عباس شاخی، کارشناس حوزه ارتباطات در یادداشت ارسالی برای سیتنا نوشت؛

گاهی شرایط طوری پیش می‌رود که حتی نوشتن یک تشکر ساده هم به تعویق می‌افتد. راستش را بخواهید، اگر این قطعی‌ ها و اختلالهای گسترده اینترنت ناشی از شرایط جنگ تحمیلی رژیم صهیونی _ آمریکایی جنایتکار نبود، شاید مدتها پیش این چند خط را خطاب به تحریریه پرتلاش سیتنا می‌نوشتم.

طبق عادت قبلی اما، این بار نام سیتنا را در ذره‌بین سرچ کردم؛ فقط برای اینکه ببینم اوضاع اینترنت بین‌ الملل بعد از چهل روز و شرایط کنونی جنگ و این همه حرف درباره توسعه فیبرنوری، به کجا رسیده است.

انتظار داشتم با چند خبر خشک و رسمی روبه‌ رو شوم، اما چیزی که پیدا کردم برایم دلنشین‌ تر بود: یادداشت صادقانه و از دل‌ برآمده خانم سارا استوار.
همان چند خط اول کافی بود تا بفهمم چقدر این نوشته واقعی و بی‌تعارف است؛ از همان جنس حرفهایی که فقط کسی می‌تواند بنویسد که روزهای سخت را کنار مردم تجربه کرده باشد...

یادداشت خانم استوار، دقیقاً حال و روز این روزهای همه ما بود. وقتی از روزهای سکوت اینترنت می‌نوشت و از چالشهای طاقت‌ فرسای کاربران و کسب‌ وکارها که چطور با قطعی طولانی‌ مدت اینترنت بین‌الملل دست و پنجه نرم می‌کردند، انگار حرف دل خیلی‌ها را می‌زد. اینکه چطور بعد از بیش از چهل روز، همچنان سؤال این بود که: اینترنت بین‌الملل کی وصل می‌شود؟ و پیگیری‌های او از تصمیم‌ گیرندگان برای برقراری مجدد ارتباط، نشان از دغدغه‌ مندی واقعی او داشت.

خواندن آن یادداشت برایم یادآوری کرد که: رسانه زمانی زنده می‌ماند که آدمهایش زنده باشند؛ با حس مسئولیت، با پیگیری و با دل... دقیقا تیم رسانه ای  سیتنا که در این روزهای سنگین ارتباطی، چراغ رسانه‌ شان را روشن نگه داشتند و صدای مردم شدند، حتی وقتی که صدا رساندن سخت‌ تر از همیشه بود…

در کنار این تلاش‌ها، نمی‌توان از نقش شرکت مخابرات ایران هم گذشت. تیم‌های فنی و عملیاتی این شرکت، واقعا جهادگران خط مقدم ارتباطات بودند. از شمال تا جنوب، از مرز تا مرکز، شب و روز در میدان و خط مقدم جنگ ماندند تا همین ارتباط پایه و حداقلی هم قطع نشود.

خیلی از ماها فقط یک آنتن ثابت روی گوشی‌ مان می‌دیدیم، اما پشت همان آنتن، آدم‌هایی بودند که در سرمای بی‌رحم، در گرمای شدید و در شرایط سخت و گاهی خطرناک مثل شرایط الان جنگ، اجازه ندادند شبکه از پا بیفتد...

سید ستار هاشمی وزیر ارتباطات، در جلسه شورای معاونان گفته بود که شبکه داخلی به‌ تنهایی نمی‌تواند جایگزین کامل اینترنت جهانی شود و ما برای رفع نیازهای کشور، همچنان به ارتباط با دنیای خارج وابسته هستیم و هدف وزارتخانه را هم، ارائه اینترنت 
پایدار، باکیفیت و عادلانه برای همه مردم عنوان کرده بود. 

وزیر ارتباطات در این جلسه همچنین گفت که پایداری ارتباطات در این شرایط بحرانی جنگ، نتیجه تلاش شبانه‌ روزی متخصصان ارتباطات است و اگر این پایداری نبود، خدمات حیاتی  با اختلال جدی مواجه می‌شد. این حرف‌ها، حرف‌های دل من بود که شاهد تلاشهای همه همکاران عزیز در تمام مناطق مخابراتی کشور به عنوان تأمین کننده زیر ساخت های ارتباطی و اهمیت این پایداری بودم.

این چند سطر را تنها برای تشکر و قدردانی از یادداشت خانم استوار و تأیید تلاش‌های بی‌وقفه عزیزان در شرکت مخابرات ایران نوشتم؛ برای اینکه بگویم زحمات شما دیده می‌شود و این همراهی، برای مخاطبانی مثل من ارزشمند است.

برای من مخاطب، سیتنا فقط یک رسانه نیست؛ صدایی است که حتی در روزهای سکوت اینترنت هم خاموش نشد.

انتهای پیام