تریدرهای ایرانی بدون صنف و پشتوانه حمایتی؛ منتظر تصمیمگیری برای دسترسی پایدار به اینترنت
به گزارش سیتنا، بر اساس برآوردهای غیررسمی، تعداد قابل توجهی از فعالان ایرانی در بازارهای مالی بینالمللی از طریق معاملهگری در بازار فارکس، رمزارزها و همکاری با شرکتهای پراپ تریدینگ مشغول فعالیت هستند. برای بسیاری از این افراد، ترید دیگر یک فعالیت جانبی یا آزمایشی نیست، بلکه به یک شغل تخصصی و منبع اصلی درآمد تبدیل شده است؛ مسیری که ورود به آن نیازمند آموزش حرفهای، صرف زمان، تجربه عملی و سرمایهگذاری قابل توجه برای یادگیری تحلیل بازار، مدیریت ریسک و کار با ابزارهای بینالمللی است.
با این حال، اختلال در اینترنت بینالملل و ناپایداری دسترسی به سرویسها و پلتفرمهای خارجی، شرایط کاری این گروه را با مشکلات جدی مواجه کرده است. در حرفهای که ثانیهها میتوانند تعیینکننده سود یا زیان باشند، کاهش سرعت اینترنت، قطعی اتصال یا عدم دسترسی به وبسایتها و پلتفرمهای معاملاتی، عملاً به معنای مختل شدن کامل فعالیت حرفهای است. اجرای سفارشها، مدیریت معاملات باز، کنترل ریسک و حتی برداشت سود از حسابها، از جمله فرآیندهایی هستند که به اتصال پایدار و بدون اختلال وابستهاند.
بخشی از این فعالان با سرمایه شخصی در بازارهای بینالمللی فعالیت میکنند و بخشی دیگر از طریق شرکتهای پراپ تریدینگ وارد این حوزه شدهاند؛ شرکتهایی که بهعنوان یکی از مدلهای نوین خدمات مالی، سرمایه لازم برای معاملهگری را در اختیار افراد واجد شرایط قرار داده و در سود معاملات شریک میشوند. این مدل در سالهای اخیر به یکی از مسیرهای مهم ورود نیروهای متخصص به این بازار تبدیل شده، اما محدودیتهای فعلی عملاً این اکوسیستم را نیز با رکود مواجه کرده است.
یکی از مهمترین چالشهای این گروه، نبود هرگونه صنف، انجمن یا تشکل رسمی برای پیگیری مطالبات آنهاست. برخلاف برخی دیگر از فعالان اقتصاد دیجیتال که از مسیر نهادهای صنفی امکان طرح مطالبات خود را دارند، تریدرها عملاً فاقد یک مرجع مشخص برای دفاع از حقوق حرفهای یا انتقال دغدغههای خود به نهادهای تصمیمگیر هستند. همین مسئله باعث شده این گروه در شرایط فعلی، بدون پشتوانه نهادی، در انتظار تصمیمگیری سیاستگذاران باقی بمانند.
در این میان، ابهام درباره طرحهایی مانند «اینترنت پرو» نیز بر نگرانیها افزوده است. هنوز مشخص نیست آیا فعالان این حوزه در دسته مشاغلی قرار میگیرند که دسترسی حرفهای و پایدار برای آنها در نظر گرفته خواهد شد یا خیر. این بلاتکلیفی، برنامهریزی کاری و حرفهای بخش قابل توجهی از نیروهای متخصص اقتصاد دیجیتال را با اختلال مواجه کرده است.
کارشناسان معتقدند موضوع صرفاً به دسترسی گروهی از معاملهگران به چند پلتفرم خارجی محدود نمیشود، بلکه مسئله حفظ بخشی از سرمایه انسانی فعال در اقتصاد دیجیتال کشور مطرح است؛ نیروهایی که با تکیه بر دانش تخصصی خود در یک بازار جهانی فعالیت میکنند و در صورت تداوم این شرایط، ممکن است بهتدریج از چرخه فعالیت داخلی خارج شوند یا مسیر فعالیت خود را به خارج از کشور منتقل کنند.
در چنین شرایطی، به نظر میرسد بیش از هر زمان دیگری نیاز به تصمیمگیری شفاف و برنامهریزی مشخص برای تعیین تکلیف نحوه دسترسی این گروه به اینترنت حرفهای وجود دارد. فعالان این حوزه معتقدند آنچه امروز بیش از هر چیز به آن نیاز دارند، نه امتیاز ویژه، بلکه دسترسی پایدار و قابل اتکا به زیرساختی است که اساس فعالیت حرفهای آنها را تشکیل میدهد؛ تصمیمی که میتواند در حفظ بخشی از مشاغل نوظهور اقتصاد دیجیتال و جلوگیری از خروج نیروهای متخصص نقش مهمی ایفا کند.
انتهای پیام