سارا استوار، خبرنگار سیتنا در پی وعده مدیران دولتی برای بازگشت ارتباطات به روال عادی در اسرع وقت، نوشت:
«در حالی که مدیران دولتی از تلاش برای بازگشت اینترنت به روال قبل در اسرع وقت سخن میگویند، نان میلیونها نفر در تنور این انتظار میسوزد. برای شما «زمان» یک عدد در تقویم است، اما برای فریلنسرها و کارکنان شرکتهای فناور، هر ثانیه قطعی، حکم اخراج و فروپاشی معیشت را دارد.
جناب آقای مدیر!
فرمودهاید که در تلاش برای برقراری اینترنت بینالملل در «اسرع وقت» هستید، اما سوال اینجاست که شاخص اندازهگیری این زمان در اتاق مدیریت شما با واقعیت کف خیابان و پشت میزهای کار چقدر تفاوت دارد؟
آقای مدیر، وقتی از «اسرع وقت» حرف میزنید، آیا میدانید که در همین دقیقهها، یک مدیر مجبور است حکم تعدیل نیروی متخصصش را امضا کند چون دیگر پروژهای برای انجام دادن و بستری برای ارائه ندارد؟ آیا خبر دارید که «اسرع وقت» شما برای آن جوانی که با خون دل بازارهای جهانی را فتح کرده بود، به معنای از دست رفتن اعتبار چندساله و لغو قراردادهایی است که دیگر هیچگاه باز نمیگردند؟
حقیقت تلخ این است که برای بسیاری از متخصصان و کارگران دنیای دیجیتال، همین «امروز» هم دیگر دیر شده است. اینترنت برای این مردم نه یک ابزار تفریحی، که دقیقاً همان «کارخانهای» است که چرخهایش را قفل کردهاید.
مشکلات مردم را در جملات زیبا بستهبندی نکنید!
وقتی دسترسی محدود میشود، یعنی هزینهی تمامشدهی خدمات بالا میرود. وقتی ثبات نیست، یعنی سرمایهگذار فراری میشود. وقتی اینترنت بینالملل لنگ میزند، یعنی یک نفر که نانآور خانه است، به لیست بیکاران کشور اضافه میشود.
جناب مدیر! ای کاش بدانید که پشت هر کلیک ناموفق و هر صفحهی از دسترس خارج شده، استرس و اضطراب پدری نهفته است که نمیداند فردا چطور باید اجارهخانهاش را پرداخت کند. «اسرع وقت» شما نباید بهایی به قیمت بیکاری و ناامیدی یک نسل داشته باشد.
مردم منتظر «فردا» نیستند؛ آنها حق دارند همین «حالا» به زندگی عادی و کسبوکارشان برگردند. زمان برای شما میگذرد، اما برای ما «تمام» میشود.»
انتهای پیام