آمادگی زیرساختهای شبکه در صورت اتصال ناگهانی اینترنت
به گزارش خبرنگار سیتنا، در صورت وقوع تغییر در سیاستهای دسترسی به شبکه جهانی، یکی از پرسشهای کلیدی متخصصان شبکه این است که آیا زیرساختها توانایی تحمل حجم عظیم دادههای ورودی و خروجی را دارند یا خیر؟
چالش گلوگاههای فیزیکی و ظرفیت پهنای باند
زیرساخت اینترنت ایران از طریق چندین نقطه اتصال اصلی و کابلهای فیبرنوری بینالمللی با جهان در ارتباط است. در صورت اتصال کامل و ناگهانی، حجم تقاضا برای دانلود، بهروزرسانیهای خودکار سیستمعاملها و ترافیک ویدئویی به شدت افزایش مییابد. اگر پهنای باند در نقاط اتصال با نرخ رشد این تقاضا هماهنگ نباشد، با پدیده ترافیک متراکم مواجه میشویم که منجر به قطع شدن سرویسها یا افت شدید سرعت میشود. تجهیزات مسیریابی و سوئیچهای موجود در مراکز اصلی مخابراتی باید از نظر توان پردازشی برای مدیریت پکتهای انبوه، بازنگری و ارتقا یابند.
چالش امنیتی و لایههای حفاظتی
یکی از مهمترین موانع اتصال مستقیم، بحث امنیت است. در حال حاضر، لایههای کنترلی برای مدیریت ترافیک داخلی و محدودسازی دسترسیها پیکربندی شدهاند. اتصال کامل به اینترنت جهانی، این لایهها را با حجم عظیمی از دادههای ناخواسته، بدافزارها و حملات سایبری مواجه میکند. بدون بازنگری در پروتکلهای امنیتی، باز شدن کامل مسیرها میتواند امنیت زیرساختهای حیاتی (مانند نیروگاهها یا بانکها) را که در لایههای زیرین شبکه قرار دارند، به خطر بیندازد.
ضرورت رویکرد اتصال پلکانی
برخی کارشناسان معتقدند اتصال به اینترنت جهانی نباید به صورت یکباره انجام شود، بلکه باید طی مراحل زیر صورت گیرد:
- اتصال لایه زیرساخت و سازمانها: ابتدا اتصال به سرویسهای حیاتی، بانکها و سازمانهای دولتی با پروتکلهای امنیتی بسیار بالا برقرار شود تا پایداری اقتصادی حفظ گردد.
- اتصال کنترلشده کاربردی: بازگشت تدریجی سرویسهای پرکاربرد (مانند شبکههای اجتماعی یا پلتفرمهای کاری) با مدیریت پهنای باند، تا از فشار ناگهانی به شبکه جلوگیری شود.
- اتصال عمومی و باز: مرحله نهایی که در آن ظرفیت شبکه کاملاً با تقاضای عمومی همگام شده و لایههای امنیتی برای مقابله با تهدیدات جهانی بهینهسازی شدهاند.
زیرساختهای فعلی ایران، اگرچه از نظر فیبرنوری پیشرفتهایی داشتهاند، اما برای پذیرش «شوک» یک اتصال کامل و بدون محدودیت، آمادگی ۱۰۰ درصدی ندارد. اتصال مستقیم و آنی بدون مدیریت، نه تنها کیفیت خدمات را به شدت کاهش میدهد، بلکه میتواند پایداری کل شبکه ملی را با خطر مواجه کند. بنابراین، «اتصال پلکانی و مدیریتشده» تنها راهکار فنی و امن برای گذار از وضعیت فعلی به اتصال جهانی است.
در همین راستا، با یکی از کارشناسان حوزه فناوری پیرامون آمادگی زیرساخت های کشور برای اتصال یکباره، گفت و گو کردیم.
به گفته این کارشناس فناوری، زیرساخت های کشور هیچ تغییری نکرده است و آمادگی کامل برای اتصال ناگهانی را دارد و این فرضیه که اتصال یکباره باعث شوک در زیرساخت می شود را ملغی دانست.
احسان چیتساز، معاون سیاستگذاری و برنامهریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال وزارت ارتباطات، نیز پیش تر گفته است وظیفه ما فراهمسازی زیرساختهای ارتباطی است و این زیرساختها در حال حاضر، از جمله در بخش ارتباطات بینالملل، برقرار است. به محض آنکه در سطوح امنیتی کشور تصمیمگیری لازم انجام شود، وضعیت اینترنت نیز به شرایط عادی بازخواهد گشت.
با این تفاسیر، این فرضیه که با اتصال ناگهانی و یکباره اینترنت بین الملل، زیرساخت های کشور تاب آوری لازم را ندارند و دچار مشکل می شوند رد می شود و هر زمان که تصمیم به اتصال مجدد و کامل شبکه جهانی گرفته شود، زیرساخت ها میزبان اتصال کاربران خواهند بود.
انتهای پیام
گزارش از زهرا طاهری