یادداشت ارسالی از طرف مخاطبین سیتنا فعال در بازار مالی فارکس و کریپتوکارنسی به شرح ذیل است:
در ایران، فعالیت در بازارهای مالی جهانی سابقهای بیش از یک دهه دارد.از اواخر دهه ۸۰ و بهویژه در دهه ۹۰، مفهوم «ترید» و معاملهگری در بازارهای بینالمللی بهتدریج در میان کاربران ایرانی شناخته شد.
با این حال، نقطه عطف گسترش این حوزه را میتوان پس از ریزش بیسابقه بازار سرمایه در سال ۱۳۹۹ دانست؛ زمانی که بخشی از فعالان اقتصادی و سرمایهگذاران خرد، با بازارهای مالی جهانی از جمله فارکس و ارزهای دیجیتال (کریپتوکارنسی) بیشتر آشنا شدند. در کنار فرصتهای بالقوه این بازارها، چالشهای جدی و بعضاً نادیدهگرفتهشدهای را نیز به همراه داشته است.
یکی از مهمترین این چالشها، مشکلات زیرساختی در بستر اینترنت کشور است. در حالی که فعالیت در این بازارها عملاً نوعی کسبوکار مبتنی بر اینترنت محسوب میشود، متأسفانه تاکنون سازوکار مشخص، نهاد حمایتی یا تشکل رسمی برای پیگیری و تسهیل مشکلات این قشر شکل نگرفته است.
اختلالها و قطعیهای اینترنت در سالهای اخیر، در مقاطع مختلف رخ دادهاند؛ اما اگر حداکثر تابآوری یک کسبوکار اینترنتی را حدود ۲۰ روز در نظر بگیریم، دو دوره قطعی، بیشترین آسیب را به فعالان این حوزه وارد کردهاند:
* قطعی گسترده حدود ۲۰ روزه در دیماه
* و قطعی حدود ۴۶ روزه در جریان بحرانها و جنگ تحمیلی اخیر
این اختلالها، عملاً دسترسی معاملهگران به زیرساختهای حیاتی فعالیتشان را مختل کرده و خسارات مالی و حرفهای قابل توجهی به همراه داشته است.
از جمله مهمترین مشکلاتی که در این شرایط برای تریدرها ایجاد شده، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
۱. عدم دسترسی به وبسایتهای مرتبط با واریز و برداشت سرمایه
۲. اختلال یا عدم اتصال به پلتفرمهای معاملاتی که بستر اصلی انجام معاملات هستند
۳. محدودیت در دسترسی به بروکرها و صرافیهای بینالمللی
در برخی موارد، سرمایه کاربران در این پلتفرمها باقی مانده و بهدلیل محدودیتهای ایجادشده، امکان مدیریت یا حتی برداشت آن وجود ندارد. همچنین، برخی از این شرکتها در شرایط بحرانی، تمایل به قطع همکاری با کاربران ایرانی نشان دادهاند که این موضوع ریسک از دست رفتن سرمایه را افزایش داده است.
۴. اختلال در فعالیت صنعت پراپتریدینگ (Prop Trading)
این صنعت که در سالهای اخیر بهعنوان راهکاری برای تأمین سرمایه معاملهگران توسعه یافته، نقش مهمی در توانمندسازی تریدرها ایفا میکند. با این حال، محدودیتهای اینترنتی، دسترسی به این خدمات را نیز با چالش جدی مواجه کرده است.
با توجه به رشد قابل توجه تعداد فعالان این حوزه و نقش آن در ایجاد درآمد ارزی برای کشور، ضروری است که توجه ویژهای به زیرساختهای ارتباطی و دسترسی پایدار به اینترنت برای این دسته از کاربران صورت گیرد. ایجاد بسترهای پایدار، کاهش محدودیتهای غیرضروری و تعریف سازوکارهای حمایتی، میتواند علاوه بر حفظ سرمایههای موجود، به توسعه این ظرفیت اقتصادی نیز کمک کند.
همچنین، پیشنهاد میشود با ایجاد یک چارچوب مشخص و تعامل سازنده میان نهادهای مرتبط، شرایطی فراهم شود که فعالان این حوزه بتوانند با اطمینان و امنیت بیشتری به فعالیت خود ادامه دهند.
انتهای پیام