سارا استوار - خبرنگار سیتنا در این یادداشت که به بررسی دیدگاههای کاربران سیتنا در قالب کامنت ذیل اخبار این رسانه پرداخته شده، نوشت:
امروز نمیخواهم آمار و ارقام رسمی را برایتان بخوانم؛ میخواهم آنچه را که مردم در کامنتها و در لابلای صحبتهایشان میگویند، برایتان بازگو کنم. میخواهم بدانید که مردم واقعاً چه حسی نسبت به وضعیت اینترنت دارند.
وقتی به فضای مجازی نگاه میکنیم، با یک واقعیت تلخ روبرو میشویم: اینترنت در ایران دیگر به عنوان یک ابزار برابر برای همه تلقی نمیشود. من با بررسی دقیق نظرات کاربران، متوجه شدم که مردم از یک نوع «تبعیض دیجیتال» صحبت میکنند.
آنها خیلیها با کلافگی میگویند: «ما برای باز کردن یه صفحه ساده باید هزار تا راه بریم، بعد یه عده با خط سفید راحت دارن زندگی دیجیتالشونو میکنن.» این یعنی مردم احساس میکنند دسترسی به جهان، به توان مالی آنها بستگی پیدا کرده است؛ جایی که «هرکی پول بیشتری بده، آزادی بیشتری داره.»
یک نکته بسیار مهم که من به عنوان خبرنگار به آن توجه کردم، نگرانی عمیق مردم از آینده است. سوال این است: «قراره نسل بعدی فقط اسم اینترنت آزاد رو شنیده باشه؟» این سوال، نشاندهنده این است که مردم نگران از دست رفتن بخشی از هویت دیجیتال خود هستند. مسئله فقط کندی اینترنت نیست؛ مسئله این است که آیا قرار است با این محدودیت ارتباطی، به زندگی مدرن ادامه دهند؟
من سیتنا هستم و اینها، روایت واقعی مردمی است که در فضای مجازی، منتظر شنیده شدن صدایشان هستند.
انتهای پیام