صدای بیصدایان؛ تبعیض در دسترسی به اینترنت تا کی؟
بنده، سارا استوار، خبرنگار سیتنا، امروز نه فقط به عنوان یک فعال رسانهای، بلکه به عنوان زبانی برای مطالبه حقِ بدیهی مردم، رو به مسئولان میایستم.
وضعیت اینترنت دیگر از حد تحمل فراتر رفته است؛ این شکافی که میان «دارندگان رانت ارتباطی» و «مردم عادی» ایجاد کردهاید، نامی جز تبعیض آشکار ندارد.
آقایان مسئول!
دیگر وضعیت تحملناپذیر شده است. من، سارا استوار، به عنوان خبرنگار حوزه فناوری از شما میپرسم: این تبعیضی که آگاهانه میان شهروندان قائل میشوید، با کدام منطق عدالتخواهانه سازگار است؟ چرا باید عدهای با فیلترشکنهای گرانقیمت به اینترنت بینالملل دسترسی داشته باشند، اما کسانی که وسع مالی ندارند و معیشت و آموزششان شدیداً به این شبکه جهانی گره خورده، پشت درهای بسته بمانند؟
چرا برخی سلبریتیها و افراد خاص باید «خط سفید» و بدون فیلتر داشته باشند، اما مردمی که اینترنت بینالملل حق طبیعی و مدنی آنهاست، از آن محروم باشند؟ در کجای دنیا سراغ دارید که برای مدتی چنین طولانی، دسترسی مردم به جهان قطع باشد و همزمان، عدهای برگزیده، در اتوبان بدون مانع تردد کنند؟
درست است که میگویید این محدودیتها به دلیل مسائل امنیتی است؛ اما سؤال من از شما این است: آیا مسائل امنیتی فقط برای قشر ضعیف جامعه است؟ آیا ناامنی فقط متوجه کسانی است که توان خرید فیلترشکن ندارند یا دستشان به «سیمکارت سفید» نمیرسد؟
اینترنت طبقاتی، چیزی جز دهنکجی به حقوق عامه نیست. نمیتوان امنیت را بهانهای برای ایجاد رانت و فاصله طبقاتی در دسترسی به اطلاعات کرد.
بنده به عنوان خبرنگار سیتنا، از طرف مردمی که صدایشان به جایی نمیرسد، اعلام میکنم که این وضعیت نه منصفانه است و نه پایدار. زمان آن رسیده که به این دوگانگی پایان دهید و حق طبیعی مردم را به آنها بازگردانید.
انتهای پیام