوش مصنوعی دیگر فقط به توسعه الگوریتم‌ها، مدل‌های زبانی یا تراشه‌های پیشرفته محدود نیست؛ بلکه به رقابتی برای دسترسی به انرژی پایدار و ظرفیت زیرساختی تبدیل شده است. آموزش و اجرای مدل‌های پیشرفته AI، به‌ویژه مدل‌های مولد، نیازمند توان پردازشی عظیم و مصرف برق بسیار بالا هستند؛ موضوعی که دولت‌ها را به بازنگری در سیاست‌های انرژی و برنامه‌ریزی زیرساختی واداشته است.

این فشار تنها محدود به صنعت فناوری نیست. افزایش مصرف برق دیتاسنترها می‌تواند هزینه انرژی را برای سایر بخش‌های اقتصادی نیز افزایش دهد و بر تصمیم‌گیری‌های کلان در حوزه توسعه شبکه‌های برق اثر بگذارد.

تحلیلگران معتقدند که در آینده نزدیک، کشورهایی که نتوانند میان توسعه هوش مصنوعی و ظرفیت واقعی زیرساخت‌های انرژی خود تعادل برقرار کنند، با چالش‌های جدی در رقابت دیجیتال روبه‌رو خواهند شد.

در چنین شرایطی، به نظر می‌رسد آینده هوش مصنوعی در آسیا دیگر فقط به قدرت پردازشی وابسته نیست؛ بلکه به این پرسش گره خورده که آیا شبکه‌های برق این منطقه توان تأمین عطش بی‌پایان AI را دارند یا خیر.

انتهای پیام