به گزارش سیتنا، سه شنبه ۸ اردیبهشت ماه در یکی از برج های واقع در بولوار نماز مشهد، خانمی ۴۲ ساله اقدام به خودکشی کرده و از طبقه پنجم خود را آویزان کرده بود. به گفته شاهدان عینی حادثه، این خانم حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه از پنجره آویزان بود و متاسفانه در نهایت سقوط و فوت می کند.
ساکنان این برج که شاهد این حادثه بوده اند، معتقد بودند که قصوری از سوی آتش نشانی برای نجات این خانم صورت گرفته است، اما معاون پیگیری حقوق عامه دادستان مرکز استان نظر دیگری دارد و پس از بررسی دقیق تمامی گزارش ها و مستندات دستگاه امدادرسان، اعلام کرد که در این مورد در حوزه مسئولیت های حوزه آتش نشانی ترک فعل به آن نحوی که مصداق پیدا کند، نداشته ایم و چیزی که از درون بررسی ها مشخص شده، از دست رفتن زمان برای امدادرسانی به دلیل تاخیر در اطلاع رسانی توسط شاهدان حادثه به آتش نشانی بوده است.
یکی از شاهدان عینی این حادثه در گفت و گو با خراسان گفت: این خانم ۴۲ ساله که اقدام به خودکشی کرده بود حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه از پنجره طبقه پنجم برج آویزان بود.
وی با اشاره به حضور خودروهای آتش نشانی در محل حادثه افزود: خودروهای آتش نشانی آمده بودند و ساکنان ساختمان نیز با روحیه مسئولیت پذیری، از باشگاه ورزشی که در زیرزمین این ساختمان است، تشک های ورزشی که نازک هم بودند به محل حادثه آورده بودند تا شاید آسیب کمتری به فرد در حال خودکشی برسد، اما متاسفانه تاثیری نداشت.
این شاهد حادثه با اظهار تأسف از این واقعه گفت: این خانم از دقایقی بعد از اقدام به خودکشی، از این اقدام پشیمان شده بود و درخواست نجات داشت.
معاون پیگیری حقوق عامه دادستان مرکز استان نیز در این باره گفت: پس از اطلاع از وقوع این حادثه، پیگیری موضوع در دستور کار قرار گرفت و چون کوتاهی و یا ترک فعل دستگاه ها در آن مطرح شده بود، این موضوع با سرعت و فوریت از دستگاه های متولی پیگیری شد.
ابتدا موضوع را از آتش نشانی مشهد پیگیر شدیم و حتی به گزارش های آنان اکتفا نکردیم و سامانه ها و فایل های صوتی تماس ها و ماموریت هایشان را هم بررسی کردیم.
محمد دهنوی افزود: آنچه از درون این مستندات مشخص شد، این بود که زمان تماس با آتش نشانی ساعت ۱۶:۳۹ بوده و اولین خودروی آتش نشانی ۳ دقیقه پس از اعلام، به محل حادثه می رسد.
خودروهای امدادی ایستگاه شماره ۲۳ آتش نشانی هم که یک ایستگاه تخصصی در حوزه امداد و نجات است و حامل و حاوی نردبان مرتفع و تشک نجات است، در همان لحظه (۱۶:۳۹) اعزام می شود و در ساعت ۱۶:۴۹ به محل حادثه می رسد اما متاسفانه این خانم در ساعت ۱۶:۴۵ سقوط می کند. وی در ادامه بیان کرد: آنچه که پس از بررسی ها مشخص شده این است که زمان به دلیل تاخیر در اطلاع رسانی توسط شاهدان عینی به آتش نشانی از دست رفته است به طوری که از لحظه اعلام حادثه به آتش نشانی تا لحظه سقوط این خانم، فقط ۶ دقیقه فرصت بوده است که زمان کمی برای انجام هر گونه عملیات نجات است.
معاون پیگیری حقوق عامه دادستان مرکز استان با بیان این که از محل حادثه هم بازدید کردیم، گفت: متاسفانه در محلی که بستر سقوط بوده، نرده هایی قرار داشت که اگر تشک نجات هم به موقع می رسید، باید این نرده ها جمع آوری می شد چون که ابعاد تشک نجات ۴.۵ * ۴.۵ است.
دهنوی با اشاره به این که ما در حوزه مسئولیت های آتش نشانی، ترک فعل به آن نحوی که مصداق پیدا کند، نداشتیم، خاطرنشان کرد: دغدغه ای که اهالی این برج مسکونی داشتند، این بود که چرا تشک نجات آورده نشد، که در توضیحی که مدیرعامل سازمان آتش نشانی به ما داد، گفت: طبق دستورالعمل ها، باید اعزام به محل حادثه خودکشی با آژیر خاموش انجام شود تا خود صدای آژیر عامل محرکی برای اقدام به خودکشی نباشد، برای همین عملیات بدون سروصدا انجام شد اما هنگامی که تشک نجات به محل حادثه رسید، این خانم به دلیل تاخیر در اطلاع رسانی توسط شاهدان عینی و حاضران در صحنه سقوط کرده بود.
وی در پایان با بیان این که شهروندان در مواقع مواجهه با حوادث باید آگاهانه تر عمل کنند و به جای اقدامات خودمحور بلافاصله موضوع را به دستگاه های امدادی اطلاع دهند، گفت: در این مورد خودکشی خانم ۴۲ ساله، زمان به دلیل اقداماتی از قبیل صحبت با این فرد توسط افراد حاضر در صحنه برای منصرف کردنش، از دست رفت و همین موضوع منجر به نرسیدن به موقع امکانات و درنهایت فوت وی شد و چه بسا اگر شاهدان عینی از همان ابتدا به جای فوت وقت و اقدامات خودمحور ، مراتب را به دستگاه های امدادرسان اطلاع داده بودند، شاهد رویداد این حادثه تلخ نبودیم.
انتهای پیام